Η Ουγγρική κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν χρειάζεται πλέον την βοήθεια του ΔΝΤ

H δεξιά ουγγρική κυβέρνηση (που διαδέχθηκε συντρίβοντας τους αργυρώνυτους «σοσιαλιστές» που έφεραν το ΔΝΤ), μετά από ταλαντεύσεις δήλωσε ότι η Ουγγαρία δεν χρειάζεται πλέον το ΔΝΤ και δεν θα ζητήσει νέο δανεισμό.

http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703467304575382681021531828.html?mod=djemITPE_h

Η ιστορία ξεκίνησε όταν το ΔΝΤ – σε συμφωνία με την ΕΕ που άλλωστε το ενέμπλεξε στην Ουγγαρία – απαίτησε και νέα μέτρα λιτότητας. Ο ουγγρικός λαός έχει δει ήδη το βιοτικό του επίπεδο να καταβαραθρώνεται όλο το προηγούμενο διάστημα και γι’ αυτό εκπαραθύρωσε εκλογικά του επιχειρηματίες «σοσιαλιστές». Η δεξιά κυβέρνηση αντιπρότεινε την φορολόγηση των τραπεζών (οι περισσότερες από τις οποίες είναι ελεγχόμενες από ξένες). Αυτό είναι ένα καθόλου επαναστατικό αλλά ταυτόχρονα εύλογο μέτρο αντί της ολοένα και βαθαίνουσας λιτότητας. Γι’ αυτό συγκρούσθηκε με τον «ανεξάρτητο» κεντρικό τραπεζίτη της χώρας που προέβαλλε διάφορα φαιδρά επιχειρήματα (ότι θα θιγεί η ούτως ή άλλως ανύπαρκτη ανάπτυξη της χώρας καθώς θα πληγεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας κλπ.).

Η κυβέρνηση του FIDESZ υποστηρίζει – πάντα με ταλαντεύσεις – ότι δεν χρειάζεται το ΔΝΤ και ότι θα βγει στις διεθνείς χρηματαγορές για δανεισμό σε συμφωνία με την ΕΕ. Το τελευταίο είναι το λιγότερο αστείο καθώς είναι η ΕΕ που επέβαλλε το ΔΝΤ στην Ουγγαρία. Επίσης οι διεθνείς αγορές και τα αντίστοιχα ειδησεογραφικά πρακτορεία καλλιεργούν ήδη κλίμα τρόμου για την Ουγγαρία.

Το ερώτημα είναι εάν αυτή η κίνηση της ουγγρικής κυβέρνησης είναι απλά μία συγκυριακή κίνηση εν όψει τοπικών εκλογών ή αποτελεί μία στρατηγική επιλογή. Εάν συμβαίνει το πρώτο τότε μετά τις τοπικές εκλογές η ουγγρική δεξιά θα τελειώσει άδοξα το σύντομο «αντάρτικο» της και θα τα ξαναβρεί με την ΕΕ και το ΔΝΤ και ο ουγγρικός λαός θα πληρώσει και την νέα λυπητερή. Εαν όμως αποτελεί στρατηγική επιλογή τότε πιθανά θα σηματοδοτεί ότι κάποια αστική τάξη (μάλιστα από μία χώρα «περιφερειακή» στην ΕΕ και πλήρως οικονομικά ελεγχόμενη από τα δυτικο-ευρωπαϊκά κεφάλαια) έφτασε στο αμην και δοκιμάζει να εκβιάσει τις επικυρίαρχες ιμπεριαλιστικές χώρες τουλάχιστον για μία καλύτερη μεταχείριση. Το επόμενο ερώτημα, στην περίπτωση αυτή, είναι εάν θα αντέξει την πίεση ή όχι και εάν η πιθανή αποτυχία της θα απελευθερώσει και θα ριζοσπαστικοποιήσει λαϊκές δυνάμεις που σήμερα υπνώττουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s