Νέα (;) στοιχεία για τα κυβερνητικά παιχνίδια με το ελληνικό δημόσιο έλλειμμα

Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις του δικομματισμού έχουν παίξει ανερυθρύαστα, σε διάφορες εποχές, με τα στατιστικά στοιχεία έχει επισημανθεί από πολλούς (μεταξύ των οποίων και από τον γράφοντα). Αυτά τα παιχνίδια δεν είναι μόνο σημερινά, δεν αφορούν μόνο το δημόσιο έλλειμμα (είναι πασίγνωστη αλλά ξεχνιέται η αναξιοπιστία των στοιχείων για την ανεργία) και φυσικά η ΕΕ τα γνώριζε πολύ καλά (και ας παριστάνει σήμερα την παρθένα μέσα σε οίκο ανοχής).

Ένα σημερινό άρθρο της Wall Street Journal διαφωτίζει ακόμη περισσότερο το τι παιχνίδι παίχθηκε μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΕΕ σχετικάμε το δημόσιο έλλειμμα. Το άρθρο ακολουθεί. Προηγουμένως είναι χρήσιμο να επισημανθούν ορισμένα πράγματα.

Στις 4 Οκτωβρίου 2009 έγιναν οι εκλογές που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ. Όπως φαίνεται απο το έγγγραφο που αποκαλύπτει η WSJ η Ελλάδα έδωσε δύο φορές στοιχεία στην Eurostat για το δημόσιο έλλειμμα. Την πρώτη φορά στις 2 Οκτωβρίου (δηλ.πριν τις εκλογές) η κυβέρνηση της ΝΔ υπολόγισε το έλλειμμα σε 5.99% του ΑΕΠ (δηλ.  έλλειμμα 14,36 δισ. € έναντι ΑΕΠ της τάξης των 239,6 €). Μετά τις εκλογές, αυτοβούλως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπολόγισε το έλλειμμα σε 5.99% του ΑΕΠ (δηλ. 30,1 δισ. € έλλειμμα έναντι ΑΕΠ της τάξης των 241,1 €). Η συνέχεια είναι γνωστή: η Eurostat αναθεώρησε ακόμη ψηλότερα το ελληνικό έλλειμμα και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύεται σήμερα και αυτή το αλογοσκούφειο τέχνασμα της νέας αυξημένης αναθεώρησης του ΑΕΠ – ώστε κατόπιν εορτής να μειωθεί ο λόγος δημ.ελλείμματος/ΑΕΠ.

Η ερμηνεία των στοιχείων αυτών είναι προφανής.

Πρώτον, αποδεικνύεται ότι όλες οι κυβερνήσεις (και όχι μόνο οι ελληνικές) «μασαζάρουν» τα στατιστικά στοιχεία σύμφωνα με δικά τους πολιτικά συμφέροντα αλλά, πάνω απ’ όλα, σύμφωνα με τα συμφέροντα του συστήματος.

Δεύτερον, αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση της ΝΔ «έπαιξε» με ένα ηπιότερα αυξημένο έλλειμμα για να στηρίξει την δική της πολιτική λιτότητας (με το πάγωμα των μισθών).

Τρίτον, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνειδητά αύξησε τα στοιχεία του ελλείμματος (ακόμη και με μία μικρή αύξηση του ΑΕΠ) για να παίξειτο γνωστό παιχνίδι:

(α) κάνω τον ανήξερο

(β) φορτώνω το πρόβλημα στον προηγούμενο (όπως η ΝΔ με την αλογοσκούφεια απογραφή)

(γ) κάνω το καλό παιδί στην ΕΕ

(δ) πουλάω στο λαό ότι βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού οπότε πρέπει να σκύψει και να υποστεί την νέα λιτότητα

Όμως,λόγω της μετατροπής της κρίσης σε δημοσιονομική και μάλιστα του εστιασμού της στα δομικά προβλήματα της ΕΕ, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε την χώρα στο μάτι του κυκλώνα και την έκανε το πειραματόζωο των σκληρότερων και αντιδραστικότερων αλλαγών που θα μπορούσε να γίνουν.

ΥΓ. Βέβαια, τον τελευταίο καιρό προσπαθεί ξανά να παίξει με τα στοιχεία καθώς με βάση τα συγχαρητήρια της ΕΕ και του ΔΝΤ («Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει»: τι θα έκαναν, δεν θα ευλογούσαν την εφαρμογή των μέτρων που τα ίδια καθόρισαν;) υποστηρίζει ότι πάμε περίφημα και ότι μάλιστα θα βγούμε από την στενωπό νωρίτερα. Γι’ αυτό διαπραγματεύεται την νέα αυξημένη αναθεώρηση του ΑΕΠ. Όμως τα εγχώρια και ξένα «αφεντικά» δεν φαίνεται να αφήνουν περιθώρια για μικροπολιτικά παιχνίδια. Ήδη, τις τελευταίες μέρες, «ανακάλυψαν»ξαφνικά ότι τα στοιχεία είναι κακά (λες και δεν το ήξεραν προηγούμενως). Να σκεφτεί κανείς ότι δεν πανηγύρισαν με την ελαφρά μικρότερη από την αναμενόμενη μείωση του ΑΕΠ. Αντίστοιχα, στην παρόμοια χειμαζόμενη (και πιο πειθήνεια) Ιρλανδία τα ξένα «αφεντικά» δεν επέτρεψαν ένα παραπλήσιο βολικό διακανονισμό του δημ.ελλείμματος και την ξαναέβαλαν στη μέγγενη μετά κάποιες στρουθοκαμηλικές μελέτες περί εξόδου της από την κρίση. Με τον τρόπο αυτό, στην Ελλάδα, υπενθυμίζουν στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι πρέπει να ξεχάσει μικροκομματικά ωφέλη, να επωμιστεί το πολιτικό και κοινωνικό κόστος και να συνεχίσει τον μπαμπούλα της καταστροφής έτσι ώστε ο λαός (βαρυγκωμώντας)  να υποστεί και νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Greece’s Statistics: Wrong Till Very End

AUGUST 13, 2010

http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704407804575425170173274074.html?mod=djemITPE_h

By CHARLES FORELLE

Greece stunned financial markets (and plenty of European policy makers) in October 2009, when it reported its budget deficit for that year would be 12.5% of its gross domestic product, instead of the 3.7% estimated in April.

As is now well known, Greece actually reported its October data to Eurostat, the European Commission’s statistics agency, twice—once on Oct. 2 and then again in revised form on Oct. 21, a day before the full set of EU figures was set to be released.

Revised is an understatement. The heretofore undisclosed Oct. 2 document shows Greek authorities thought—or at least said—the 2009 deficit would be just 6% of GDP, despite massive fiscal deterioration since the 3.7% estimate was made in April. That suggests the authorities were either blind to the budget fiasco until weeks before it exploded, or weren’t entirely forthcoming.

It’s not entirely surprising: In a January report, Eurostat excoriated Greece for sloppy statistics, and noted that the country made huge revisions to years of historical data between the Oct. 2 and Oct. 21 reports. (The Oct. 21 report came after a change of government.)

But Eurostat never disclosed the Oct. 2 report, and it never said what the Oct. 2 report’s 2009 forecast was. (Under Eurostat’s procedures, governments are allowed to revise their initial filings, and only the final version is released to the public.)

Brussels Beat made a freedom-of-information request for the Oct. 2 report, which Eurostat released Thursday.

The details: Greece had projected a deficit of €14.36 billion ($18.5 billion), or 5.99% of €239.6 billion in GDP.

By the Oct. 21 filing, those figures had changed quite a bit: a deficit of €30.10 billion, or 12.5% of €241.1 billion in GDP.

Greece continues to be bogged down: Data released Thursday showed the economy shrunk 1.5% in the second quarter and unemployment rose to 12% in May, up sharply from 8.5% a year earlier. The International Monetary Fund expects unemployment to rise even further, to 14.8% by 2012.

14 responses to “Νέα (;) στοιχεία για τα κυβερνητικά παιχνίδια με το ελληνικό δημόσιο έλλειμμα

  1. χαιρετε

    υπαρχει μια κριτικη στο κειμενο σου, εδω
    http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=Νέα-%28%29-στοιχεία-για-τα-κυβερνητικά-παιχνίδια-με-το-ελληνικό-δημόσιο-έλλειμμα-%28Stavros-Mavroudeas%29

    δεν την εχω γραψει εγω, αν και συμφωνω απολυτα.

    Μου αρέσει!

    • Οι παθολογικές θεωρίες συνομωσίες – ιδιαίτερα για εμπορικούς λόγους και με εξώφθαλμα αντι-επιστημονικά και μυθοπλαστικά στοιχεία – είναι προφανώς αβάσιμες. Όμως, από την άλλη, η αβάσταχτη ελαφρότητα του να θεωρεί κανείς ότι δεν υπάρχουν επιτελεία, σχέδια και συνομωσίες είναι εξίσου βλακώδης. Τα σχέδια και οι συνομωσίες δεν σημαίνει ότι ρυθμίζουν και καθοδηγούν εντελώς την πορεία της ιστορίας αλλά παίζουν – άλλοτε ένα μεγαλύτερο και άλλοτε ένα μικρότερο – ρόλο. Ιδιαίτερα σε περιόδους ύπνωσης των λαϊκών μαζών τότε επιτελεία, σχέδια και συνομωσίες κυβερνήσεων και συστημικών κέντρων είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Για παράδειγμα,θα άξιζε να αναρωτηθεί ο σχολιάζων εάν η Λέσχη Μπίλτενμπεργκ ή τα διάφορα επιτελεία της ΕΕ δεν κάνουν σχέδια – και συνομωσίες – και δεν προσπαθούν να τα επιβάλλουν.

      Όσον αφορά την ελληνική περίπτωση νομίζω ότι τα δικομματικά παιχνίδια με τα στοιχεία είναι προφανή αν και ο επίσημος τύπος τα συγκαλύπτει. Το δημοσίευμα της WSJ δεν αποκαλύπτει κάτι τραγικό αλλά είναι μία ενδιαφέρουσα περίπτωση σημαντικού ΜΜΕ – που πιθανά για τους δικούς του λόγους – βγάζει στην επιφάνεια πλευρές των παιχνιδιών αυτών.

      Νομίζω, όμως, ότι το όλο σχόλιο είναι λίγο κακόπιστο και πάσχει από λιακοπουλισμό (μεγάλες ατεκμηρίωτες κουβέντες για εντυπωσιασμό). Έγιναν ή δεν έγιναν αυτά τα παιχνίδια με τα στοιχεία; Και, εαν έγιναν, τότε έγιναν στην τύχη ή είχαν κάποιες σκοπιμότητες και ποιές; Θα είχαν επίσης ενδιαφέρον οι απόψεις του σχολιαστή για την ταμπακιέρα, δηλαδή για το τι συμβαίνει με το ελληνικό πρόβλημα, τι κάνει ο δικομματισμός και τι η ΕΕ.

      Μου αρέσει!

  2. Σταυρο
    δεν θα υπερασπιστω την γνωμη αλλου (την καλοπιστια και ακεραιοτητα του ομως σιγουρα), θα πω την δικη μου ομως.

    «Πρώτον, αποδεικνύεται ότι όλες οι κυβερνήσεις (και όχι μόνο οι ελληνικές) “μασαζάρουν” τα στατιστικά στοιχεία σύμφωνα με δικά τους πολιτικά συμφέροντα αλλά, πάνω απ’ όλα, σύμφωνα με τα συμφέροντα του συστήματος.»

    δεν βλεπω απο που προκυπτει οτι το κανουν ολες οι κυβερνησεις.
    Το δευτερο σκελος δεν βγαζει και νοημα, η ελληνικη κυβερνηση κοιταει «τα συμφεροντα του συστηματος»? Δηλαδη ακομα και αν ηταν προς το συμφερον της ευρωζωνης να περασει ολη αυτην την ταλαιπωρια (που προφανως δεν ηταν), για ποιον λογο η κυβερνηση θα κοιταει τα συμφεροντα αλλων? Θεωρεις οτι ο Ελληνας πρωθυπουργος χρηματιζεται για να προδωσει την χωρα του? Εκτος δηλαδη οτι αυτη θα ηταν μια τρομερα βαρια κατηγορια, ειναι και οφθαλμοφανως λανθασμενη. Την ικανοτητα του ΓΑΠ πολλοι αμφισβητησαν, την ακεραιοτητα του ομως -σε αντιθεση με τον πατερα του- ουδεις.

    Οσο για το συμφερον της ιδιας της κυβερνησης, ποιος πολιτικος θα ευχοταν να ειναι στην θεση της σημερα, ποιος θα ερχοταν μαλιστα απο μονος τους με μια σκοτεινη συνωμοσια?

    Μου αρέσει!

    • Νομίζω ότι μιλάμε άλλη γλώσσα και ότι αρκετές λέξεις και εκφράσεις έχουν διαφορετικό εννοιολογικό περιεχόμενο για τον καθένα μας. Πρώτον κατά πόσο ότι «όλες οι κυβερνήσεις μασαζάρουν τα στοιχεία», τόσο τα στοιχεία που παραθέτω άλλα και όλη η τρέχουσα (για να περιοριστώ σ’ αυτήν) επικαιρότητα βοούν γι’ αυτό. Δεύτερον, είναι προφανές ότι όταν μιλάω για σύστημα μιλάω για το καπιταλιστικό σύστημα και αυτό συνεπάγεται τα συμφέροντα της αστικής τάξης και όχι των εργαζομένων. Δεύτερον τα περί προσωπικών χρηματισμών δεν με αφορούν ούτε τα επικαλέσθηκα (άλλωστε είναι εν μέρει αδιάφορα) και αφορούν μόνο τα φθηνά θέατρα μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Τρίτον, αν διαβάσεις καλά τα σχόλια αλλά και άλλα κείμενα μου (ιδιαίτερα ‘Το εξωτερικό χρέος, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί’) νομίζω θα δεις για ποιούς λόγους θεωρώ ότι παίζονται αυτά τα παιχνίδια.

      Μου αρέσει!

  3. Το σχόλιο είναι καλόπιστο. Ή, τέλος πάντων, μη-κακόπιστο. Η βασική μου ένσταση είναι ότι δε δικαιολογούνται τέτοια ακραία συμπεράσματα από το άρθρο της WSJ. Στο κάτω-κάτω, δε μάθαμε και τίποτα συνταρακτικά καινούργιο από την αποκάλυψη ότι η κυβέρνηση της ΝΔ δήλωσε στην Eurostat έλλειμμα 5,99% του ΑΕΠ λίγο πριν τις εκλογές, τέτοια νούμερα ακούγονταν και τότε (εντός Ελλάδος).

    Και οι επιχειρήσεις μαγειρεύουν τα λογιστικά τους. Ο επιχειρηματίας λέει στο λογιστή: “δείξε κέρδη, να μας δανείσει η τράπεζα” ή “κρύψε κέρδη, να πληρώσουμε λιγότερους φόρους” κ.λπ. Συχνά οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί απέχουν σημαντικά από την πραγματικότητα. Οι λογιστές έχουν ένα περιθώριο να ρετουσάρουν, τρέμοντας πάντα έναν ενδεχόμενο έλεγχο, κι επισημαίνουν στον επιχειρηματία ότι π.χ. “δεν μπορούμε να εμφανίζουμε επ’ αόριστον μια τόσο ελκυστική εικόνα στα χαρτιά”. Λοιπόν, στις 4 Οκτώβρη 2009 έγινε αλλαγή ΔΣ κι ο νέος Διευθύνων Σύμβουλος άργησε τραγικά πολύ να χωνέψει ότι οι τράπεζες πλέον δεν του δανείζουν. Αναγκάστηκε να παρουσιάσει μία πιο πραγματική εικόνα της επιχείρησής του κι ανακάλυψε ότι οι μόνοι πλέον που δέχονταν να του δανείσουν ήταν αυτοί οι μυστήριοι τύποι με το μαγαζάκι στον ημιόροφο.

    Αυτό που έγινε με την Ελλάδα, γίνεται καθημερινά με χιλιάδες επιχειρήσεις σε μικρότερη κλίμακα.

    Ως προς την ταμπακιέρα, επιγραμματικά: ο Αλ. Παπάγος είχε μια παροιμιώδη φράση: “τα προβλήματα λύνονται δια του σαπίσματός των”. ΠΑΣΟΚ & ΝΔ κυβέρνησαν άθλια, στο πνεύμα ακριβώς του Παπάγου, ενώ η αντιπολιτευόμενη Αριστερά έπεσε κι αυτή στην παγίδα της ισχυρής Ελλάδας, που υποτίθεται ότι έχει ήδη σημαντικό πλούτο, μόνο που αυτός δε διαμοιράζεται δίκαια. “Κι οι τρεις το ίδιο βλάπτουν τη Συρία”.
    Η ΕΕ είναι μια λέσχη κυρίων, στην οποία μεγάλο μέρος της λειτουργίας της βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, στον λόγο της τιμής του κάθε μέλους, κι η Ελλάδα το εκμεταλλεύτηκε αυτό πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

    Συγνώμη που σχολίασα στο Buzz χωρίς να αφήσω μια παραπομπή στο μπλογκ σου. Αγένεια από μέρους μου.

    Μου αρέσει!

    • Αγαπητέ Ηλία (;), ο χαρακτηρισμός μη-κακόπιστο δεν κολακεύει το σχόλιο σου και η απάντηση σου υπεκφεύγει νομίζω. Πρώτον, είναι άλλο τι κάνει μία επιχείρηση και άλλο τι κάνει ένα κράτος. Δεύτερον, φαίνεται να συμφωνείς ότι τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ παίζουν με τα στοιχεία. Εαν ναι τότε το επόμενο ερώτημα είναι γιατί. Σ’ αυτό προπάθησα να δώσω μία εξήγηση και εισέπραξα τον χαρακτηρισμό του λιακοπουλισμού, νομίζω εντελώς άδικα. Τέλος το ότι η ΕΕ είναι μία λέσχη κυρίων και τα περί αμοιβαίας εμπιστοσύνης νομίζω ότι δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Στο τελευταίο υπόγειο του Κορυδαλλού υπάρχει περισσότερη εντιμότητα από ότι σ’ αυτή την άθλια λυκοσυμμαχία που ο ένας ρίχνει τον άλλο και όλοι μαζί και οκαθένας χωριστά τους εργαζόμενους.

      Μου αρέσει!

  4. Σταυρο
    Δεν βρισκω προβλημα γλωσσας εδω, ισως μονο οτι εχεις συμβιβαστει με την ελαφρα υστερικη καταχρηση λεξεων που φαινεται να συνηθιζεται σε καποιους χωρους στην Ελλαδα. Ολοι μιλανε για προδοτες, πολεμους και σατανικα αφεντικα, χωρις αν στεκονται μισο λεπτο να δουν τι στοιχεια υπαρχουν.

    Η λεξη μασαζαρουμε ο,τι και να σημαινει, πρεπει να στοιχιοθετηθει. Ποια ευρωπαϊκη χωρα λοιπον εκανε τετοιο μασαζ στα στοιχεια της οπως η Ελλαδα? Ποια αναθεωρησε το ελλειμμα της κατα τετοιο τροπο?

    «Δεύτερον, είναι προφανές ότι όταν μιλάω για σύστημα μιλάω για το καπιταλιστικό σύστημα και αυτό συνεπάγεται τα συμφέροντα της αστικής τάξης και όχι των εργαζομένων. Δεύτερον τα περί προσωπικών χρηματισμών δεν με αφορούν ούτε τα επικαλέσθηκα»

    μα αυτο ειναι που με βαζει σε αποριες με οσους μιλανε γενικα και αοριστα για αστικες ταξεις και τα συμφεροντα της. Δηλαδη εστω οτι σε χωρες οπως η Γερμανια ή η Σουηδια οι «αστοι» και οι «εργατες» ειναι σε θανασιμη μαχη (που η καθημερινη εμπειρια ενος κατοικου μας λεει οτι φυσικα δεν ειναι). Τι κοινα συμφεροντα εχει ομως ο ΓΑΠ με εναν Σουηδο αστο ας πουμε? Αφου οι κεντροβορειοευρωπαιοι πληρωνουν αυτα που εμεις τρωμε και σπαταλουμε, πως μιλαμε για κοινο συμφερον?

    Και αφου δεν εχουν κοινα συμφεροντα, τι θα κανει τον ΓΑΠ να δουλεψει κατα της χωρας του και υπερ του Σουηδου αστου? Αν δεν ειναι χρηματισμενος τοτε σαφως ειναι παρανοϊκος εγκληματιας, που το κανει απλα λογω σαδισμου?

    «άλλωστε είναι εν μέρει αδιάφορα»

    ε οχι, ουτε απο ηθικης/νομικης πλευρας ειναι αδιαφορο αν χρηματιζεται ο Ελληνας πρωθυπουργος, ουτε ομως απο την πλευρα της λογικης αναζητησης. Αν δεν μπορεις να βρεις το κινητρο μιας εγκληματικης πραξης, τοτε ειναι πολυ πιο δυσκολο να την καταλογισεις. Στοιχειωδες, που θαλεγε και ο Σερλοκ.

    «Δεύτερον, φαίνεται να συμφωνείς ότι τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ παίζουν με τα στοιχεία. Εαν ναι τότε το επόμενο ερώτημα είναι γιατί. »

    η εξηγηση του Ηλια ειναι λογικοτατη και στηριζεται και απο πληθος στοιχειων. Ας χρησιμοποιησουμε και κεινο το ξυραφι του Οκκαμ, οταν εχουμε μια τοσο λιτη εξηγηση, τι νοημα εχουν οι βαθιες πολυπλοκες θεωριες περι σατανικων ηγετων που θελουν το κακο μας, χωρις να κερδιζουν καν κατι!

    Μου αρέσει!

    • Νομίζω ότι η απάντηση σου επιβεβαιώνει ακριβώς το πρόβλημα εννοιών που επισήμανα προηγουμένως οπότε η συνέχιση της συζήτησης είναι μάλλον ατελέσφορη.
      Την άποψη μου τόσο για τα παιχνίδια με τα στοιχεία όσο και τα ευρύτερα πολιτικο-οικονομικά παιχνίδια και ανταγωνισμούς τα αναλύω εκτενέστερα και σε άλλες αναρτήσεις στομπλογκ μου και σε πρόσφατη συνέντευξη μου στους ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ.

      Μου αρέσει!

  5. Καθόλου υπεκφυγή δεν είναι η απάντησή μου. Επιγραμματική ίσως, αλλά όχι υπεκφυγή. Πραγματικά, δε βλέπω ποιοτική διαφορά ανάμεσα σ’ αυτά που έκαναν οι ελληνικές κυβερνήσεις και σ’ αυτά που κάνει ένας άφρων επιχειρηματίας. Μόνο διαφορά κλίμακας.
    Όλος ο σχεδιασμός της επιχείρησης είναι λάθος. Η παραγωγή μικρή, οι εισπράξεις πενιχρές, τα ίδια κεφάλαια περιορισμένα, ο εξοπλισμός παρωχημένος, οι υπάλληλοι ακατάρτιστοι και κακοτοποθετημένοι στα διάφορα τμήματα – η επιχείρηση δε στέκεται. Κι αντί το ΔΣ να κάνει ριζικές αλλαγές εξυγίανσης, διαιωνίζει τη φαυλότητα με πανάκριβες και άχρηστες διαφημιστικές καμπάνιες (= Ολυμπιακοί Αγώνες), εγκρίνει την πρόσληψη κάθε ανηψιού, γιου και θυγατέρας στη δουλειά, συνεχίζει να δανείζεται έστω και μαγειρεύοντας τα βιβλία. “Τα προβλήματα λύνονται διά του σαπίσματός των”. Ε, κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και το λογιστήριο δεν μπορεί άλλο να παρουσιάζει εικονικές πωλήσεις κι ανύπαρκτες εισπράξεις.

    Επειδή όμως κρίνω ότι εκφράζω πολλούς μ’ αυτήν την άποψη (έτσι κρίνω, ΟΚ;), ίσως υπάρχει ένα νόημα να δώσεις βάση στην απάντησή μου. Να τη θεωρήσεις ως feedback μιας σημαντικής μερίδας του κόσμου που σκέφτεται κάπως έτσι. Δε βλέπει στα Greek Statistics κάτι περισσότερο από κουτοπονηριά και αφροσύνη. Ενώ ο ισχυρισμός ότι αυτά γίναν επί τούτου για να πλασαριστούν αντιλαϊκά μέτρα (και με συνεργία ΕΕ μάλιστα), ακούγεται συνομωσιολογικός.
    Αν το θεωρείς υπεκφυγή, τότε μήπως είναι καλύτερα να το κλείσουμε εδώ; Να παραδεχτούμε αμφότεροι ότι κινούμαστε σε διαφορετικό μήκος κύματος, ούτε εσύ θα πείσεις εμένα ούτε εγώ εσένα, του χωρισμού μας έφτασε η ώρα, τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα, μπορεί και για τους δυο να ‘ναι καλύτερα, ας σταματήσουμε μια ώρα αρχύτερα.

    Μου αρέσει!

    • Νομίζω πράγματι ότι η περαιτέρω συζήτηση δεν έχει κανένα νόημα. Απλά να σημειώσω ότι άλλος είναι η δημοσιονομική λειτουργία και άλλη αυτή μιάς επιχείρησης και αυτό συνεπάγεται πολλά και στοιχειώδη. Όσο για τα κράτη πουλανσάρουν τον όρο greek statistics καλό είναι να δουν πρώτα τα ίδια τι κάνουν. Παραδείγματος χάριν, το ποσοστό ελλείμματος/ΑΕΠ των ΗΠΑ υπολογίζεται στο 80% ενώ – αν συμπεριληφθούν και οι δαπάνες άμυνας και υγείας (αν θυμάμαι σωστά) φθάνει ήδη το 90%. Η Γερμανία έχει κάνει επίσης πασίγνωστες αλχημείες με αρκετά στοιχεία της.

      Μου αρέσει!

  6. «Παραδείγματος χάριν, το ποσοστό ελλείμματος/ΑΕΠ των ΗΠΑ υπολογίζεται στο 80% ενώ – αν συμπεριληφθούν και οι δαπάνες άμυνας και υγείας (αν θυμάμαι σωστά) φθάνει ήδη το 90%. Η Γερμανία έχει κάνει επίσης πασίγνωστες αλχημείες με αρκετά στοιχεία της.»

    μιλαμε για ελλειμμα ή για χρεος? Και ποιες αλχημειες εκανε η Γερμανια? Γιατι την εμπιστευονται οι διεθνεις επενδυτες με τις καλυτερες ισως συνθηκες δανεισμου στον πλανητη? Ολα αυτα συνωμοσια ειναι?

    «η απάντηση σου επιβεβαιώνει ακριβώς το πρόβλημα εννοιών που επισήμανα προηγουμένως οπότε η συνέχιση της συζήτησης είναι μάλλον ατελέσφορη.»

    ειλικρινα δεν καταλαβαινω τετοιες απαντησεις. Αν υπαρχει προβλημα εννοιων, ας τις ορισουμε και ας προχωρησουμε παρακατω. Μιας και εισαι και του συναφιου, θα ξερεις το αρθρο του Αουμανν Agreeing to Disagree. Το συμπερασμα του ειναι οτι δυο ορθολογιστες που εχουν την ιδια πληροφορια, δεν μπορει παρα να καταληξουν στο ιδιο συμπερασμα. Ας μιλησουμε λοιπον για την πληροφορια.

    Μου αρέσει!

    • Μία τελευταία απάντηση γιατί πραγματικά η συζήτηση αυτή είναι ατελέσφορη.

      Κατ’ αρχήν, μία διόρθωση. Έχεις δίκιο, αναφέρομαι στο δημ.χρέος/ΑΕΠ των ΗΠΑ (αλλά ο δαίμων του μπλογκαρίσματος …). Και οι αμερικανικές κυβερνήσεις παίζουν και «μασαζάρουν» κατά το δοκούν τα σχετικά στοιχεία. Η συζήτηση αυτή είναι ευρέως γνωστή διεθνώς.

      Τώρα, σχετικά με τις γερμανικές αλχημείες είναι επίσης ευρέως γνωστά τα ακόλουθα.
      Πρώτον, ότι συστηματικά η Γερμανία ωραιοποιούσε τα στοιχεία της έτσι ώστε να συγκαλύπτεται το γεγονός ότι στα περισσότερα χρόνια της ΟΝΕ παραβίαζε το όριο του 3%. Το γεγονός αυτό έχει σχολιασθεί ευρέως στο διεθνή τύπο και εύκολα βρίσκεται (μεταξύ άλλων, αν δεν με απατά η μνήμη μου, και στους Financial Times προσφάτως).

      Δεύτερον, ακόμη και αυτές τις μέρες που έχει μετατρέψει την χώρα μας σε θύμα προς παραδειγματισμό η Γερμανία κάνει επίσης συστηματικά το ίδιο. Είναι χαρακτηριστικό σχετικό δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της Deutsche Welle (http://www.dw-world.de/dw/article/0,,5217636,00.html) που αναφέρεται σε σχετικά δημοσιεύματα των Süddeutsche Zeitung και Financial Times Deutschland όπου επικρίνεται η γερμανική κυβέρνηση για την ωραιοποίηση των δημοσιονομικών της στοιχείων. Το ακόλουθο απόσπασμα δίνει μία μικρή πρόγευση:

      Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο της γερμανικής έκδοσης των Financial Times με τίτλο «Κακό παράδειγμα για την Αθήνα».
      «Πως πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει μια χώρα, η οποία ωραιοποιεί τα στοιχεία που στέλνει στην ΕΕ; Και ασφαλώς ανακοινώνει παράλληλα ότι επιδιώκει τη μείωση του χρέους της για να ανταποκριθεί στο όριο του 3% του ΑΕΠ, αλλά δεν μας λέει πως θα το πετύχει;
      Όχι, δεν πρόκειται για την Ελλάδα, αλλά για τη Γερμανία. Η ωραιοποίηση των στοιχείων που παρουσίασε χθες το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών δεν έχει ασφαλώς διαστάσεις απάτης, αλλά αμαυρώνει το προφίλ της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης.

      Το πιο αποκαλυπτικό όμως δημοσίευμα είναι αυτό των ΝΕΩΝ (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4561416), που φαντάζομαι δεν θα κατηγορείς για «υστερική κατάχρηση λέξεων» τουλάχιστον στο συγκεκριμένο ζήτημα. Το άρθρο αυτό αναφέρεται και σε παρόμοια τερτίπια άλλων «εντίμων» μελών αυτής της «λέσχης κυρίων» που είναι η ΕΕ. Το παραθέτω ολόκληρο.

      Η μη εγγραφή δαπανών στον προϋπολογισμό και η προείσπραξη μελλοντικών εσόδων ήταν μόνο δύο από τους τρόπους
      Λογιστικά κόλπα έκανε και η Γερμανία
      Συνήθης πρακτική ήταν στην Ε.Ε. τα τεχνάσματα απόκρυψης του χρέους
      ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ
      ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
      Μη εγγραφή εξόδων για την εξαγορά εταιρειών, ασφάλιση δημοσίων υπαλλήλων χωρίς να επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός, καταγραφή δαπανών για δημόσια έργα με την παραλαβή και όχι από την αρχή, προείσπραξη μελλοντικών εσόδων για τόνωση των δημοσιονομικών… Αυτά είναι μόνο μερικά από τα τεχνάσματα δημιουργικής λογιστικής που χρησιμοποιήθηκαν από τους Ευρωπαίους εταίρους για την τιθάσευση των ελλειμμάτων.

      Όσα συνέβησαν με την Ελλάδα, τα σουάπ και την Γκόλντμαν Σακς δεν είναι πρωτοφανή. «Τα έκαναν οι περισσότερες χώρες με εξωτερικό χρέος και η στατιστική υπηρεσία ήταν ενημερωμένη», επισημαίνουν στα «ΝΕΑ» τεχνοκράτες και πολιτικοί παράγοντες που διεδραμάτισαν βασικό ρόλο στην ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, οι οποίοι γνωρίζουν σε βάθος και με λεπτομέρειες την ενταξιακή πορεία άλλων χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τα σουάπ, που αποτελούν μέθοδο «εξάπλωσης των αιχμών του χρέους σε βάθος χρόνου», χρησιμοποιούνταν κυρίως από την Ιταλία αλλά και την Αυστρία και το Βέλγιο. Από το 1997. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στις 6 Φεβρουαρίου 1997, σε έκθεση της Γιούροστατ ο τότε γενικός διευθυντής της υπηρεσίας Ιβ Φρανσέ κάνει εκτενή αναφορά στα σουάπ- όπως αυτό του 2001 που συνήψε η Ελλάδα με την Γκόλντμαν Σακς και για το οποίο η χώρα δέχθηκε τα βέλη του διεθνούς Τύπου. «Στην περίπτωση των currency σουάπ, η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία αποφάσισε να αποτιμά όποιο σημαντικό εξωτερικό συναλλαγματικό χρέος σύμφωνα με τις ισοτιμίες της αγοράς και όχι με τις ισοτιμίες που αναφέρονται στο συμβόλαιο του σουάπ», ξεκαθάριζε ο κ. Φρανσέ πριν από 13 χρόνια.

      «Δεν διαγράψαμε ούτε αποκρύψαμε κάποιο χρέος. Σουάπ πραγματοποιούνταν, τότε, πολλές φορές τον χρόνο από όλες τις χώρες της Ε.Ε. Όλα έγιναν εν γνώσει και με την έγκριση της Γιούροστατ», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρώην υπουργός Οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου, κατά τη θητεία του οποίου συνήφθη η συμφωνία με την Γκόλντμαν Σακς.
      Εκτός από την Ιταλία, Αυστρία και Βέλγιο είχαν «διορθώσει» τα ελλείμματά τους με «σουάπ»

      Έκρυβαν το κόστος των δημοσίων έργων

      Στην Ισπανία κατά την κρίσιμη περίοδο της ένταξης στην ευρωζώνη αποφασίστηκε να καταγραφτούν ως δαπάνες δημόσια έργα με την παραλαβή ώστε να μην εμφανιστούν στο έλλειμμα, ενώ το Βέλγιο πούλησε μεγάλες ποσότητες χρυσού για να αυξήσει τα κρατικά έσοδα. Από την άλλη, το 2002 η Πορτογαλία έβαλε στο ταμείο της 139 εκατ. ευρώ από τη ρευστοποίηση ταμείου βιομηχανικής ανάπτυξης (ισοδυναμούσαν με 0,1% του ΑΕΠ τότε), τα οποία με απόφαση της Γιούροστατ δεν έπρεπε να επηρεάσουν το έλλειμμα. Όπως υποστηρίζουν γνώστες των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών, πρώτοι διδάξαντες της δγμιουργικής λογιστικής ήταν οι Γάλλοι με τα ομόλογα Μπαλαντίρ. «Οι προεισπράξεις που γίνονταν με τα ομόλογα αυτά για τις αποκρατικοποιήσεις δεν έμπαιναν στο χρέος», επισημαίνουν.

      Στο συρτάρι το κόστος ασφάλισης

      Στα ευέλικτα συστήματα της δημιουργικής λογιστικής που επιτρέπονται από τις γκρίζες ζώνες των κανονισμών της Κομισιόν στηρίχτηκε, σύμφωνα με Έλληνες ειδικούς, και η περίπτωση του ασφαλιστικού της Φρανς Τέλεκομ το 1996. Το κόστος ασφάλισης των υπαλλήλων της γαλλικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών θα επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό για συγκεκριμένο διάστημα μετά την ιδιωτικοποίησή της. Ωστόσο, κατόπιν ειδικής συμφωνίας, το κόστος του ασφαλιστικού εξαιρέθηκε με απόφαση της κυβέρνησης από τον προϋπολογισμό και έτσι οι δημόσιες δαπάνες εμφανίστηκαν μειωμένες έως και κατά 0,5% του ΑΕΠ. Παρόμοιο τέχνασμα εφήρμοσε και η πορτογαλική CΤΤ το 2003, ενώ το ίδιο επιχειρήθηκε από τη βελγική Βelgacom την ίδια χρονιά.

      Φόρτωσαν σε εταιρεία τα βάρη της ενοποίησης

      Μια από τις πλέον τρανταχτές περιπτώσεις δημιουργικής λογιστικής ήταν αυτή της Γερμανίας, όταν κατά την ενοποίηση προέκυπταν πάρα πολλά έξοδα, μεγάλο μέρος των οποίων δεν εμφανίστηκε στις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης. Με ποιο τρόπο έγινε αυτό εφικτό; Με την Τρόιχαντ, την εταιρεία όχημα μέσω της οποίας οι δαπάνες εξαγοράς των δημόσιων εταιρειών δεν πέρασαν ποτέ στο έλλειμμα. «Αν είχαν συνεκτιμηθεί αυτές οι δαπάνες το έλλειμμα της Γερμανίας θα αυξανόταν κατά 1,5%- 2,0% το 1997, δηλαδή μπορεί να έφτανε και το 5%», επισημαίνει ο κ. Παπαντωνίου. (Προϋπόθεση για την ένταξη στην ευρωζώνη ήταν και είναι το έλλειμμά τους να μην υπερβαίνει το 3%). Η στάση της Γιούροστατ απέναντι στην περίπτωση της Τρόιχαντ ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή, σύμφωνα με αυτούς που γνωρίζουν. «Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης δεν επηρεάζεται», επισήμανε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία σε έκθεσή της για την υπόθεση. Επιπλέον, έχει αναφερθεί πως στη Γερμανία τα νοσοκομεία έγιναν ανώνυμες εταιρείες εκτός κυβερνήσεως, με σκοπό να μη συμπεριλαμβάνονται τα νοσοκομειακά χρέη στο γενικό έλλειμμα. Ακόμα μία περίπτωση είναι αυτή της αυστριακής ΒΙG. Στην εν λόγω δημόσια εταιρεία μεταβιβάστηκαν κατά την τετραετία 2000- 2003 κρατικά ακίνητα αξίας άνω των 2,4 δισ. ευρώ τα οποία δεν υπολογίστηκαν στο έλλειμμα.

      Τιτλοποίησε τα μελλοντικά έσοδά τους

      Εκτός από τα σουάπ, η Ιταλία χρησιμοποίησε και τη μέθοδο της προείσπραξης εσόδων. Για να εμφανιστεί μειωμένο το έλλειμμά της προέβη σε κάποιες τιτλοποιήσεις από μεταβιβάσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προς την κεντρική κυβέρνηση οι οποίες εμφανίζονταν επισφαλείς, με αποτέλεσμα να κληθεί σε απολογία ο υπουργός Οικονομικών κατά την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη. Επιπλέον, το 2005 σε απόφαση της Εurostat σχετικά με πωλήσεις ακινήτων των ασφαλιστικών ταμείων, καθώς και κάποιων τραπεζών που εισέπρατταν φόρους για λογαριασμό του κράτους, αναφέρεται πως το έλλειμμα του 2004 πρέπει να αυξηθεί κατά 0,7% με αποτέλεσμα να φτάσει στο 3,1%.

      Τα περί Λούμαν, Όκκαμ κλπ. τα αφήνω στην άκρη γιατί δεν βοηθούν ούτε και σ’ αυτή την ατελέσφορη αντιπαράθεση. Όσο για τον ορισμό των εννοιών κλπ. αυτό πάει πολύ μακριά και αυτή την εποχή υπάρχουν άλλες πολύ πιο πιεστικές προτεραιότητες.

      Μου αρέσει!

  7. Το οτι πολλες χωρες χρησιμοποιησαν (νομιμα) λογιστικα τεχνασματα (σουαπς κτλ) για να μειωσουν το φαινομενο ελλειμα τους ειναι γνωστο. Η Ελλαδα δεν εφτασε εδω λογω των λογιστικων τεχνασματων ομως, αλλα λογω της συνεχιζομενης εξαπατησης των εταιρων μας. Ξεραμε οτι το ελλειμμα θα παει σχεδον στο 13% του ΑΕΠ και δηλωναμε οτι ειναι στο 6%!! Τετοιες φτηνες κουτοπονηριες κανεις δεν εκανε.

    Ακομα και με τα τεχνασματα τους, μειωναν ισως το ελλειμμα, αλλα τελοσπαντων νομιμα, λιγο πολυ διαφανως και κατα λιγοτερο απο μια μοναδα. Ενω εμεις ειπαμε *ψεματα* για μια διαφορα 7 μοναδων! Το γεγονος οτι εμας εγκατελειψαν μαζικα οι αγορες και οχι την Γερμανια πχ ή και πιο αδυναμες χωρες, δειχνει οτι οχι, δεν καναμε τα ιδια πραγματα, οσο και να θελουμε να τα ισοπεδωσουμε ολα.

    Ο Λουμαν ποιος ειναι? Αλλα τελοσπαντων, δεν βλεπω μια αντιπαραθεση αλλα μια συζητηση οπου παραθετουμε πληροφορια να βρουμε μια ακρη.

    Πιεστικα προβληματα σιγουρα υπαρχουν, αλλα ποιος το θεωρει αραγε σωφρον να τρεξει να σκεφτει λυσεις, πριν καν μαζεψει την απαραιτητη πληροφορια για το προβλημα?

    Μου αρέσει!

    • Τα παραπάνω συνιστούν μη-απάντηση και υπεκφυγή. Επί της ουσίας καμμία απάντηση για στοιχεία από έγκυρα δημοσιεύματα. Αν βολεύεσαι με την ερμηνεία των εγγενώς λωποδυτών Ελλήνων και των έντιμων και αγαθών Ευρωπαίων μπορείς να αναζητήσεις και τις αντίστοιχες μυθοπλαστικές φιγούρες του Λιακόπουλου. Η συζήτηση σταματά εδώ γιατί γίνεται κυριολεκτικά καφενείο.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s