Daily Archives: 25/02/2011

Εύστοχο άρθρο του Π.Λαφαζάνη για τα κυβερνητικά σχέδια για ένα «εσωτερικό νόμισμα»

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΚΔΙΔΕΙ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΔΕΥΤΕΡΟ «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ»!

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2468:2011-02-23-09-27-58&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

ΜΕ (ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΑ) ΟΜΟΛΟΓΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ!

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ!

του ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ

Πρωτοφανής ρύθμιση αλλά αληθινή! Με την παράγραφο 12 του άρθρου 45 του φορολογικού νομοσχεδίου το δημόσιο θα μπορεί και μάλιστα αναδρομικά από την 12.12.2010, «να εξοφλεί «παντός είδους» (!!!) υποχρεώσεις του, σε εθνικό (από πότε υπάρχει εθνικό νόμισμα;) ή αλλοδαπό νόμισμα, προς όλους τους φορείς του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, με τη σύμφωνη γνώμη τους, με έκδοση κρατικών χρεογράφων, ή εντόκων γραμματίων ή ομολόγων ή άλλων τίτλων δανεισμού (!!!), στο πλαίσιο του εκάστοτε εκτελούμενου προϋπολογισμού»!!! Αυτά γράφονται επί λέξει, στην εν λόγω διάταξη του φορολογικού νομοσχεδίου που κατέθεσε η κυβέρνηση!

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από δω και μπρος το δημόσιο θα σταματήσει περίπου να πληρώνει μετρητά αλλά θα εκδίδει για την αντίστοιχη εκπλήρωση της υποχρέωσης ομόλογα ή και οποιοδήποτε άλλο τίτλο δανεισμού (ποιους άραγε;)! Το ότι η λήψη ομολόγων για την εξόφληση της υποχρέωσης του δημοσίου, θα χρειάζεται τη «σύμφωνη γνώμη» του παραλήπτη, είναι μάλλον τυπικό γεγονός, αφού το δημόσιο μπορεί κάλλιστα να εκβιάζει, και μάλιστα επιτυχώς, προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση με αυτήν την πρωτοφανή ρύθμιση:
• Πραγματοποιεί μια ιδιόμορφη στάση πληρωμών στην εκτέλεση των υποχρεώσεων του δημοσίου

• Εκδίδει στην πραγματικότητα, δίπλα στο ευρώ, ένα νέο, περίπου αναγκαστικό, γενικευμένο μέσο πληρωμής υποχρεώσεων, τα ομόλογα του δημοσίου! Αυτά τα ομόλογα θα χρησιμοποιούνται, έτσι, στην πράξη, ως παράλληλο υποβαθμισμένο «εσωτερικό νόμισμα», μέσω του οποίου το κράτος θα αποπληρώνει τις »υποχρεώσεις» του και θα πραγματοποιεί, ταυτόχρονα, ενός είδους εσωτερική υποτίμηση!

• Προχωρά ή τουλάχιστον επιχειρεί να προχωρήσει, σε μια αναδιάρθρωση των υποχρεώσεων του δημοσίου, με «κούρεμα» των οφειλών προς τρίτους, που μπορεί να φτάνει μέχρι και 30%, ανάλογα με την περίπτωση και τη σχετική Υπουργική απόφαση!

• Μεταφέρει υποχρεώσεις του Δημοσίου, που θα έπρεπε να πληρωθούν σήμερα, στο απώτερο μέλλον και με άγνωστους όρους, που θα αποφασίζονται με πλήρη αδιαφάνεια από τον εκάστοτε Υπουργό Οικονομίας

• Προχωρά σε νέες πρωτοφανείς λογιστικές αλχημείες, αφού στους προϋπολογισμούς θα εγγράφονται ως δαπάνες μόνο οι δεδουλευμένοι τόκοι των εκδιδόμενων ομολόγων, πράγμα που θα επιφέρει τη λογιστική, και μόνο, μείωση των ελλειμμάτων, μεταφέροντας στο μέλλον τα μεγάλα βάρη και αυξάνοντας, φυσικά, ακόμα πιο πολύ το δημόσιο χρέος!

Η κυβέρνηση με αυτήν την απίστευτη ρύθμιση, της οποίας περιγράψαμε μόλις κάποιες από τις πολλές δυσμενέστατες συνέπειες, στην ουσία αναγνωρίζει τη χρεοκοπία της χώρας, ενώ, ταυτόχρονα, προκαλεί μια μεγάλη παράλυση και αποδιοργάνωση των δημοσίων συναλλαγών και της οικονομίας!
Από δω και μπρος οι προμηθευτές του δημοσίου θα χρεώνουν με ένα «μεγάλο καπέλο» τις υπηρεσίες τους, τινάζοντας τον πληθωρισμό σε νέα ύψη, αφού θα γνωρίζουν ότι είναι πολύ πιθανόν να εξοφληθούν με υποτιμημένα ομόλογα!
Άραγε θα πλημμυρίσουμε με νέα ομολογιακά περιφερόμενα χαρτιά, που θα υποβαθμίζονται και θα υποτιμώνται συνεχώς;
Είναι η αναγνώριση αποτυχίας και αδιεξόδου!
Αυτή η ώρα είναι ώρα μιας μεγάλης προοδευτικής ανατροπής που θα αντιμετωπίσει με ένα νέο ριζοσπαστικό τρόπο το δημόσιο χρέος, (βλέπε πρόταση εδώ), πριν ο τόπος ζήσει μια ολική καταστροφή που θα είναι ανεπίστρεπτη!

Advertisement

Μάλλον η αντιπαράθεση ΕΕ-ΗΠΑ στο νομισματικό πόλεμο αγριεύει

Ε.Ε. και ΗΠΑ με συνταγές…του 1930

http://thenetwar.com/2010/06/e-e-ke-ipa-me-sintages-tou-1930/

 

Οταν ο Αμερικανός Γερουσιαστής Τζον Κέρι ρώτησε τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ την προηγούμενη εβδομάδα για το τι πρέπει να κάνει η Κίνα για να στηρίξει την παγκόσμια οικονομία, έλαβε αντ΄αυτού ως απάντηση για το τί θα πρέπει να κάνει η Ευρώπη.

Η συνομιλία ανάμεσα στον Γερουσιαστή και τον Γκάιτνερ είναι χαρακτηριστική του ολοένα και βαθύτερου χάσματος που ανοίγεται ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη με σημείο αιχμής τη διασφάλιση όσον το δυνατόν καλύτερα της οικονομικής ανάκαμψης.

dfgt6677 xl Ε.Ε. και ΗΠΑ με συνταγές...του 1930Μετά από δύο περίπου χρόνια συναφών οικονομικών πολιτικών, οι δύο περιοχές αρχίζουν να ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους, με τη Γερμανία να πιέζει για άμεση περιστολή των δημοσίων δαπανών και τις ΗΠΑ να συστήνουν υπομονή, σύμφωνα με ανάλυση του Reuters. Και εν όψει τη συνόδου κορυφής του G20 στο Τορόντο την προσεχή εβδομάδα, οι διχογνωμίες γίνονται ολοένα και πιο συχνές.

Για πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους, η γραμμή της Γερμανίας θυμίζει το 1937 όταν οι ΗΠΑ έκαναν ξαφνική στροφή σε πιο αυστηρά μέτρα ενώ για τη Γερμανία η παλαιά «πληγή» είναι ο υπερπληθωρισμός.

Οπως η Κίνα, η Γερμανία και η Ιαπωνία εξάγουν τυπικά περισσότερα από αυτά που εισάγουν, κατά συνέπεια είναι επόμενο να αναφέρεται ο Γκάιτνερ και στις τρεις χώρες κάθε φορά που κάνει λόγο για εξισορρόπηση της παγκόσμιας οικονομίας.

Το Σεπτέμβριο, όταν ο Γκάιτνερ πρωτοστάτησε της αμερικανικής πρωτοβουλίας για εξισορρόπηση της παγκόσμιας οικονομίας, η Κίνα αποτελούσε το κατεξοχήν σημείο συζήτησης και δεν γινόταν ειδική αναφορά στην Ευρώπη.

Μόνο όμως τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ο Γκάιτνερ φέρεται να έχει κάνει 44 αναφορές στις «ευρωπαϊκές πλεονασματικές χώρες».

Στο διάστημα αυτό, ο Γκάιτνερ επισκέφθηκε το Βερολίνο για να προειδοποιήσει ότι μία πιο περιοριστική πολιτική ενέχει κινδύνους για την ανάκαμψη, έστειλε επιστολή στους υπουργούς Οικονομικών του G20 εκφράζοντας τις ανησυχίες του για εξασθενημένη ζήτηση σε Ευρώπη και Ιαπωνία και υπενθύμισε στις χώρες του G20 για τη «σημασία των οικονομικών πολιτικών που λειτουργούν προς το κοινό συμφέρον».

Παρά τις παρεμβολές του Γκάιτνερ, το τελικό ανακοινωθέν του G20 αποτύπωσε τις ανησυχίες για τα δημοσιονομικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ορισμένες χώρες να επιταχύνουν το ρυθμό εξυγίανσης.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συμφωνούν μεν ότι τα σημερινά επίπεδα χρέους είναι ιδιαίτερα υψηλά, όμως οι απόψεις τους ως προς τον τρόπο και τον χρόνο αντιμετώπισή τους επηρεάζονται από τις μνήμες της Μεγάλης Υφεσης τη δεκαετία του 1930.