Η οικονομική στρατηγική ελληνικού κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ καταρρέει παρασύροντας την χώρα στην άβυσσο

Πριν από ελάχιστους μήνες (ουσιαστικά ημέρες) όταν υποστήριζες σε επίσημα φόρα ότι η στρατηγική του Μνημονίου (με όλες τις επανειλημμένες διορθώσεις της και τις ριζικές αναπροσαρμογές της με το Μεσοπρόθεσμο και την ήδη καρκινοβατούσα Συμφωνία των Βρυξελλών) εισέπραττες βρυχηθμούς και χαρακτηρισμούς περί ανεπανόρθωτων δογματικών κομμουνιστών (κανένα πρόβλημα με αυτό) που καταστροφολογούν ασύστολα. Όταν υποστήριζες ότι και τεχνικά η προ-κυκλική στρατηγική εσωτερικής υποτίμησης και ανταγωνιστικού αποπληθωρισμού – πέρα από αντιδραστική και προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος της μεγάλης εργαζόμενης πλειοψηφίας – είναι αποτυχημένη και για τους δικούς της στόχους, εισέπραττες ξανά χαρακτηρισμούς περί αμετανόητων κόκκινων ψιθυριστών. Ακόμη και μία απλή εκτίμηση ότι η κρίση θα βαθύνει και ότι, εξαιτίας της μνημονιακής στρατηγικής, η οικονομία οδηγείται σε ένα βαθύ υφεσιακό σπιράλ αντιμετωπίζει ειρωνείες και εξυπνακισμούς.

Και να που ξαφνικά ο πολυπράγμων αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευ.Βενιζέλος ξαφνικά ανακαλύπτει ότι η ύφεση το 2011 θα ξεπεράσει το 5,3%, δηλαδή θα είναι ακόμη βαθύτερη από πέρυσι. Ξεχνιέται βέβαια ότι η αρχική πρόβλεψη του Μνημονίου ήταν για μικρή ύφεση εφέτος και αυτό διορθώθηκε αργότερα με μία πρόβλεψη για -3.5% (μικρότερη από την περσινή μείωση). Φυσικά «ξεχνιούνται» ακόμα περισσότερο κάποιες άλλες προβλέψεις που έλεγαν για ανάπτυξη ήδη από τα τέλη του 2011. Να θυμηθούμε μόνο τις σχετικές δηλώσεις του Γ.Παπακωνσταντίνου και όχι τις βαρύγδουπες προβλέψεις οικονομολόγων τραπεζών (που προφανώς τραγουδούσαν στο σκοπό των εργοδοτών τους) αλλά και κάποιων συναδέλφων πανεπιστημιακών οικονομολόγων (που ανακάλυπταν έως και «μέρισμα μεγέθυνσης» από τη Μνημονιακή στρατηγική που θα φέρει ακόμη πιο γρήγορα την ανάκαμψη) που μάλλον και αυτοί θα θέλουν να ξεχάσουν.

Όταν όμως μιλούν για ύφεση 5% αυτό σημαίνει ότι ήδη φοβούνται ότι μπορεί να φθάσει το 6%. Αυτό σημαίνει ότι και εάν ακόμη αυτός είναι ο πυθμένας – πράγμα απίθανο για πολλούς λόγους μεταξύ των οποίων και την επιδείνωση της διεθνούς οικονομίας με την «διπλή βουτιά» – τότε η ανάκαμψη θα είναι ακόμη πιο αργή και στο τέλος θα καλύψει μόνο ένα μικρό τμήμα της μείωσης της οικονομίας. Με απλά λόγια, η ανάκαμψη θα έρθει αργότερα και θα καλύψει μόνο τμήμα των απωλειών. Αυτό επηρεάζει όλους τους άλλους κρίσιμους δείκτες γιατί το ΑΕΠ είναι στον παρονομαστή τους. Έτσι, για παράδειγμα, ο λόγος χρέους/ΑΕΠ θα επιβαρυνθεί δυσανάλογα από την μείωση του παρονομαστή.

Την ίδια ώρα, όπως δείχνει και η έκθεση της αρμόδιας υπηρεσίας της Βουλής («Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους») για την πορεία της οικονομίας εκτιμά ότι ο προϋπολογισμός θα πέσει έξω και ότι τα πρωτογενή ελλείμματα θα είναι μεγαλύτερα των τεθέντων στόχων (2,4% του ΑΕΠ το πρώτο επτάμηνο του 2011, έναντι 1,5% την αντίστοιχη περίοδο του 2010, δηλαδή το πρωτογενές έλλειμμα του επταμήνου είναι μεγαλύτερο από το προϋπολογισθέν για όλο το έτος). Με απλά ελληνικά, η δυναμική του χρέους είναι ανεξέλεγκτη. Ακόμη ακριβέστερη, η στρατηγική του Μνημονίου που αντιμετώπιζε (prima facie τουλάχιστον) το ελληνικό πρόβλημα ως πρόβλημα χρέους αδυνατεί να διαχειριστεί ακόμη και αυτό.

Την ίδια χώρα το ελληνικό κεφάλαιο και τα συστημικά κόμματα πανηγυρίζουν για το super-deal Alpha-Eurobank-Κατάρ (με μάλιστα ορισμένα τραπεζικά δημοσιογραφικά φερέφωνα να μιλούν για το Κατάρ όπως στη δεκαετία του 1960 για τον Ιμπν Σαούντ και τα χρυσά ρολόγια) ελπίζοντας να φάνε τα λεφτά κάποιων αφελών στο χρηματιστήριο και κρύβοντας ότι μία από τις τελευταίες επάλξεις του ελληνικού κεφαλαίου (θυμηθείτε τις κραυγές περί «αφελληνισμού» του) παραδίδεται αμαχητί στο ξένο κεφάλαιο. Μία ματιά μόνο στα εταιρικά μερίδια είναι αποκαλυπτική. Και βέβαια, πίσω από τον μελαμψό μεσανατολίτη «σωτήρα» κρύβεται πιθανότατα η υπερατλαντική δυτική υπερδύναμη και πλέον αυτοί – μάλλον προς δυσαρέσκεια των γερμανών «σωτήρων» μας – παίρνουν για ένα ξεροκόμματο ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Και δεν έχει έρθει ακόμη κάποια αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που θα αλλάξει ακόμη περισσότερο τις ισορροπίες. Και δεν έχουν γίνει ακόμη και άλλες τέτοιες συγχωνεύσεις που ήδη προαναγγέλθηκαν. Άλλωστε ο μαύρος βραχνάς της Black Rock είναι ήδη επί σκηνής. Και βέβαια η κατά τα άλλα κραταιά (sic!) Τράπεζα Πειραιώς, μετά τις δύο προηγούμενες, πήρε έκτακτη ενίσχυση ρευστότητας (ELA) από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Το κερασάκι σε όλα αυτά είναι ότι η πολυδιαφημισμένη Συμφωνία των Βρυξελλών αποδεικνύεται αντίστοιχη των ομώνυμων ντοματακίων: μικρή και σύντομη. Εκτός από την απύθμενης βλακείας γκάφα του Ευ.Βενιζέλου με την Φινλανδία και το πρόβλημα των εμπράγματων εγγυήσεων με το νέο δάνειο, η αναπροσαρμογή του χρέους μάλλον καρκινοβατεί (βλέπε «Πληθαίνουν οι αμφιβολίες για την επιτυχία του PSI» – http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/654604/Article.aspx).

Κατά τα άλλα η κυβέρνηση το μόνο που δείχνει ικανή να κάνει είναι να κατακρεουργεί τα λαϊκά και μικρομεσαία εισοδήματα, να οργανώνει σιδηρόφρακτους μηχανισμούς καταστολής του «εχθρού λαού» και να εκλιπαρεί για την όπια σωτηρία τους ξένους πάτρωνες. Τα δε υπόλοιπα συστημικά κόμματα διαφωνούν συμφωνώντας και συμφωνούν διαφωνώντας έτσι ώστε να πάρουν αυτά το κόκκαλο (ή μέρος του) της εξουσίας από το κεφάλαιο και τους ξένους πάτρωνες.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s