Ένα σύντομο σχόλιο για διάφορους Ηρακλειδείς του ιδιωτικού τομέα που ξεσπαθώνουν κατά των «τεμπέληδων» εργαζόμενων στο δημόσιο

Η κυβέρνηση και το σύστημα, με τις «καλές» οδηγίες των διαφόρων συμβούλων τους (ιδιαίτερα διάφορων εξ Εσπερίας ειδικών στη «διαχείριση κρίσεων»), έχει εξαπολύσει την κλασσική τακτική του «διαίρει και βασίλευε».

Έτσι ο «κοινωνικός αυτοματισμός» (αυτός ο κρυπτο-φασιστικός πασοκικός νεολογισμός) εκφράζεται σήμερα πρώτα και κύρια σαν στιγματισμός των εργαζόμενων στο δημόσιο ως τεμπέληδων που πρέπει να ανασκολοπισθούν (φυσικά αντίστοιχα κόλπα γίνονται και για κάθε άλλη κοινωνική ομάδα με την οποία συγκρούεται η κυβέρνηση).

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο «λόγος» (από τον οποίο απουσιάζει η λογική αλλά πλεονάζουν οι κραυγές ζώων) διάφορων πρωινών αναγνωστών σε οικονομικά ιστολόγια – που βέβαι δεν διαφέρει πολλά από αυτόν διάφορων καλοπληρωμένων δημοσιογραφικών παπαγαλακίων.

Νομίζω ότι κατ΄αρχήν μπορεί κανείς να συγχαρεί αυτά τα λεβεντόπαιδα και να τους συστήσει περισσότερη τόλμη: γιατί να μην ανασκολοπισθούν κιόλας οι εργαζόμενοι του δημοσίου; Οι ανοησίες τους είναι μία ακόμη απόδειξη του πόσο ακαταμάχητη μπορεί να γίνει η ανθρώπινη βλακεία.

Όμως μιλώντας πιο σοβαρά, μερικές επισημάνσεις ίσως βοηθήσουν.
Πρώτον, η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα έχει οδηγήσει στην ανεξέλεγκτη ύφεση ακριβώς γιατί ο ιδιωτικός τομέας ήταν και παραμένει (και δεν πρόκειται να αλλάξει ιδιαίτερα μέσα σ’ αυτό το υφεσιακό σπιράλ) κρατικοδίαιτος.
Δευτερον, η αφαίμαξη των δημ. υπαλλήλων έχει πλήξει καθοριστικά την ζήτηση και συμβάλλει στην ύφεση.

Τρίτον, αντίθετα με τις διατεταγμένες ανοησίες περί 1 εκ. δημ. υπαλλήλων (που διαψεύσθηκαν παταγωδώς από την ίδια την κυβερνητική απογραφή) και τις αντίστοιχες περί μεγάλου δημ. τομέα είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ο ελληνικός τομέας ακόμη και πριν τις πρόσφατες αιματηρές περικοπές δεν ήταν μεγαλύτερος από αυτούς των υπόλοιπων χωρών της ΕΕ.

Τέταρτον, τα παραμυθάκια περί ρουσφετολογικών προσλήψεων στο δημόσιο είναι για μικρά χαζά παιδιά. Όχι γιατί δεν έχουν γίνει, αλλά δεν είναι η μεγάλη πλειοψηφία των σκληρά εργαζόμενων δημ. υπαλλήλων. Πολύ περισσότερο όμως γιατί είναι ένα απύθμενο ψεύδος το να λέγεται ότι δεν υπάρχουν ρουσφετολογικές προσλήψεις και μάλιστα εξίσου πολλές αν όχι περισσότερες στον ιδιωτικό τομέα. Όποιος τα υποστηρίζει αυτά είναι είτε αφελής είτε πληρωμένος.

Τελευταίο. Έχει ενδιαφέρον ότι η πλειονότητα των «κυνηγών κεφαλών δημ. υπαλλήλων» στα οικονομικά ιστολόγια χύνουν την εμετική χολή τους ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες. Αντιθέτως, ανταπαντήσεις στις ανοησίες τους δεν εμφανίζονται ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες. Δύο εύλογες υποθέσεις προκύπτουν  από αυτό. Πρώτον, ότιμάλλον οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν παρακολουθούν τέτοια ιστολόγια. Η υπόθεση αυτή δεν είναι αρκετά βάσιμη γιατί είναι ιστολόγια ευρείας αναγνωσιμότητας. Η δεύτερη υπόθεση είναι ίσως πιο εύστοχη. Την ώρα που οι εν λόγω «κυνηγοί κεφαλών» εκτονώνονται στα πληκτρολόγια τους – γιατί μάλλον δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν – κάποιοι άλλοι, ιδιαίτερα αλλά όχι μόνο στο δημ. τομέα, εργάζονται σκληρά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s