ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: «ΜΝΗΜΟΝΙΟ Νο 2 – ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ» – Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012, στις 6:30 μ.μ. στο Δημαρχείο Κηφισιάς

Συζήτηση για το Μνημόνιο 2: Γ. Κατρούγκαλος – Στ. Μαυρουδέας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ
“ΜΝΗΜΟΝΙΟ Νο  2 – ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ:
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ”
Εισηγητές:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ
Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Δ.Π.Θ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΥΡΟΥΔΕΑΣ
 Αν. Καθηγητής τμήματος οικονομίας του Παν. Μακεδονίας


Θα ακολουθήσει συζήτηση
Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012, στις 6:30 μ.μ.
στο Δημαρχείο Κηφισιάς (Διονύσου και Μυρσίνης)
  • Παρά  τις προσποιητές θριαμβολογίες που προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν και πάλι
  • Ενάντια στην προεκλογική ψηφοθηρία που ήδη άρχισε και φιλοδοξεί να μας εγκλωβίσει στα μικροκομματικά ψευδοδιλλήματα του δικομματισμού
  • Κόντρα στους μονοδρόμους τους που όλοι ξέρουμε πια που οδηγούν
Συζητούμε για την ουσία των προβλημάτων του λαού και του τόπου:
  • Για το ΜΝΗΜΟΝΙΟ Νο 2, που παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Ελληνικού λαού επέβαλε η κυβέρνηση Παπαδήμ(ι)ου και η τρόικα, με τις ευλογίες της ΕΕ, των τραπεζιτών και του ΣΕΒ.
  • Για την κατεδάφιση ότι είχε απομείνει από εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα (κατώτατο μεροκάματο, ΣΣΕ, συντάξεις, υγεία, πρόνοια)
  • Για τη ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ που ξεπουλάει στους δανειστές όλη τη δημόσια περιουσία (με εγγυήσεις Βρετανικού δικαίου)
  • Για την κατάλυση της ανεξαρτησίας, της Δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας
  • Για το τι μπορούμε και πρέπει να κάνουμε για μια λύση σε όφελος του λαού και του τόπου
Αυτά και άλλα πολλά θα κουβεντιάσουμε στην εκδήλωση της 19/3, που διοργανώνει η  Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς ενάντια στα μέτρα των Δ.Ν.Τ.- Ε.Ε. – Κυβέρνησης, στο Δημαρχείο Κηφισιάς.

Γιατί η γνώση είναι δύναμη!

http://epitropikifisias.blogspot.com/2012/03/blog-post_14.html

Η συζήτηση για το Μνημόνιο 2, ολόκληρες οι εισηγήσεις Κατρούγκαλου – Μαυρουδέα

 
Το προεδρείο της συζήτησης

Τη Δευτέρα 19 Μαρτίου, η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς διοργάνωσε στο Δημαρχείο Κηφισιάς την 6η εκδήλωση – συζήτηση στους 22 μήνες της λειτουργίας της, με στόχο αυτή τη φορά την ανάλυση της νέας κατάστασης που δημιουργήθηκε μετά την ψήφιση του Μνημονίου Νο 2, της δανειακής σύμβασης και του PSI. Το θέμα ήταν:

ΜΝΗΜΟΝΙΟ No 2 – ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ,
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο Σταύρος Μαυρουδέας, αναπληρωτής καθηγητής τμήματος οικονομίας του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας, και ο Γιώργος Κατρούγκαλος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Παρουσιάζουμε παρακάτω εκτεταμένα αποσπάσματα από τις εισηγήσεις τους, καθώς και βίντεο με ολόκληρες τις ομιλίες.
Το μέλος της Επιτροπής Γιάννης Αδριανός άνοιξε την εκδήλωση με σύντομη εισαγωγή. Αναφέρθηκε στη δράση της Επιτροπής Αγώνα, που είτε με τη μορφή των εκδηλώσεων, είτε με τη μορφή των παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων, στόχευσε από την αρχή στην ενημέρωση των πολιτών για τα κυβερνητικά μέτρα και την αντιμετώπισή τους, συμμετείχε και στήριξε κάθε σχετική κινητοποίηση, κεντρική ή τοπική, οργάνωσε τοπικούς αγώνες για τα χαράτσια (μαζί με την Πρωτοβουλία Κατοίκων Κηφισιάς και άλλους φορείς) και όχι μόνο, στήριξε τους αγώνες των εργαζομένων στην περιοχή μας. Στη συνέχεια αναφέρθηκε σύντομα στον αγώνα ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ, αγώνας που συνεχίζεται μετά και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, και παρουσίασε τους 2 ομιλητές
Η εισήγηση του Σταύρου Μαυρουδέα

http://www.youtube.com/watch?v=PO8oyZfkZ0U&feature=player_embedded


http://www.youtube.com/watch?v=PO8oyZfkZ0U&feature=player_embedded#t=0s

 

Η παρέα των συστημικών ΜΜΕ και καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να πανηγυρίζουμε για την πολλοστή σωτηρία της χώρας. Με το μνημόνιο Νο2 και το PSI, ο βαθύς πυρήνας του δικομματισμού, χωρίς υποκρισίες πλέον μεταξύ τους, «ξανασώζουν» τη χώρα. Αυτό που θα προσπαθήσω να εξηγήσω είναι:
1.  Γιατί αυτή η στρατηγική είναι αποτυχημένη
2.  Ποια είναι η στρατηγική που πραγματικά έχουν, τόσο οι κατεστημένες δυνάμεις όσο και οι ξένοι εταίροι – πάτρωνές τους.
3.  Τι θα μπορούσε να κάνει ο Ελληνικός λαός
Η πολιτική των μνημονίων
Το 2ο μνημόνιο προβάλλεται ως σωτηρία της χώρας, τελική και οριστική, όταν οι ίδιοι οι εμπνευστές του αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν ότι το 1ο μνημόνιο ήταν αποτυχημένο. Άργησαν να το κάνουν βέβαια, και υποκρίθηκαν για μεγάλο διάστημα ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Να θυμίσω τον κ. Παπακωνσταντίνου που δε δίσταζε να δηλώσει ότι από το τέλος του 2011 η χώρα θα έμπαινε σε ρυθμούς ανάπτυξης.
Το 1ο μνημόνιο είναι νεκρό εδώ και καιρό. Το 2ο είναι συνέχεια του 1ου, είναι νεκρό από τη γέννησή του και το ξέρουν οι ίδιοι οι εμπνευστές του. Θα εξηγήσω συνοπτικά γιατί:
Οι στρατηγικές των 2 μνημονίων είναι τυπικές στρατηγικές του ΔΝΤ. Αυτό είναι που έχει την τεχνογνωσία, τη μακρά πείρα, τα έτοιμα οικονομικά υποδείγματα. Η ΕΕ είναι νεοφώτιστη, γι’ αυτό και μπήκε το ΔΝΤ στο παιχνίδι (εκτός από το ότι είναι πάντα το μακρύ χέρι των ΗΠΑ). Οι στρατηγικές αυτές έχουν τα εξής χαρακτηριστικά – πυλώνες:
1.  Για όλα φταίνε οι μισθοί και τα μεροκάματα, οι εργαζόμενοι. Άρα πρέπει να πέσει το μισθολογικό κόστος, και τα μη μισθολογικά κόστη της εργασίας (κοινωνική ασφάλιση, συντάξεις κλπ), γιατί έτσι υποτίθεται ότι θα ανέβει η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
2.  Πρέπει να μειωθεί το δημόσιο και οι δαπάνες του. Και δεν εννοούν τις επιδοτήσεις προς ισχυρούς οικονομικούς κύκλους και το κεφάλαιο, αλλά ιδιαίτερα το σκέλος που αφορά παροχές προς εργαζόμενους, είτε με δημιουργία απασχόλησης είτε με καλύτερες μισθολογικές και εργασιακές συνθήκες. Όπου θα πάει το ΔΝΤ, είτε είναι μεγάλο το Δημόσιο είτε μικρό, θα πει ότι πρέπει να κοπεί.
3.  Θα πρέπει να υπάρξει υποτίμηση του νομίσματος, γιατί αυτό διευκολύνει το εμπορικό ισοζύγιο. Αυτός ο 3ος πυλώνας δεν υπάρχει στην περίπτωσή μας, γιατί υπάρχει το Ευρώ, που αν ξηλωθεί, ολόκληρο το Ευρωπαϊκό σύστημα κινδυνεύει να καταρρεύσει.
Τι πρόβλημα έχουν στην Ελληνική περίπτωση; Ότι η συνταγή αυτή έρχεται να εφαρμοσθεί σε μια οικονομία που βρίσκεται μέσα στη δίνη της κρίσης, που δεν είναι η κρίση χρέους που λένε τα παπαγαλάκια, αλλά η κρίση που άρχισε το 2007-2008 και δεν έχει τελειώσει ούτε στην χώρα μας ούτε έξω. Η κρίση σοβούσε σε όλες τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες και ήταν κρίση στον πυρήνα της λειτουργίας τους. Ένα από τα εργαλεία που μπορεί να απαλύνει την κρίση, όχι να σε βγάλει έξω από αυτήν, είναι να κινητοποιήσεις δημόσιες δαπάνες. Γιατί ο ιδιωτικός τομέας δεν κάνει business όταν είναι επικίνδυνο το περιβάλλον. Αυτό έγινε πραχτικά σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, γι’ αυτό ξεφύγανε τα ελλείμματα παντού. Στις ΗΠΑ, αν υπολογιστούν και οι αμυντικές δαπάνες, το χρέος φτάνει το 110% του ΑΕΠ. Όταν σ’ αυτή την κρίση επέμβει μια πολιτική ΔΝΤ, αυτή την κρίση την κάνει πιο βαθειά.
Η Στρατηγική τους
Δεν το αγνοεί αυτό το ΔΝΤ, είναι στην πολιτική του. Οι πολιτικές του δεν προβλέπουν ανάπτυξη. Η βασική φιλοσοφία τους είναι ότι όσο πιο γρήγορα το αεροπλάνο βουτήξει προς τα κάτω, τόσο πιο γρήγορα θα ανέβει. Βέβαια, και αυτό έχει γίνει αμέτρητες φορές με το ΔΝΤ και τις πολιτικές του, πολλές φορές μπορεί αντί να βγεις γρήγορα, να πας προς τα κάτω. Σε ένα τέτοιο υφεσιακό σπιράλ προς τα κάτω χωρίς διέξοδο φαίνεται ότι πηγαίνει η Ελληνική οικονομία, με ευθύνη ακριβώς της πολιτικής του μνημονίου. Η προσπάθειά τους είναι θα μπέιτε στην ύφεση, αλλά στα πλαίσια αυτής της πορείας, θα υπάρξουν βασικά 2 δομικοί μετασχηματισμοί:
1.  Οι μισθοί θα φτάσουν σε επίπεδα Ρουμανίας στην καλύτερη περίπτωση
2.  Θέλουν να μετατρέψουν μια καπιταλιστική κρατικοδίαιτη οικονομία σε μια οικονομία με κέντρο τον ιδιωτικό τομέα. Να συρρικνώσουν τον κρατικό τομέα και να αναπτυχθεί «υγιής» ιδιωτικός τομέας. Πουθενά δεν έχει γίνει αυτό. Κλασσικό παράδειγμα το Μεξικό, όπου επιχειρήθηκαν τα ίδια πριν από μια δεκαετία, και δεν έχει αλλάξει τίποτα σ΄ αυτό.
Αυτή η πολιτική έχει την εξής επίπτωση στην Ελληνική οικονομία: Τη βάζει σε βαθύτατη ύφεση. Το 2011 ήταν -7%, αθροιστικά από το 2008 η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 14%. Για φέτος ξεκίνησαν με -2,8% και ήδη η Citibank λέει -8%, που είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα αν δεν την υποτιμά κιόλας. Αν τα αθροίσουμε έχουμε ύφεση 22%.
Ξέρουν καλά ότι το σενάριο το 2020 το χρέος να είναι 120% του ΑΕΠ, δε βγαίνει. Ακόμα και 120% να είναι, δεν είναι διαχειρίσιμο. Ένα χρέος 60 μέχρι 80% είναι διαχειρίσιμο. Τι έχουν κάνει; Το πάνε παρά πίσω. Γιατί; Τι θέλουν; Να μην έχουμε μια χρεοκοπία καθαρή, να έχουμε ελεγχόμενη, αυτή με το PSI δηλαδή, μέσα στο Ευρώ. Να πάμε τα πράγματα για κανένα χρόνο παραπίσω, να φύγει αυτή η χρονιά της παγκόσμιας ύφεσης, και μετά βλέπουμε. Αν ήταν απλά μια ύφεση, θα διαχειριστούμε την περίπτωση της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Αν έχουν πάει έξω τα πράγματα καλά, θα το δούμε λίγο πιο άνετα.
Αν έχουν πάει άσχημα, τότε θα βάλουμε ακόμα μεγαλύτερο μαχαίρι: 2η χρεοκοπία, πάλι μέσα στο Ευρώ, χειρότερη από την 1η, εκεί θα πρέπει να κουρέψουν τους εαυτούς τους, τα κρατικά δάνεια, και αυτό δεν το κάνουν ποτέ τζάμπα. Θα μας έχουν φτάσει κάτω από τη Ρουμανία.
Αν ούτε η 2η χρεοκοπία δε βγαίνει, υπάρχει η έξοδος από το Ευρώ, αλλά με τους δικούς τους όρους. Θα σας βγάλουμε σε ένα προθάλαμο, που θα ελέγχουμε εμείς. Όπως παλιά με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα, όπου μια σειρά νομίσματα συνδέονταν με το ECU, και μπορούσαν να κυμανθούν 5-10%, άρα εξαρτιόντουσαν από το άλλο νόμισμα, δεν κινιόντουσαν ελεύθερα. Θα δώσουν πιθανά και ένα «τυράκι», 10 δις αναπτυξιακή βοήθεια, για να βγεις σ’ αυτόν τον προθάλαμο και να μη μας τινάξεις το μαγαζί στον αέρα, δηλαδή να βγεις και να πεις φεύγω από την ΕΕ, όχι μόνο από το Ευρώ, αυτό τους πονάει πιο πολύ γιατί από κει βγάζουν τα πιο πολλά λεφτά, και γιατί έτσι ταράζεται ολόκληρο το γεωπολιτικό οικοδόμημα της ΕΕ. Αυτό είναι το σχέδιο, το κουβεντιάζουν ανοιχτά, το ξέρουν κι εδώ, το έχουν διαμηνύσει στο Βενιζέλο, τον Παπαδήμο κλπ.
Τι μπορεί να κάνει κανείς;
Να καταρρεύσει το υπάρχον κυρίαρχο πολιτικό σύστημα.
Σε ποιο δρόμο; Αυτό είναι που ταλανίζει την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Η μόνη ρεαλιστική πρόταση είναι να φύγει κανείς από την ΕΕ. Μέσα σ΄ αυτήν δεν υπάρχει περίπτωση σωτηρίας. Δεν έχεις το συσχετισμό, δεν πρόκειται ποτέ να προκύψει ο συσχετισμός, δεν το είδαμε ποτέ στα τόσα χρόνια της ΕΕ.
Και αυτό σημαίνει 5+1 βασικούς άξονες πολιτικής:
  1. Στάση Πληρωμών, γιατί δεν μπορεί να ζήσει η χώρα με αυτό το χρέος
  2. Δικό σου νόμισμα, όχι εξαρτημένο από το Ευρώ ή το «Βόρειο» Ευρώ ή όπως θα πούνε ένα νέο Ευρώ.
  3. Κλείνεις τα σύνορα στα κεφάλαια, γιατί αλλιώς υπάρχει φυγή κεφαλαίων
  4. Εφαρμογή συστήματος προοδευτικής φορολογίας, για να πληρώνουν τα υψηλότερα εισοδήματα περισσότερο, και όχι το αντίθετο όπως τώρα.
  5. Κρατικοποίηση τραπεζικού συστήματος, για να χρηματοδοτήσει τη διαδικασία ανάκαμψης
  6. Το πιο σημαντικό: Το πρόβλημα είναι ότι έχεις μια οικονομία που έχει καταστραφεί πραχτικά, ακριβώς επειδή μπήκε σ΄ αυτή τη νέα μεγάλη ιδέα του κατεστημένου, την ένταξη στην ΕΕ. Πρέπει να ξαναστήσεις αυτή την οικονομία στα πόδια της. Με τρόπο που να παράγει ώστε να ζήσει τη χώρα και το λαό της. Αυτό απαιτεί σχέδιο, και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι κοινωνικό, δημόσιο και δημοκρατικό. Γιατί κανένα ιδιωτικό κεφάλαιο δε θα πάρει τα ρίσκα μιας τέτοιας διαδικασίας σε κατάσταση ύφεσης. Μόνο η κινητοποίηση του συνόλου της κοινωνίας και η οργάνωσή της μέσα από ένα τέτοιο δημόσιο σχέδιο μπορεί να το κάνει αυτό.

http://epitropikifisias.blogspot.com/2012/03/2.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s