Ένα πολύ διαφωτιστικό κείμενο στο Alfavita για την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ

Συνήθως το να σχολιάζονται εκ του μακρόθεν (θετικά ή αρνητικά) αγώνες (και οι αγωνίες που αυτοί κουβαλούν για τους συμμετέχοντες) δεν είναι το καλύτερο δυνατό. Εξάλλου σήμερα στην πατρίδα μας έχουμε γεμίσει «μάγους» και τυχοδιώκτες (μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς) που προσφέρουν «αφιλοκερδώς» (sic!) και εκ του ασφαλούς τις υπηρεσίες τους.

Όμως αυτό που γίνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια αυτό τον καιρό ξεπερνά ίσως κάθε όριο.

Είναι αηδιαστική η ασφυκτική γκαιμπελική προπαγάνδα – ακόμη και φερόμενων ως αντι-μνημονιακών ΜΜΕ – εναντίον της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων και των άλλων πανεπιστημιακών κινητοποιήσεων κατά της διάλυσης των ΑΕΙ από την άθλια και διαπλεκόμενη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Η διαστροφή της πραγματικότητας και η «ρουφιανιά» (όπως εύστοχα την χαρακτηρίζει η λαϊκή γλώσσα) έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Η κυβέρνηση ανδρείκελων τρέμει για την ύπαρξη της και για την απώλια των προνομίων που αποκομίζει όλος αυτός ο εσμός του πολιτικού υπηρετικού προσωπικού της εγχώριας και των ξένων αστικών τάξεων αλλά ταυτόχρονα εξαγριώνεται και θέλει να εξαλείψει υριολεκτικά με κάθε κοινωνικό σκίρτημα που ξεπερνά τον δικό της άθλιο εξανδραποδισμό.

Οι πάτρωνες αυτής της άθλιας κυβέρνσηης είναι η ελληνική αστική τάξη. Φοβισμένη από την υποβάθμιση της από τους ευρωπαίους «εταίρους» της και τις απαιτήσεις τους. Με απίθανους εσωτερικούς καυγάδες και αλητείες, λήσταρχοι διαχρονικά αυτού του τόπου που μπροστά τους ακόμη και οι χειρότεροι εγκληματίες φαντάζουν Αρσακειάδες. Συμπράττει στη Μνημονιακή στρατηγική προσπαθώντας να σώσει το τομάρι της. Που και που σπονσοράρει και λίγο αντι-μνημονιακά σκιρτήματα για να ψευτο-διαπραγματευτεί με τους ξένους πάτρωνες (λες και αυτοί δεν γνωρίζουν το παιχνίδι αυτό πολύ καλά). Αλλά τρέμει όποτε αυτά πάνε να ξεφύγουν από τον έλεγχο και τα όρια που θέλει.

Στην περίπτωση των ΑΕΙ όλα αυτά φαίνονται με τον πιο καθαρό τρόπο. Όταν τα πράγματα ξεφεύγουν τότε ξαφνικά κυβερνητικά και αντι-κυβερνητικά καθεστωτικά κέντρα συνασπίζονται με λύσσα κατά του «εχθρού λαού».

Όχι γιατί οι διοικητικοί των ΑΕΙ έγιναν εξαίφνης επαναστατική πρωτοπορεία. Άνθρωποι με τα κουσούρια και τις αμαρτίες όλων μας είναι. Όμως η αναλγησία των καθεστωτικών πολιτικών έφερε ακόμη και αυτό το σχετικά παραδοσιακά πειθήνιο (σε κυβερνητικές και πανεπιστημιακές εξουσίες) στρώμα στα όρια του.

Ούτε γιατί υπάρχει μία αριστερή δύναμη με στρατηγική και πρόγραμμα πίσω από αυτές τις κινητοποιήσεις. Μακάρι να ήταν αλήθεια, επί της ουσίας, η κυριολεκτικά αλήτικη δήλωση Αρβανιτόπουλου περί «μειοψηφιών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αλλά ο τρόμος του συστήματος και η λύσσα και η αλητεία με την οποία ξεσπά οφείλεται στο ότι βλέπει αυτούς που μέχρι πρότινος ήταν πειθήνιοι ακόλουθοι του να εξεγείρονται εναντίον του.

Το κείμενο του Alfavita έχει ιδιαίτερη αξία όχι γιατί κάνεις περισπούδαστες αναλύσεις. Από αυτές άλλωστε, συμπεριλαμβανόμενης και της δικής μου, έχουμε γεμίσει. Αλλά γιατί με απλό και τεκμηριωμένο τρόπο δείχνει όλο το βρώμικο παιχνίδι εκβιασμών, προσπάθειας «διαίρει και βασίλευε» που επιστρατεύει το σάπιο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα. Επιπλέον γιατί δείχνει τον γκαιμπελικό μηχανισμό παραπληροφόρησης που έχει εδώ και χρόνια στηθεί ειδικά για το ζήτημα των πανεπιστημίων. Ίσως κάποτε αυτά θα πρέπει να ειπωθούν και πιο καθαρά. Πως στήθηκε αυτός ο μηχανισμός με δημιοσιογράφους και ΜΜΕ (κυβερνητικά και αντι-κυβερνητικά) ήδη από την εποχή της προσπάθειας κατάληψης της ΠΟΣΔΕΠ. Τι ρόλο έπαιξαν και παίζουν γνωστοί δημοσιογράφι του «πανεπιστημιακού ρεπορταζ». Τι ρόλο έπαιξαν κάτι μυστήρια Παρατηρητήρια, προγράμματα μελετών (sic!) κλπ. Και φυσικά οι καθ’ ημάς «κίνηση των χιλίων μεταρρυθμιστών πανεπιστημιακών» (κατά κόσμον «χιλιάρχων» του συστήματος που ποτέ δεν ήταν 1000 αλλα οι γκαιμπελίσκοι τους τους βαφτισαν έτσι …).

—————————————————————————————-

Συνιστούν οι προτάσεις Αρβανιτόπουλου αιτία επιστροφής των διοικητικών υπαλλήλων στις θέσεις τους;

Διατυπώνεται η ερώτηση μήπως οι προτάσεις της 23/11/2013 του Υπουργού Παιδείας, κ. Αρβανιτόπουλου προς τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ για λύση της κρίσης συνιστούν μια διέξοδο, τέτοια που να επιτρέπει στους διοικητικούς υπαλλήλους του ΕΚΠΑ να επανέλθουν στις θέσεις εργασίας τους.

Υπενθυμίζουμε, εν συντομία, ότι προ τριών περίπου μηνών, με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των υπουργών παιδείας, Αρβανιτόπουλου, και διοικητικής μεταρρύθμισης, Κυρ. Μητσοτάκη, αποφασίστηκε να τεθούν σε διαθεσιμότητα 1349 διοικητικοί υπάλληλοι από 8 ΑΕΙ της χώρας, με τα 2/3 από αυτούς να ανήκουν στο ΕΚΠΑ και στο ΕΜΠ. Για το ΕΚΠΑ οι συνέπειες εφαρμογής της απόφασης αυτής θα είναι καταστρεπτικές. Έχουν δοθεί αναλυτικά στοιχεία της καταστροφής που επιτελείται, με τεράστιους χώρους να μένουν αφύλακτοι και χωρίς πυρασφάλεια, τις γραμματείες των περισσότερων τμημάτων να μένουν χωρίς υπαλλήλους ή με έναν ή δύο, πλήθος βιβλιοθηκών και αναγνωστηρίων να κλείνουν, εργαστήρια και κρίσιμες πανεπιστημιακές κλινικές να χάνουν το προσωπικό τους, κ.ο.κ. Ουσιαστικά επιχειρείται ένα καίριο χτύπημα διάλυσης ενάντια στα δύο κεντρικά ΑΕΙ της χώρας, χωρίς προηγούμενο  στην υπεραιωνόβια ιστορία τους.

Εδώ δεν θα μπούμε στη συζήτηση της αυθαιρεσίας με την οποία επιλέχτηκαν τα νούμερα των προς διαθεσιμότητα (χαρακτηριστικά, αν εφαρμόζονταν οι ίδιοι δείκτες σε 14 πανεπιστήμια του ευρωπαϊκού νότου, το ποσοστό μείωσης διοικητικού προσωπικού που θα έπρεπε να υποστούν θα ήταν της τάξεως του 67,2% [1]) ούτε στους στόχους της στρατηγική διάλυσης των ΑΕΙ που ακολουθεί ο υπουργός παιδείας, γνωστός υποστηρικτής των ιδιωτικών ΙΕΚ, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την καταστροφή του Δημόσιου Πανεπιστημίου μέσω της χρεοκοπίας του και της συνακόλουθης επιβολής διδάκτρων και πώλησης μερών του. Κυρίως μας ενδιαφέρει το κομβικό σημείο στο οποίο έχει βρεθεί ο αγώνας των εργαζομένων στα ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, και ιδίως στο πρώτο.

Για να παρακολουθήσουμε τη συνέχεια, να θυμίσουμε ότι αντιδρώντας στην ΚΥΑ και ζητώντας την ανάκλησή της, οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΠΑ (όπως και του ΕΜΠ) ξεκίνησαν ένα σοβαρό απεργιακό αγώνα που οδήγησε (στο ΕΚΠΑ) στο μερικό κλείσιμό του. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν και τα μέλη ΔΕΠ (στο ΕΜΠ και στη Σχολή Θετικών Επιστημών (ΣΘΕ) του ΕΚΠΑ), καθώς και οι φοιτητικοί σύλλογοι με καταλήψεις. Τις κινητοποιήσεις έδειξαν να κατανοούν σε μεγάλο βαθμό και οι (συνήθως) συντηρητικές σύγκλητοι των δύο ΑΕΙ, οι οποίες επανειλημμένα εξέπεμψαν εκκλήσεις βοήθειας προς το Υπουργείο Παιδείας, υπογραμμίζοντας τα αυτονόητα: ότι τα δύο ιδρύματα δε μπορούν αν λειτουργήσουν στοιχειωδώς μετά από αυτές τις περικοπές προσωπικού. Αλλά ο υπουργός παιδείας μέχρι την προηγούμενη βδομάδα είχε επιλέξει την πολιτική της κώφευσης, θεωρώντας ότι δεν τρέχει τίποτα και οι απολύσεις θα περάσουν, όπως παντού αλλού έχει συμβεί μέχρι τώρα.

Όμως, μετά από 12 εβδομάδες κινητοποιήσεων, ο κ. Αρβανιτόπουλος που εμφανιζόταν οπαδός του δόγματος «δε συζητάμε με απεργούς», αποφάσισε να δει τους πρυτάνεις. Σαν αποτέλεσμα της συνάντησής του με τον πρύτανη του ΕΚΠΑ, κ. Θ. Πελεγρίνη, το προηγούμενο Σάββατο (23/11), είχαμε ορισμένες προφορικές προτάσεις, τις οποίες εκόμισε ο κ. πρύτανης στη Σύγκλητο τη Δευτέρα 25/11. Μετά από αρκετές διαφορετικές εκτιμήσεις, η Σύγκλητος κατέληξε ότι οι προτάσεις είναι θετικές και τις έθεσε υπόψη του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού στη ΓΣ του στις 26/11. Ο Σύλλογος αποφάσισε να συζητήσει τις προτάσεις με τον υπουργό με ψήφους 239 έναντι 225, θεωρώντας τις ως καλή αφετηρία διαπραγματεύσεων (με την οριακή μειοψηφία να επιμένει στην ανάκληση της ΚΥΑ).

Αντιπροσωπεία από τον Πρύτανη, ένα μέλος ΔΕΠ, το νομικό σύμβουλο του ΕΚΠΑ, την πρόεδρο και το γ. γραμματέα του συλλόγου των διοικητικών είχαν συνάντηση με τον υπουργό στις 27/11. Από την αντιπροσωπεία αποκλείστηκε η «μειοψηφία» καθώς και ιδιαίτερα πληττόμενες κατηγορίες προσωπικού, όπως εκείνοι που δεν απογράφησαν στην παράνομη, κατά τη γνώμη έγκριτων νομικών, διαδικασία που επέλεξε το υπουργείο για να παρακάμψει το πρόβλημα έλλειψης στοιχείων για το ποιους ακριβώς θα έθετε σε διαθεσιμότητα. Η αντιπροσωπεία, χωρίς να αποκομίσει ούτε μία πρόταση γραπτή από τον υπουργό και «δίνοντας» του ουσιαστικά τους μη απογραμμένους (πράγμα που αρνήθηκε κατηγορηματικά να πράξει η αντίστοιχη αντιπροσωπεία του ΕΜΠ), πρότεινε στη ΓΣ των διοικητικών την Πέμπτη, 28/11, να ψηφιστεί η λήξη της απεργίας με …κάλπη. Στη διάρκεια της ΓΣ όμως, η οποία ήταν από τις μαζικότερες του Συλλόγου, και όταν έγινε σαφές ότι δεσμεύσεις πάνω στις προτάσεις δεν υπάρχουν, η ΓΣ αποφάσισε η ψηφοφορία να γίνει πάνω στις νέες διαμορφωμένες προτάσεις και κανονικά, όπως γινόταν πάντα, δι’ ανατάσεως της χειρός. Εκεί, με συντριπτική πλειοψηφία αποφασίστηκε η συνέχιση της απεργίας και να παραμείνει ως αίτημα η ανάκλιση της ΚΥΑ.

Το αποτέλεσμα της ΓΣ παραδέχτηκαν καθαρά με δηλώσεις τους, και η πρόεδρος και ο γ. γραμματέας του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού, οι οποίοι είχαν υποστηρίξει τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου [2]. Όμως, από το απόγευμα της Πέμπτης ξέσπασε ένα αναπάντεχο μπαράζ δηλώσεων που αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της ΓΣ και ψευδώς μιλούσαν για κλοπή(!) της κάλπης (υπάρχουν φωτογραφίες που τη δείχνουν να βρίσκεται εκεί κατά την ψηφοφορία δι’ ανατάσεως της χειρός) καθώς και για τάχα «ψηφοφορία δια βοής»!! Το χορό αυτής της φασαρία ξεκίνησε ο κ. Αρβανιτόπουλος, ο οποίος ανακάλυψε πίσω από τη ΓΣ και τις αποφάσεις της πράκτορες του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του …χάους (sic!), ακολουθούμενος από την γνωστή χορωδία των γνωστών μνημονιακών ΜΜΕ [3]

Αλλά, ας αφήσουμε τον κ. Αρβανιτόπουλο και τις πριμαντόνες των ΜΜΕ, και ας μπούμε στην ουσία. Την Παρασκευή, ο Δ. Σακκάτος (ο γ. γραμματέας) έκανε τις πρώτες απεργοσπαστικές κινήσεις με νέες δηλώσεις του, ότι τάχα το 40%-50% των υπαλλήλων προσήλθαν στις εργασίες τους (παρά τις αποφάσεις της ΓΣ τους) αλλά εμποδίστηκαν από τους απεργούς [4]. Δεδομένου ότι τα στοιχεία αυτά είναι παντελώς αποκυήματα φαντασίας, διερωτάται κανένας «πού το πάει ο γ. γραμματέας του Συλλόγου;». Είναι σαφές, κατά τη γνώμη μας, ότι επιχειρείται το στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού που θα ποντάρει στη φυσική κόπωση καθώς και στο σοβαρό οικονομικό πρόβλημα των απεργών μετά από τρεις μήνες απεργίας. Ενδεχομένως να επιδιώκεται η δημιουργία επεισοδίων που θα δώσουν στην αστυνομία την ευκαιρία να επέμβει. Εκτός από το απονενοημένο τέτοιων διαβημάτων από πλευράς υπουργείου, εκτός από τους σοβαρότατους κινδύνους που εγκυμονούν οι σχεδιασμοί τετοιων προκλήσεων και την αύξηση των πιθανοτήτων μιας ευρύτερης ανάφλεξης, αν προχωρήσουν σε αυτές οι (αν)εγκέφαλοι της ΝΔ, η παράμετρος που ενδιαφέρει εμάς είναι η εξής: Μήπως τελικά η στάση της απεργιακής επιτροπής καθώς και της πλειοψηφίας των απεργών εμφορείται από ιδέες του τύπου «ή όλα ή τίποτα»; Μήπως απορρίπτοντας τις προτάσεις του ΥΠΑΙΘ οδηγείται η σύγκρουση σε αδιέξοδο;

Δε μιλάμε εδώ για την ανάγκη διαπραγμάτευσης με το ΥΠΑΙΘ, την οποία υποστηρίζουμε απολύτως. Μιλάμε για το αν οι συγκεκριμένες προτάσεις του κ. Αρβανιτόπουλου μπορούν να αποτελέσουν βάση επιστροφής στην εργασία (;) για τους διοικητικούς.

Εν συντομία, οι προτάσεις αυτές πρόβλεπαν περιορισμό του αριθμού αυτών που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα στους 399 από 498 και τον χωρισμό τους σε 4 ομάδες των 100, με διαφορετική μεταχείριση για την κάθε ομάδα. Με ποια κριτήρια θα γινόταν η τοποθέτηση του καθενός στην αντίστοιχη ομάδα δεν προβλεπόταν. Επίσης προβλεπόταν ότι όσοι αρνήθηκαν να απογραφούν θα ετίθεντο στον πάτο της λίστας με αρνητική μοριοδότηση.

Πριν δούμε κάθε κατηγορία από τις τέσσερις χωριστά, ας απαντήσουμε στο ερώτημα αν ο κ. Πρύτανης του ΕΚΠΑ έπαιξε το παιχνίδι του υπουργείου. Κατά τη γνώμη μας όχι, γι’ αυτό και πάλι έχουν ξεσπάσει με λύσσα εναντίον του το ΥΠΑΙΘ και τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Κατά τη γνώμη μας, κ. Πρύτανης προσπάθησε να αποσπάσει ρυθμίσεις από τον Υπουργό, οι οποίες θα επέτρεπαν να λήξει χωρίς σημαντικές απώλειες η περιπέτεια στην οποία μας έβαλε το υπουργείο. Όμως, έδειξε μεγάλη ευπιστία στο «λόγω τιμής» του κ. Αρβανιτόπουλου, αφού, κατά τη γνώμη μας οι υποσχέσεις του υπουργού κάθε άλλο παρά σοβαρές ήσαν. Γιατί;

(α) Δεν υπήρχε καμία νομική ρύθμιση ή έστω γραπτή δέσμευση που να επιτρέπει την υλοποίησή τους. Ήδη την επομένη ο Κυριάκος Μητσοτάκης »άδειασε» τις ρυθμίσεις Αρβανιτόπουλου επιμένοντας ότι οι προς διαθεσιμότητα υπάλληλοι θα ήσαν 498 και όχι 399, όπως υποσχόταν ο κ. Αρβανιτόπουλος, και μάλιστα είπε ότι η δέσμευση αυτή του κ. Αρβανιτόπουλου προς την Κυβέρνηση έχει δοθεί γραπτώς και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης έχει δει το γραπτό αυτό. [5]

(β) 100 υπάλληλοι θα απολύονταν, αλλά θα περνούσαν στον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ). Αυτό σημαίνει στο εξής ανασφάλιστη εργασία και ορισμένου χρόνου. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι. Ουσιαστικά αυτοί θα ήσαν απολυμένοι που το πανεπιστήμιο θα τους έδινε κάποιο βοήθημα έναντι παροχής έργου. Επίσης, αυτοί θα ήσαν από τους μη απογραφέντες, που σημαίνει ότι θα ήσαν, κατά τεκμήριο, υψηλά ειδικευμένο και αναγκαίο για το ΕΚΠΑ προσωπικό (εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε αρκετούς μη απογραφέντες και η εκτίμηση για την ποιότητα του προσωπικού αυτού είναι από πρώτο χέρι). Ακόμη να προσθέσουμε ότι τα αποθεματικά του ΕΛΚΕ προέρχονται κυρίως από ευρωπαϊκά προγράμματα, των οποίων το πλαίσιο απαγορεύει τη χρήση των ποσοστών που εισπράττει από αυτά ο ΕΛΚΕ για πρόσληψη πανεπιστημιακού προσωπικού, άρα πολύ σύντομα ο ΕΛΚΕ θα επεδίωκε να απαλλαγεί από αυτούς τους υπαλλήλους προκειμένου να μη διακινδυνεύσει τις εισροές από προγράμματα. Και τέλος να επισημάνουμε ότι ορισμένοι συμβασιούχοι προγραμμάτων του ΕΛΚΕ έχουν να πληρωθούν εδώ και έξι μήνες.

(γ) 100 υπάλληλοι θα μεταπηδούσαν στα Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό (ΕΔΙΠ). Αυτό όμως δε μπορεί να γίνει, επειδή οι υπό διαθεσιμότητα που έχουν προσόντα ΕΔΙΠ είναι 25-30. Ή θα έπρεπε να πάρει τεχνικούς εργαστηρίων οι οποίοι ΔΕΝ είναι σε διαθεσιμότητα και να τους περάσει σε διαθεσιμότητα ή τελικά οι 100 θα γινόταν 25-30. Αλλά, το βασικό είναι: Γιατί τόσο καιρό δεν προκηρύσσονται οι θέσεις ΕΔΙΠ, για τις οποίες υπάρχει το νομικό πλαίσιο έτοιμο; Απάντηση: Διότι δεν το επιτρέπει η τρόϊκα (διορισμοί στο Δημόσιο, κ.λπ.). Άρα, γιατί να πιστέψουμε ότι τώρα θα ανοίξουν 100 θέσεις ΕΔΙΠ, και μάλιστα για το ΕΚΠΑ ειδικά;  Προφορικά κάποιος τάσσει τον ουρανό και τη θάλασσα. Αλλά τι αντίκρυσμα έχουν τα λόγια;

(δ) 100 υπάλληλοι θα περνούσαν στην κινητικότητα, που σημαίνει ότι θα έφευγαν οριστικά από το ΕΚΠΑ. Υποσχόταν ότι αυτοί θα περνούσαν σε άλλες θέσεις, εντός Αθηνών και μάλιστα στο ΤΕΙ Αθήνας. Αλλά το ΤΕΙ Αθήνας είχε βρεθεί «υπεράριθμο» στο προηγούμενο κύμα διαθεσιμοτήτων και είχε χάσει το 10% του προσωπικού του. Πώς τώρα θα βρισκόταν με «έλλειψη» προσωπικού; Επίσης, δεν είναι παράλογο να βάζεις σε κινητικότητα βιβλιοθηκονόμους, να κλείνουν βιβλιοθήκες και αναγνωστήρια στο ΕΚΠΑ και μετά να λες ότι σου περισσεύουν, αφού σε όλη την Αττική υπάρχουν κενές μόνο 4 θέσεις βιβλιοθηκονόμων; (το παράδειγμα από διοικητικό-βιβλιοθηκονόμο, που το έφερε στη Σύγκλητο της 25ης/11).

(ε) Τέλος, 100 υπάλληλοι ΘΑ καταλάμβαναν αντίστοιχες οργανικές θέσεις που ΘΑ ανοίγονταν στο ΕΚΠΑ, μετά τη διαμόρφωση του Οργανισμού του. Αυτό μας φαίνεται λίγο σα σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Πώς το ΕΚΠΑ, που βεβαίως είναι και τώρα υποστελεχωμένο, αν και το υπουργείο αποφάσισε με βάση τους έωλους δείκτες του (για τους οποίους ο Σύλλογός της ΣΘΕ έχει παρουσιάσει σχετική μελέτη, βλ. [1]) ότι έχει περίσσια 40% του προσωπικού του, ξαφνικά θα βρεθεί με ανάγκη 100 οργανικών θέσεων επιπλέον; Και πώς θα γίνουν αυτοί οι ΝΕΟΙ διορισμοί, τη στιγμή που υπάρχει δέσμευση ότι για κάθε 20 που φεύγουν από το Δημόσιο θα προσλαμβάνεται 1;  Μήπως η υπόσχεση εδώ είναι σαν το τυρί στη φάκα;

(στ) Στις προτάσεις που μετέφερε ο κ. Πρύτανης υπήρχε η πρόβλεψη ότι η διαφορά του 25% του μισθού εκείνων που θα ετίθεντο σε διαθεσιμότητα θα πληρωνόταν από πόρους του Πανεπιστημίου (ΕΛΚΕ) και από χρήματα που ΘΑ έδινε το υπουργείο. Καταρχήν, η αιφνίδια γεναιοδωρία του υπουργείου μόνο υποψίες μπορεί να προκαλέσει. Αλλά,  ενώ ο κ. Πρύτανης είχε πει ότι η προσφορά χρημάτων ήταν δέσμευση του υπουργού, στη συνέχεια η ανακοίνωση της Συγκλήτου μιλά για «διεκδίκηση χρημάτων από το υπουργείο». Άρα, στην πραγματικότητα, ΔΕΝ υπήρχε οποιαδήποτε δέσμευση του Υπουργείου για προσφορά χρημάτων για πληρωμή υπαλλήλων (λένε, «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλι»).

(ζ) Αλλά ειδικά στην εκταμίευση χρημάτων από το ΕΚΠΑ για την πληρωμή μισθών (100 από ΕΛΚΕ + 398 από ΕΛΚΕ + άλλους πόρους του ΕΚΠΑ(;)), ο Σύλλογος Διδασκόντων της ΣΘΕ του ΕΚΠΑ, του οποίου τις απόψεις απηχούμε, είναι ΚΑΘΕΤΑ αντίθετος. Όχι διότι δεν θέλουμε τους υπαλλήλους, κάθε άλλο. Αλλά διότι θεωρούμε ότι η πολιτική εκείνων που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν το ΕΚΠΑ είναι να το οδηγήσουν στην χρεοκοπία, ώστε να βάλουν χέρι στην περιουσία του και να αρχίσουν το ξεπούλημα (και εδώ θα κληθεί, κατά τη γνώμη μας, να παίξει ρόλο η εταιρία διαχείρισης της περιουσίας του ΕΚΠΑ, την οποία θα αναλάβει το Συμβούλιο Ιδρύματος). Η εκταμίευση μηνιαίως ενός ποσού της τάξης των 300,000 ευρώ, όπως το υπολογίσαμε πρόχειρα, είναι βέβαιο ότι θα χρεοκοπήσει τον ΕΛΚΕ. Από κει και πέρα, η μόνη λύση, εκτός από την εκποίηση της περιουσίας του ΕΚΠΑ, θα είναι ΤΑ ΔΙΔΑΚΤΡΑ. Βλέπουμε δηλαδή ότι το σχέδιο του Αρβανιτόπουλου, ενώ είναι παντελώς έωλο όσο αφορά τις θετικές του ρυθμίσεις, είναι εντελώς καταστροφικό για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο όσο αφορά τις συνέπειες που θα επιφέρει.

(η) Η ρύθμιση για τους 172 μη απογραφέντες υπαλλήλους του ΕΚΠΑ, δηλαδή να τεθούν σε διαθεσιμότητα με αρνητική μοριοδότηση, εξασφαλίζει την απόλυσή τους ΧΩΡΙΣ να περάσουν πειθαρχικό. Αποφεύγει έτσι ο κ. υπουργός τον πονοκέφαλο να υποστηρίξει στα Δικαστήρια τη νομιμότητα τόσο της απογραφής όσο και της αναδρομικής θέσπισης διατάξεων τιμωρίας, όταν τόσο η μία όσο και η άλλη έχουν αμφισβητηθεί δημοσίως και έντονα από έγκριτους νομικούς και πετυχαίνει την απόλυση του πλέον συνειδητού τμήματος των υπαλλήλων. Στο ΕΜΠ ο Σύλλογος των υπαλλήλων είναι κάθετος επ’ αυτού: Η απόλυση έστω και ενός μη απογραφέντος αποτελεί αιτία πολέμου (βλ. [6]). Μήπως λοιπόν και ο Σύλλογος του ΕΚΠΑ πρέπει να ακολουθήσει ανάλογη στάση, αντί της στάσης των αρχικών «διαπραγματευτών» στη συνάντηση με τον υπουργό, όπου ουσιαστικά «του έδωσαν» τους μη απογραφέντες;

Συμπερασματικά: Οι προτάσεις Αρβανιτόπουλου μπορούν να συζητούνται, άλλωστε αυτό κάνουμε αυτή τη στιγμή, αλλά με κανένα τρόπο δεν αποτελούν λύση ούτε καν κατεύθυνση λύσης, των προβλημάτων που δημιούργησε η ΚΥΑ. Δίνονται προφορικά, χωρίς πραγματικές ή νομικές δεσμεύσεις. Όταν μιλάμε για «νομικές δεσμεύσεις» αξίζει να υπενθυμίζουμε το προφανές: Οι «προτάσεις» Αρβανιτόπουλου προς το Σύλλογο αντιφάσκουν με την ΚΥΑ. Αλλά η ΚΥΑ είναι το νομικό πλαίσιο που ισχύει αυτή τη στιγμή. Επιστροφή στην εργασία, χωρίς αναστολή της ΚΥΑ, σημαίνει ότι, ενώ από νομική άποψη καμία από τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου δεν ισχύει, ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού, αντί να κοιτά την υπάρχουσα νομική πραγματικότητα και να βάζει αίτημα αλλαγής της, προτιμά να ονειροφαντασιώνεται μιάν άλλη, μη υπαρκτή νομική πραγματικότητα. Οι συνέπειες τέτοιων στρουθοκαμηλισμών, εάν βεβαίως συμβούν, θα είναι προφανείς και καταστροφικές και για τους υπαλλήλους και για το ΕΚΠΑ.

Οι προτάσεις Αρβανιτόπουλου αποσκοπούν να χωρίσουν το διοικητικό προσωπικό των ΑΕΙ και του ΕΚΠΑ σε κατηγορίες, που η μία θα πολεμά την άλλη. Η αυτονόητη υποχρέωση διόρθωσης των άπειρων λαθών που περιέχουν οι λίστες διαθεσιμότητας, τις οποίες οριστικοποίησε βιαστικά και παράνομα ο υπουργός, ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ τελικά υλοποιηθούν διαθεσιμότητες, εμπεριέχεται ως «υπόσχεση» στις προτάσεις Αρβανιτόπουλου. Επιδιώκεται έτσι, αντί να παλεύουν για να μην υπάρξουν διαθεσιμότητες, όσοι είδαν το όνομά τους στις λίστες να υποστηρίξουν τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου, ώστε να έχουν μία ακόμη ευκαιρία, δεδομένων των λαθών και της μη εγκυρότητας των τωρινών λιστών. Ελπίζει έτσι ο υπουργός να πετύχει το γνωστό «διαίρει και βασίλευε».

Το οποίο βεβαίως επιδιώκει να πετύχει με ταυτόχρονους χωρισμούς των εργαζομένων σε πολλά επίπεδα: Χωρισμός των διοικητικών του ΕΚΠΑ από εκείνους των υπόλοιπων 7 ΑΕΙ. Χωρισμός των διοικητικών του ΕΚΠΑ μεταξύ τους σε εκείνους που απεγράφησαν και σε εκείνους που δεν απεγράφησαν (και συλλογική τιμωρία των τελευταίων). Χωρισμός των εργαζομένων σε εκείνους που ΘΑ προσληφθούν και πάλι σε οργανικές θέσεις και σε εκείνους που θα είναι του κλώτσου και του μπάτσου με συμβάσεις έργου. Χωρισμός των τεχνικών σε εκείνους που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα στην επόμενη φάση και σε εκείνους που ΘΑ γίνουν ΕΔΙΠ.

Τελειώνω υπενθυμίζοντας μια εμπειρία που είχε ο Σύλλογος της ΣΘΕ. Πριν 10 χρόνια περίπου το ΔΕΠ είχε κάνει πανελλαδικά μεγάλη απεργία για τα συνταξιοδοτικά. Όταν ο κ. Ευθυμίου, υπουργός παιδείας στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τότε, αποφάσισε να διαπραγματευτεί προσέφερε ένα πακέτο, του οποίου οι μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις (που ήταν οι πιο ουσιαστικές) θα γινόταν αντικείμενο επεξεργασίας μιας κοινής επιτροπής, που οι άξονες στους οποίους θα εκινείτο συμφωνήθηκαν με τον υπουργό. Η απεργία λύθηκε, οι καθηγητές άρχισαν μαθήματα και η ΠΟΣΔΕΠ συγκρότησε τα μέλη της επιτροπής από πλευράς ΔΕΠ και πήγαν στο Υπουργείο. Εκεί τους είπαν: «Επιτροπή; Πότε είπαμε εμείς για επιτροπή;». Και έτσι έληξε τελείως άδοξα το έργο της επιτροπής αυτής.

Με όλα αυτά θέλουμε να πούμε ότι καλώς γίνονται οι όποιες διαπραγματεύσεις με το Υπουργείο. Αλλά, (α) οι διοικητικοί υπάλληλοι θα αυτοκτονήσουν αν δεχτούν τις προτάσεις Αρβανιτόπουλου (που έτσι κι αλλιώς πάσχουν) χωρίς πραγματικές νομικές δεσμεύσεις και (β) Αν επιστρέψουν στην εργασία πριν αποσπαστούν αυτές οι δεσμεύσεις, καμία πρόταση δε θα υλοποιηθεί και απλώς θα επιλέγονται κάθε εβδομάδα μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες διοικητικών υπαλλήλων «προς σφαγήν». Ο πραγματικός δρόμος λύσης του προβλήματος, αν θέλουμε να κρατήσουμε τη σοβαρότητά μας, είναι αυτός που από την πρώτη στιγμή υποστηρίζει ο Σύλλογος: Αναστολή της ΚΥΑ, που έτσι κι αλλιώς αποτελεί μνημείο ετσιθελισμού και διαλύει ΕΚΠΑ και ΕΜΠ. Δημιουργία ικανής τεχνικής επιτροπής με σύνθεση αποδεκτή από όλους, ενδεχομένως και πανεπιστημιακών από το εξωτερικό, η οποία θα εκτιμήσει τςι ανάγκες σε προσωπικό των ΑΕΙ με βάση συγκεκριμένη μελέτη της κατανομής του διοικητικού προσωπικού και των αναγκών σύμφωνα με αντικειμενικούς δείκτες και νόρμες, όπως αυτοί χρησιμοποιούνται διεθνώς σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Αν προκύψει περίσσευμα, να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Αν όμως προκύψει έλλειμμα, όπως αποφαίνονται όλες οι εκθέσεις αξιολόγησης που έχουν γίνει μέχρι αυτή τη στιγμή, τότε να σταματήσει κάθε συκοφάντηση των ΑΕΙ και του προσωπικού τους και να δούμε πώς σταδειακά θα φέρουμε τα Ελληνικά ΑΕΙ στα διεθνή στάνταρς.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Σχετικά βλ. http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B7-%C2%AB%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7%C2%BB-%CE%AD%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD

[2] Η πρόεδρος, κ. Νάνσυ Μιχοπούλου αναφέρει «Οι συνάδελφοι, όμως, αποφάσισαν να συνεχίσουν την απεργία. Δεν μπορούμε παρά να σεβαστούμε το αποτέλεσμα» (http://www.tovima.gr/vimafm/interviews/article/?aid=543919) ενώ ο γ. γραμματέας, κ. Δ. Σακκάτος, αναφέρει «Η Γενική Συνέλευση αποφάσισε μετά από μία συνεδρία με ένταση, αναλύθηκε όλο το πλαίσιο που είχε θέσει το υπουργείο με βάση την αντιπρόταση της Συγκλήτου, αποφασίστηκε η εισήγηση για τρεις εικοσιτετράωρες απεργίες [ΣΗΜ: δηλ. η αντίθετη πρόταση, που υπερψηφίστηκε]]. Το αίτημα ήταν ότι επί της ουσίας δεν κρίθηκαν επαρκείς οι επεξηγήσεις που έδωσε ο κ. υπουργός  και το τεχνικό κλιμάκιο…» (https://www.youtube.com/watch?v=khGAxBb-La8#t=43).

[3] Τα δελτία των καναλιών, αλλά και οι γνωστές εφημερίδες αφηνίασαν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του «σοβαρού» «Βήματος», του  οποίου το ρεπορτάζ για τις δηλώσεις της προέδρου του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού, στο οποίο παραπέμψαμε πριν, τιτλοφορείται « Νάνσυ Μιχοπούλου: “Υπάρχει πολιτική υποκίνηση στις απεργίες”», χωρίς να προκύπτει κάτι τέτοιο από κανένα σημείο των δηλώσεων.

[4] Σχετικά βλ. http://www.esos.gr/article/eidisis-tritovathmia-ekpaidefsi/misanoije_ekpa_ypallilioi_theseis. Το esos έχει κατηγορηθεί από τους διοικητικούς ότι αποτελεί δίοδο παραπληροφόρησης του ΥΠΑΙΘ, και εξ όσων προκύπτουν εδώ, η κατηγορία είναι ορθή. Για αναλυτική πληροφόρηση και τις θέσεις της απεργιακής επιτροπής, βλ. https://www.facebook.com/depthetepistuoa/posts/366870186783547.

[5] http://www.real.gr/VideoViewer.aspx?FileType=4&FileName=279487.mp3, από το 5:30 και μετά.

«Μισό λεπτό να το αποσαφηνίσω αυτό. Δεν υπάρχει καμία υπαναχώρηση της κυβέρνησης ως προς τον αριθμό των υπαλλήλων των πανεπιστημίων που θα τεθούν στη διαθεσιμότητα. Ενδεχομένως μέσα από τις αιτήσεις θεραπείας να προκύψουν διορθώσεις στους πίνακες. Δεν αλλάζει όμως ο συνολικός αριθμός, ούτε υπάρχει καμία υπαναχώρηση της κυβέρνησης ως προς τον αριθμό όσων θα τεθούν σε διαθεσιμότητα από τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων θέλω να είμαι απόλυτος και κατηγορηματικός»

Σε ερώτηση της δημοσιογράφου σχετικά με δημοσιεύματα στον τύπο, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός των διαθεσιμοτήτων έχει μειωθεί, ο Μητσοτάκης απάντησε πως εχει δει δηλωση του αρμοδιου υπουργου (Αρβανιτόπουλος) χθες, η οποία διαψεύδει όσαν εχουν γραφτεί στον τυπο και επιβεβαιώνει πως δεν υπαρχει κανενα απολύτως ζήτημα να αλλάξει ο αριθμός των όσων τεθούν στη διαθεσιμότητα από την κατηγορία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων.

[6] https://www.facebook.com/depthetepistuoa/posts/366186750185224

Κ.Μ.

One response to “Ένα πολύ διαφωτιστικό κείμενο στο Alfavita για την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ

  1. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΕΜΠ.
    Κάποιες ερωτήσεις: Οι συνδικαλιστές του ΕΜΠ, τι υποσχέσεις και εγγυήσεις πήραν από τις επαφές τους και τις συνομιλίες τους με τον Υπουργό Παιδείας, όπως ανακοίνωσαν στην Γ. Συνέλευση των διοικητικών υπαλλήλων στις 5/12/2013, ώστε να σταματήσουν την 3μηνη απεργία τους; Είναι αλήθεια αυτά που ακούγονται, ότι πήραν διαβεβαιώσεις από τον Υπουργό; Όσον αφορά τις λαθροχειρίες και πλαστογραφίες που είχαν γίνει σε εκτεταμένη κλίμακα στους προσωρινούς πίνακες και ΔΙΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ και στους ΤΕΛΙΚΟΥΣ (!) πίνακες μοριοδότησης -παρά την πληθώρα των αιτήσεων θεραπείας που είχαν υποβληθεί πριν από την οριστική ανάρτησή τους- και μετά τις πάνω από 1000 αιτήσεις και ενστάσεις θεραπείας που υπεβλήθησαν από τους θιγόμενους μετά την οριστική ανάρτησή τους, ότι θα διορθωθούν (!) αφού σταλούν νέα στοιχεία από την Διεύθυνση Διοικητικού του ΕΜΠ, εάν και εφόσον ανοίξει το ΕΜΠ μέχρι και τις 15/12/2013 και θα ειπωθεί ότι, δήθεν, ελέγχθησαν όλες οι ενστάσεις (!!!); Δηλαδή, το τόσο σοβαρό και αυτονόητο θέμα (μετά τις 1000+ ενστάσεις) της διόρθωσης των πινάκων έγινε θέμα διαπραγμάτευσης; Είναι αλήθεια ότι, όλοι οι πλαστογράφοι λαθρόχειρες που προέβησαν σε πλαστογραφίες εις βάρος όλων των άλλων (δήθεν ότι προσελήφθησαν μέσω ΑΣΕΠ κ.λπ.), δεν θα διωχθούν πειθαρχικά και ποινικά, όπως κατά παράβαση νόμου έκαναν (η ηλεκτρονική πλατφόρμα επέχει θέση Υπεύθυνης Δήλωσης); Το ΥΠΑΙΘ δεν έλεγε ότι η ηλεκτρονική πλατφόρμα, όπου οι υπάλληλοι συμπλήρωσαν τα στοιχεία τους, επέχει θέση ΥΠΕΥΘΥΝΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ; Τι προβλέπει ο νόμος γι’ αυτές τις περιπτώσεις; Γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος και γίνεται και αυτό προϊόν συναλλαγής; Είναι αλήθεια ότι, όλοι οι μη απογραφέντες ΘΑ ΑΠΟΓΡΑΦΟΥΝ (!) κανονικά και, ας ψηφίστηκε Τροπολογία στην Βουλή στις 23/10/2013, ότι θα τεθούν σε αργία και ήδη τους έχουν σταλεί οι σχετικές διαπιστωτικές πράξεις; Είναι αλήθεια ότι ο Υπουργός τους διαβεβαίωσε ότι όλοι εκείνοι που βγαίνουν σε διαθεσιμότητα να γυρίσουν στα γραφεία τους και να παίρνουν το 75% του μισθού ως διαθέσιμοι, και το υπόλοιπο 25% να το παίρνουν από το ΕΜΠ παράνομα (!); Είναι αλήθεια ότι πρότεινε, εκείνοι, των οποίων ο κλάδος καταργήθηκε, να δουλεύουν κανονικά (;;;) με το 75% του μισθού τους και το υπόλοιπο 25% να τους το δίνει το ΕΜΠ (!); Και αυτό μέχρι πότε; Επίσης, είναι αλήθεια ότι πήραν διαβεβαιώσεις από τον Υπουργό ότι, αν φτιαχτεί Οργανισμός από το ΕΜΠ, σε δύο μήνες, στον οποίο θα βάλουν επιπλέον θέσεις για τους καταργημένους και για αυτούς που είναι σε διαθεσιμότητα, καθώς και θέσεις ΕΕΤΕΠ, ΕΕΔΙΠ κ.λπ., για να τακτοποιήσουν και τους εκατοντάδες παράνομα προσληφθέντες μηχανικούς-διοικητικούς (οι οποίοι σημειωτέον ότι εξαιρέθηκαν από την Διαθεσιμότητα), τότε θα τον υπογράψει «με κλειστά μάτια» και αμέσως φωτογραφικά να τακτοποιηθούν όλοι οι πιο πάνω (!!!); Ακόμη, είναι αλήθεια ότι τους διαμήνυσε ότι, κανένας με αυτό τον τρόπο δεν θα χάσει την δουλειά του, ότι άλλο υπουργείο δεν θα τα έκανε αυτά και αν, εκείνος φύγει, δεν θα τους τα κάνει άλλος; Αυτά και άλλα πολλά και θαυμαστά! Είναι νόμιμα όλα αυτά; Βεβαίως, όμως ο Υπουργός δεν δεσμεύτηκε καθόλου για όλες αυτές τις εξαγγελίες και είναι προφανές ότι όλη αυτή η ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ, άσχετα αν τα υλοποιήσει η όχι, έγινε για ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΟΥ! Όμως ακούγοντας κάποιος όλες αυτές τις παροχές, αναρωτιέται ευλόγως αν όλα αυτά έχουν το ελάχιστο αντίκρισμα και κάποια νομική βάση ή είναι κατά του δημοσίου συμφέροντος. Αφού οι μη απογραφέντες θα απογραφούν (στη ζούλα!), αφού ουδείς πλαστογράφος θα διωχθεί, αφού η ΚΥΑ δεν απεσύρθη, όπως ήταν το κύριο αίτημα, κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ., βγαίνει το συμπέρασμα ότι η κατάσταση είναι ακριβώς στο ίδιο χρονικό σημείο της 5ης/9/2013, όταν ξεκίνησε η 3μηνη απεργία. Τότε, τι ακριβώς πέτυχαν οι διοικητικοί υπάλληλοι; Μήπως, κάποιες υποσχέσεις «κάτω από το τραπέζι»; Μπορούν να δώσουν ειλικρινείς απαντήσεις γι’ αυτά οι κ.κ. συνδικαλιστές;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s