Monthly Archives: Απρίλιος 2015

Lecture on ‘The Greek economic crisis’ to 5 Latin American universities, 29/4/2015 5pm

UNAM lecture

On Wednesday (29/4/2015) I will give a tele-lecture (marvelous modern technology) to five Latin American universities on ‘The Greek economic crisis’. The formal title of the presentation is ‘A Marxist explanation of the Greek crisis’.

The lecture’s presentation has been uploaded in Slideshare:

The lecture has been organised by the UNAM (Universidad Nacional Autonoma de Mexico) and will be simultaneously transmitted – via the kind efforts of the colleagues of UNAM – to UCA – Centro America University (at El Salvador), Universidade Federal de Mato Grosso Sul (Brazil), Universidad Central de Venezuela and Universidad Bolivariana de Venezuela (whose audience would be kindly hosted at the Central Bank of Venezuela (BCV) – obviously a central bank far apart from central bankers’ comformist breed).

The lecture woud be uploaded in Econo Marx 21:

https://economarx21.wordpress.com/

I woud like to take the opportunity and praise the hard and excellent work done by Latin American colleagues (and especially Alejandro Vale Baeza) in promoting Marxist Political Economy. They have also several inspiring websites that are worth following (if you know or yoy can grasp a bit of Spanish):

http://crisis-economica.blogspot.gr/

https://vallebaeza.wordpress.com/

https://economarx21.wordpress.com/

http://crisis-economica.blogspot.gr/

http://asalariados-america-latina.blogspot.gr/

 

Στη μνήμη της SUZANNE DE BRUNHOFF – Δ.Παπαδάτος

SUZANNE DE BRUNHOFF (1929-2015)

Alexander Rodchenko, Red and Yellow

Στις 12 Μαρτίου 2015 έφυγε από τη ζωή η σημαντική Μαρξίστρια οικονομολόγος Suzanne De Brunhoff ύστερα από μακρά ασθένεια, που τα τελευταία χρόνια την είχε υποχρεώσει να παραμείνει στο περιθώριο των επιστημονικών συζητήσεων αλλά και της οικονομικής έρευνας παρά το γεγονός ότι μέχρι το θάνατό της παρέμεινε ερευνήτρια του CNRS.

 

Η De Brunhoff σε όλη της τη ζωή συνδύαζε τον ακτιβισμό του ερευνητή με τον πολιτικό ακτιβισμό. Υπήρξε μέλος του PCF, υποστήριξε ενεργά τον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αλγερίας μέσα από το δίκτυο Curiel, και μαζι με τον σύζυγό της Mathieu de Brunhoff υπήρξαν ενεργά μέλη του MRAP και του δικτύου “Επιμόρφωση Χωρίς Σύνορα” στο 13ο διαμέρισμα του Παρισιού. Υπήρξε επίσης μέλος του ATTAC και του επιστημονικού του συμβουλίου, για αρκετά χρόνια πριν από την ασθένειά της.

 

Η διεθνής της φήμη ως σημαντικής Μαρξίστριας οικονομολόγου δημιουργήθηκε μέσα από τη μεγάλη αίσθηση που έκανε εξ’ αρχής η πρώτη της δουλειά, το βιβλίο “Ο Μαρξ για το Χρήμα” που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1967 για πρώτη φορά και ανατυπώθηκε το 1973. Το μικρό αυτό βιβλιαράκι (μόλις 140 σελίδων), ακόμα και σήμερα, παραμένει βασικό ανάγνωσμα προκειμένου κάποιος να κατανοήσει την πρωτοτυπία της προσσέγγισης του Μαρξ για το χρήμα σε αντιπαραβολή με αυτή των κλασσικών οικονομολόγων όπως ο Α.Σμιθ, ο Ρικάρντο και ο Σαι. Ενώ οι τελευταίοι διακρίνουν ανάμεσα σε ένα “νομισματικό τομέα” και μια “πραγματική οικονομία χωρίς χρήμα, όπου τα νομισματικά είναι αυστηρά διαχωρισμένα από τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη, καθώς επισημαίνουν τις επιπτώσεις των μεταβολών της ποσότητας του χρήματος, ο Μάρξ μιλά για την αναπόσπαστη ενότητα του “νομισματικού τομέα” και της παραγωγής. Αν για το Σαι το χρήμα δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα “ουδέτερο πέπλο”, ο Μάρξ αντίθετα επισημαίνει τη συνάρθρωση διαφορετικών λειτουργιών του χρήματος μεταξύ τους (σαν μέσο κυκλοφορίας, σαν μέτρο της αξίας, και την ειδικά μαρξιστική λειτουργία του “χρήματος σαν χρήμα” (δηλ, σαν μέσο αποθησαυρισμού, σαν μέσο πληρωμών και σαν παγκόσμιο χρήμα). Η δουλειά της de brunhoff υπήρξε καταλυτική στο να στρέψει το ενδιαφέρον σε αυτή την πλευρά του έργου του Μάρξ και να αναδειχθεί με αυτό τον τρόπο μια Μαρξιστική προσέγγιση των νομισματικών φαινομένων που μέχρι τότε, τουλάχιστον σε ότι αφορά το Δυτικό Μαρξισμό ήταν απούσα.

 

Το κέντρο βάρους της ερευνητικής δραστηριότητας της De Brunhoff σχετίζεται με το νόμισμα και την νομισματική πολιτική αναλύοντας πάντοτε, όπως ο Μάρξ, τις κοινωνικές σχέσεις και συγκρούσεις που βρίσκονται πίσω από το νόμισμα, την νομισματική πολιτική και τον ρόλο τους στους μετασχηματισμούς του κεφαλαίου. Για την De Brunhoff πίσω από τις τιμές, την οικονομική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις κρύβονται ταξικές σχέσεις. Σε αυτούς τους ερευνητικούς τομείς η συμβολή της De Brunhoff υπήρξε ορόσημο ακόμα και στα ποιό περίπλοκα και αμφιλεγόμενα ζητήματα. Από αυτή την άποψη, είναι χαρακτηριστικό το δεύτερο βιβλίο της που έκανε διεθνή καριέρα με τον τίτλο “Κράτος και Κεφάλαιο” και εκδόθηκε το 1976. Το πρόπλασμα αυτού του βιβλίου εμφανίστηκε σε ένα σημαντικό άρθρο της De Brunhoff που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Monde Diplomatique το 1974 με τον τίτλο “Η πάλη των τάξεων και η καταπολέμηση του πληθωρισμού”, το οποίο μπορεί να διαβαστεί με μεγάλο ενδιαφέρον ακόμα και σήμερα.

 

Το 1977 ο Michel Aglietta σχολιάζοντας το “Κράτος και Κεφάλαιο” για το περιοδικό Οικονομική Επιθεώρηση σημείωνε: “Το τελευταιο βιβλίο της Suzanne de Brunhoff θα το εκτιμήσουμε καλύτερα αν έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι αποτελεί τη συνέχεια μιας ερευνητικής δουλειάς γύρω από ζητήματα που η συγγραφέας διερευνά με συνέπεια μέσα από όλη τη μέχρι σήμερα θεωρητική δουλειά της”.

 

Πιστεύουμε ότι η συνέχιση της έρευνας στην ίδια λογική με την ίδια επιμονή και συνέπεια θα αποτελέσει τον καλύτερο φόρο τιμής γι’ αυτήν.

 

Δημοφάνης Παπαδάτος

ΕΛΜΕ Κέρκυρας: «GREXIT καταστροφή ή ευκαιρία για το λαό και τους εργαζόμενους;», Πέμπτη 23/4/2015 και ώρα 6.30 μμ στο Εργατικό Κέντρο

ΕΛΜΕ Κέρκυρας: Εκδήλωση συζήτηση με θέμα «Grexit καταστροφή ή ευκαιρία για το λαό και τους εργαζόμενους;»

diagram

 

ΕΛΜΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Σε καθεστώς πρωτοφανών πιέσεων και εκβιασμών βρίσκεται ο ελληνικός λαός από εγχώρια και υπερεθνικά μεγάλα συμφέροντα. Το μήνυμα το οποίο εκπέμπεται προς του εργαζόμενους είναι ένα: ή υποτάσσεστε και αποδέχεστε την συνέχιση της φτωχοποίηση σας ή θα βρεθείτε εκτός ευρώ και ΕΕ.

Η επίσημη προπαγάνδα όπως εκφράζεται καθημερινά από τα δελτία ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές των ηλεκτρονικών ΜΜΕ θεωρεί καταστροφική την προοπτική εξόδου της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ. Είναι αλήθεια αυτό είναι ψέμα; Λείπει ο αντίλογος και μία ψύχραιμη συζήτηση για το θέμα ώστε οι εργαζόμενοι να ξέρουν τι μπορεί να συμβεί.

Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας με τις δυνάμεις που διαθέτει αποφάσισε να προχωρήσει σε ένα κύκλο ενημερωτικών ομιλιών-συζητήσεων με αντικείμενο την ΕΕ και το ενδεχόμενο ή τις προϋποθέσεις εξόδου από αυτήν. Στα πλαίσια αυτά θα πραγματοποιήσει την Πέμπτη 23/4/2015 στο Εργατικό Κέντρο και ώρα 6.30 μμ εκδήλωση-συζήτηση με ομιλητή τον καθηγητή πολιτικής οικονομίας του πανεπιστημίου Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα με θέμα: GREXIT καταστροφή ή ευκαιρία για το λαό και τους εργαζόμενους;

Καλούμε εκπροσώπους φορέων και κάθε εργαζόμενο με τη παρουσία και τη γνώμη τους να συμβάλουν σε μία ανοιχτή ειλικρινή και νηφάλια συζήτηση.

 

euro-handcuffs_wide_280_151 

ΕΛΜΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Σας καλούμε την Πέμπτη 23/4/2015 και ώρα 6.30 μμ στο Εργατικό Κέντρο όπου θα γίνει ομιλία-συζήτηση με θέμα:

«GREXIT καταστροφή ή ευκαιρία για το λαό και τους εργαζόμενους;»

Ομιλητής: Σταύρος Μαυρουδέας καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

————————————————————————————

Η παρουσίαση της διάλεξης βρίσκεται στον σύνδεσμο:

 

 

 

Η ΜΑΡΣ συνδιοργανώνει Διεθνές Φόρουμ των αντιΕΕ αριστερών δυνάμεων στην Αθήνα, 26-8 Ιουνίου 2015

AntiEU forum

 

Call for an International Forum (Athens 26-28/6/2015) and the establishment of a European Co-ordination of Left political parties, popular organisations and social movements fighting for exit from the European Union, the euro and NATO

 

Ιn all European Union (EU) countries and especially those belonging to the Eurozone, vicious anti-popular policies are pursued relentlessly by the EU and its member governments: massive cuts in social spending and wages, increasing taxation for the working people and decreasing that for the rich, shameless subsidies to large corporations supposedly to create jobs that never materialize or are short-lived, privatizations and dismantling of public services and social security. The result is an exponential increase in poverty, social inequality, mass unemployment and lack of job security.

 

This situation originates in the very nature of the EU and the single currency, as most recently encapsulated in the Lisbon Treaty. The latter is based on all the neoliberal dogmas that have already demonstrated their detrimental impact on the interests of the popular and middle classes. In the Eurozone the imbalances between countries have worsened. The euro is a weapon of mass destruction directed against employment. The single currency is only used to protect the return on capitalists’ investment by maintaining a permanent and voluntary high level of unemployment. The introduction of ‘European Economic Governance’ practices lead to a condition of limited sovereignty and aggressive disciplinary forms of economic supervision, as shown by Troika’s (EU-IMF-ECB) role in Greece (where it pushed forward vicious neoliberal reforms and a mass redistribution of income towards capital). Moreover, EU policies and the monetary and institutional arrangement of the Eurozone make the current crisis even more acute and perpetuate a vicious circle of recession – austerity – unemployment.

 

The very essence of this European construction is based on the values and interests of the Western ruling classes: europeanism, atlanticism, capitalism, authoritarianism. Such a system cannot change its nature; it cannot be improved from within. It must be dismantled in order to build something radically new. The EU is indeed the most sophisticated system in the world founded on an attempt to build a civilization based on market forces. The EU is a horrendous system of domination and alienation from which the peoples need to emancipate themselves.

 

The EU and the process of European integration is inherently undemocratic. By drastically reducing popular sovereignty at the level of the nation-state and transferring power to the unelected mechanisms of the EU, it undermines the ability of people to organize, fight, resist and transform society. Destroying popular sovereignty is the guarantee for the dominant classes that there is no turning back from neoliberal ‘reforms’. This is in line with the attempt to guarantee the domination of capitalist corporations on a global scale, pursued by supranational organizations (WTO, IMF, World Bank, NATO, EU, OECD). This can account for the increasingly authoritarian character of the EU and for its support of semi-fascist regimes such as the one in Kiev.

 

Currently the neoliberal policies of the EU take an even more aggressive form. At stake is not the crisis at the European periphery but the preparation of new devastating attacks on the dominated classes in the core countries of the EU. A new wave of austerity, cuts in social spending, privatization, dismantling of historic gains of the workers’ movement is under way. The need for resistance is more necessary than ever.

 

In front of this situation most forces of the non-socialdemocratic Left in Europe do not challenge EU. The result is a ‘Left Europeanism’ that refuses to struggle against the root of the problem, namely the economic, monetary, institutional framework of European Integration, its embedded neoliberalism, its undemocratic character. Calls for ‘another’ EU, with a ‘benevolent’ ECB and ‘European solutions to the debt’ are mere wishful thinking, not political answers. This inability to mount a challenge to EU, leaves open the political space to the racist, reactionary, pro- business, chauvinist, ersatz ‘Euroscepticism’ of the Far-Right and neofascist parties.

 

Exiting the Eurozone and the EU will not be acts of nationalism or economic chauvinism. They will be acts of internationalism and popular solidarity, because they will lead to the dismantling of an aggressive capitalist and imperialist integration process.

 

For these reasons it is of the outmost urgency to organize a pan-European Co-ordination of Left political organizations, popular organisations and social movements that fight against the EU and the Eurozone, in order to coordinate their work and reopen collectively the debate on the necessary break with European integration. The exit from the Euro and the EU must again become the cornerstone of left-wing and radical politics, the starting point for a new progressive, democratic and socialist future for the working classes and peoples of Europe.

 

For all these reasons an Organizing Committee (MARS Greece, Committee ‘EuroExit’ Austria, ‘Coordinamento nationale sinistra contro l’euro’ Italy, M’PEP France, Initiative .e.V. Duisburg Germany), takes the initiative to call for this pan-European Forum of Left and mass political and social organisations that will discuss the problem at hand and establish this Co- ordination. The meeting will take place in Greece in Athens (26-28/6/2015) as a sign of solidarity to the on-going struggle of the Greek people against the austerity policies and reforms of the EU.

 

Greece for the past six years has gone through a social disaster without precedent. The extent of the Greek crisis was a direct result of the financial, monetary and institutional architecture of the Eurozone and the EU. The ‘bail-out’ package from the EU, the IMF and the ECB have meant extreme austerity and neoliberal reforms along with total disrespect for democratic procedure and popular sovereignty. This is another proof of the deeply reactionary and undemocratic nature of EU and the ‘European Integration’ project in general. Popular anger and discontent against austerity have brought the new SYRIZA-ANELL government to power. Despite the fact that its program, as expressed in the so-called Thesalloniki agenda, is moderate and contradictory, the new government has been under tremendous pressure to capitulate and accept a humiliating continuation of austerity policies. It is clear that within the framework of the eurozone it is impossible for any government to exit austerity and the neoliberal agenda. That is why an exit strategy is more necessary than ever. The anti-EU forum will coincide with the deadline imposed by the EU and the IMF for a new austerity package that will extend current catastrophic policies in contrast to the will of the Greek people for an end to austerity.

 

The Forum will include a conference with plenaries and workshops, concerts and also a mass demonstration in the city centre.

 

It will end with a Political Declaration and a plan for future activities.

 

The Organising Committee invites all political organisations and social movements that share the abovementioned views to participate in the International Forum of Left political parties, popular organisations and social movements fighting for exit from the European Union, the euro and NATO in Athens (June 26-28 2015).

web: www.antieu-forum.org

email: info@antieu-forum.org

——————————————————————————-

Κάλεσμα για ένα διεθνές Φόρουμ (Αθήνα, 26-28/6/2015) και για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Συντονισμού Αριστερών πολιτικών κομμάτων, λαϊκών οργανώσεων και κοινωνικών κινημάτων που αγωνίζονται για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρώ και το ΝΑΤΟ.

 

Σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και ειδικά εκείνες που ανήκουν στην Ευρωζώνη εφαρμόζονται μια σειρά αδυσώπητων αντιλαϊκών πολιτικών από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις των κρατών- μελών της: μαζικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και τους μισθούς, αύξηση της φορολογίας για τους εργαζόμενους και μείωση για τους πλούσιους, ξεδιάντροπες επιδοτήσεις στις μεγάλες εταιρίες, υποτίθεται για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, που ποτέ δεν υλοποιούνται ή είναι βραχύβιες, ιδιωτικοποιήσεις και διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και της κοινωνικής ασφάλισης. Το αποτέλεσμα είναι μια εκθετική αύξηση της φτώχειας, της κοινωνικής ανισότητας, της μαζικής ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας.

 

Η κατάσταση αυτή έχει τη ρίζα της στην ίδια τη φύση της ΕΕ και του ενιαίου νομίσματος, όπως συμπυκνώθηκαν πρόσφατα στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Η τελευταία βασίζεται σε όλα τα νεοφιλελεύθερα δόγματα που έχουν ήδη δείξει τις αρνητικές επιπτώσεις τους για τα συμφέροντα των λαϊκών και των μεσαίων στρωμάτων. Στην Ευρωζώνη οι ανισότητες μεταξύ των χωρών έχουν επιδεινωθεί. Το ευρώ είναι ένα όπλο μαζικής καταστροφής που στρέφεται ενάντια στην απασχόληση. Το ενιαίο νόμισμα χρησιμοποιείται μόνο για να προστατεύσει τις αποδόσεις των καπιταλιστικών επενδύσεων, μέσω της διατήρησης ενός μόνιμου και εθελοντικού υψηλού επιπέδου ανεργίας. Η εισαγωγή των πρακτικών της «Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης» οδήγησε σε μια κατάσταση περιορισμένης κυριαρχίας και επιθετικών, πειθαρχικών μορφών οικονομικής εποπτείας, όπως φάνηκε από τον ρόλο της Τρόικας (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ) στην Ελλάδα (η οποία προώθησε μια σειρά νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και μια μαζική αναδιανομή του εισοδήματος προς την πλευρά το κεφαλαίου). Επιπλέον, οι πολιτικές της ΕΕ και η νομισματικές και θεσμικές ρυθμίσεις της Ευρωζώνης οξύνουν ακόμα περισσότερο την τρέχουσα κρίση και διαιωνίζουν ένα φαύλο κύκλο ύφεσης – λιτότητας – ανεργίας.

 

Η ουσία αυτού του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος βασίζεται στις αξίες και τα συμφέροντα των δυτικών αρχουσών τάξεων: ευρωπαϊσμός, ατλαντισμός, καπιταλισμός, αυταρχισμός. Ένα τέτοιο σύστημα δεν μπορεί να αλλάξει τη φύση του, δεν μπορεί να βελτιωθεί από μέσα. Θα πρέπει να διαλυθεί προκειμένου να χτιστεί κάτι ριζικά νέο. Η ΕΕ είναι πράγματι το πιο εξελιγμένο σύστημα στον κόσμο, βασισμένο σε μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός πολιτισμού που βασίζεται στις δυνάμεις της αγοράς. Η ΕΕ είναι ένα φρικτό σύστημα κυριαρχίας και αποξένωσης από το οποίο οι λαοί έχουν την ανάγκη να χειραφετηθούν.

 

Η ΕΕ και η διαδικασία Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι εγγενώς αντιδημοκρατικές. Μειώνοντας δραστικά λαϊκή κυριαρχία στο επίπεδο του έθνους-κράτους και μεταφέροντας εξουσίες στους μη εκλεγμένους μηχανισμούς της ΕΕ, υπονομεύει την δυνατότητα των ανθρώπων να οργανώνονται, να παλεύουν, να αντιστέκονται και να μετασχηματίζουν την κοινωνία. Η καταστροφή της λαϊκής κυριαρχίας είναι η εγγύηση για τις κυρίαρχες τάξεις ότι δεν υπάρχει επιστροφή από τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις». Είναι στην ίδια γραμμή με την προσπάθεια να διασφαλιστεί η κυριαρχία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων σε παγκόσμια κλίμακα, που επιδιώκεται από τους διάφορους υπερεθνικούς οργανισμούς (ΠΟΕ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΟΣΑ). Είναι η γραμμή που ευθύνεται για τον ολοένα και πιο αυταρχικό χαρακτήρα της ΕΕ και για την υποστήριξη της σε ημι-φασιστικά καθεστώτα, όπως αυτό του Κιέβου.

 

Σήμερα, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ γίνονται ακόμα πιο επιθετικές. Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η κρίση στην περιφέρεια της Ευρώπης, αλλά η προετοιμασία για νέες καταστροφικές επιθέσεις στις κυριαρχούμενες τάξεις στις

 

χώρες του πυρήνα της ΕΕ. Ένα νέο κύμα λιτότητας, περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες, ιδιωτικοποιήσεων, την αποδιάρθρωσης των ιστορικών κερδών του εργατικού κινήματος βρίσκεται προ των πυλών. Η ανάγκη για αντίσταση είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

 

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση οι περισσότερες δυνάμεις της μη-σοσιαλδημοκρατικής Αριστερά στην Ευρώπη δεν αμφισβητούν την ΕΕ. Το αποτέλεσμα ένας «Αριστερός Ευρωπαϊσμός» που αρνείται να αγωνιστεί ενάντια στη ρίζα του προβλήματος, το οικονομικό, νομισματικό, θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, τον ενσωματωμένο νεοφιλελευθερισμό, τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα του. Τα καλέσματα για μία «άλλη» ΕΕ, μια «καλοπροαίρετη» ΕΚΤ και «Ευρωπαϊκές λύσεις για το χρέος» είναι ευσεβείς πόθοι, δεν είναι πολιτικές απαντήσεις. Αυτή η αδυναμία να αμφισβητήσουν την ΕΕ αφήνει ανοικτό πολιτικό χώρο σε ένα ρατσιστικό, αντιδραστικό, υπέρ των συμφερόντων των επιχειρήσεων, σοβινιστικό υποκατάστατο «Eυρωσκεπτικισμό» μιας σειράς ακροδεξιών και νεοφασιστικών κομμάτων .

 

Η έξοδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ δεν θα είναι εθνικιστικές πράξεις ή οικονομικός σοβινισμός. Θα είναι πράξεις διεθνισμού και λαϊκής αλληλεγγύης, διότι θα οδηγήσουν στη διάλυση μιας επιθετικής, καπιταλιστικής και ιμπεριαλιστικής ολοκλήρωσης.

 

Για τους λόγους αυτούς, είναι εξόχως επείγον να οργανωθεί ένας Πανευρωπαϊκός Συντονισμός αριστερών πολιτικών οργανώσεων, λαϊκών οργανώσεων και κοινωνικών κινημάτων που αγωνίζονται ενάντια στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, προκειμένου να συντονίσουν τις εργασίες τους και να ανοίξει εκ νέου συλλογικά τη συζήτηση σχετικά με την αναγκαία ρήξη με την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ θα πρέπει και πάλι να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της αριστερής και ριζοσπαστικής πολιτικής, το σημείο εκκίνησης για ένα νέο προοδευτικό, δημοκρατικό και σοσιαλιστικό μέλλον για την εργατικές τάξεις και τους λαούς της Ευρώπης.

 

Για όλους αυτούς τους λόγους, μια Οργανωτική Επιτροπή αποτελούμενη από τους: Μετωπική Αριστερή Συμπόρευση- Ελλάδα, Επιτροπή «EuroExit»- Αυστρία, Εθνικός Συντονισμός της Αριστεράς Ενάντια στο Ευρώ- Ιταλία, M’PEP- Γαλλία, Πρωτοβουλία e.V. Duisburg- Γερμανία, παίρνει την πρωτοβουλία να καλέσει σε αυτό το παν-Ευρωπαϊκό Φόρουμ των αριστερών και μαζικών πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων, με στόχο να θα συζητήσει τα παρόντα προβλήματα και να καθιερώσει τον έναν συντονισμού. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και την Αθήνα στο τέλος του Ιουνίου, ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τον εν εξελίξει αγώνα του ελληνικού λαού ενάντια στις πολιτικές λιτότητας και τις μεταρρυθμίσεις της ΕΕ.

 

H Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια, έχει περάσει μια κοινωνική καταστροφή χωρίς προηγούμενο. Η έκταση της ελληνικής κρίσης ήταν μια άμεση συνέπεια της οικονομικής, νομισματικής και θεσμική αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Το πακέτο «διάσωσης» της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ έχουν σημάνει μια πολιτική ακραίας λιτότητας και τις νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, μαζί με μία παντελή έλλειψη σεβασμού για τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη λαϊκή κυριαρχία. Αυτό είναι μια άλλη απόδειξη της βαθιά αντιδραστική και αντιδημοκρατική φύση της ΕΕ και συνολικά της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης». Η λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια ενάντια στη λιτότητα έφεραν τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ στην εξουσία. Παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμά της, όπως αυτό εκφράζεται στη λεγόμενη ατζέντα της Θεσσαλονίκης, είναι μετριοπαθές και αντιφατικό, η νέα κυβέρνηση βρίσκεται υπό τεράστια πίεση για να συνθηκολογήσει και να δεχτεί μια ταπεινωτική συνέχιση των πολιτικών λιτότητας. Είναι σαφές ότι εντός του πλαισίου της Ευρωζώνης είναι αδύνατο για οποιαδήποτε κυβέρνηση να βγει από λιτότητα και τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια στρατηγική εξόδου είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Το αντί- ΕΕ φόρουμ θα συμπέσει με τη λήξη της προθεσμίας που επιβλήθηκε από την ΕΕ και το ΔΝΤ για ένα νέο πακέτο λιτότητας που θα επεκτείνει την τρέχουσα καταστροφική πολιτική σε αντίθεση με τη βούληση του ελληνικού λαού για ένα τέλος στη λιτότητα.

 

Το Φόρουμ θα περιλαμβάνει ένα συνεδριακό μέρος με κεντρικές εκδηλώσεις και εργαστήρια και μια μαζική διαδήλωση στο κέντρο της πόλης. Θα καταλήξει σε μια Πολιτική Διακήρυξη και ένα σχέδιο μελλοντικής δραστηριοποίησης.

 

Η Οργανωτική Επιτροπή προσκαλεί όλες τις πολιτικές οργανώσεις και τα κοινωνικά κινήματα που συμμερίζονται τις παραπάνω απόψεις στο να συμμετέχουν στο Διεθνές Φόρουμ των Αριστερών πολιτικών κομμάτων, λαϊκών οργανώσεων και κοινωνικών κινημάτων που μάχονται για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρώ και το ΝΑΤΟ στη Αθήνα, στις 26-28 Ιουνίου 2015.

 

www.antieu-forum.org

info@antieu-forum.org