Monthly Archives: Ιουνίου 2016

Comment in Press TV News 28-6-2016 on the tug-of-war between UK and the EU regarding Brexit

A Comment in Press TV News 28-6-2016 on the tug-of-war between UK and the EU regarding Brexit

 

Brexit threatens EU’s fragile foundations because (a) it foments the widespread popular dislike of EU’s anti-democratic structure, its pro-capitalist policies and its austerity conditions and (b) it also exacerbates the contradictions between the UK elite and the EU elites.

David Cameron does not want to be the prime minister of the Brexit and he does not have also the political mandate for this.

The Tory Brexiteers – Boris Johnson and the likes – want a velvet divorce with the EU. That is something that would not endager the economic structure of the UK and its relations to the EU and also wont endager the neoliberal policies both in the UK and the EU.

For these reasons UK does not invoke immediately the article 50 but wants to begin the disengagement process later, in September.

EU is oscillating between two opposite position.

The one is confrontational: to punish UK for its decision to disengage from the EU. THis works also as a threat against any other country that might consider following UK’s course. It has been expressed in the declaration of the meeting of the 6 founding the EEC countries.

The other is conciliatory: it wants a velvet divorce that will keep the majority of bilateral ties intact and also would not anger the US. It has been expressed by Merkel’s declaration about patience.

The role of the US is crucial as a tough approach by the EU is contrary to its interests.

So for the immediate future this tug-of-war will continue so long as the EU has not decided which course to follow.

 

Advertisement

LefkadaToday: Ο καθηγητής Σταύρος Μαυρουδέας στον Prisma 91,6: Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨ 25 Ιούν 2016, 19:26

Ο καθηγητής Σταύρος Μαυρουδέας στον Prisma 91,6: Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨

lefkadatoday-logo_161x601

Ο καθηγητής Σταύρος Μαυρουδέας στον Prisma 91,6: Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨

616b45ec88d2843f02873bb95cefc9f6_M

Ο καθηγητής οικονομικών και περιφερειακών σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Σταύρος  Μαυρουδέας μίλησε στο απογευματινό μαγκαζίνο  του Prisma  91,6 για την απόφαση των Βρετανών να εγκαταλείψουν  την Ευρωπαϊκή Ένωση.

“Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨” υπογράμμισε και νομίζω ότι μπορεί να συνεχίσουν να έρχονται και μερικές ευχάριστες ειδήσεις σ’ αυτή τη μίζερη κατάσταση που βρισκόμαστε.

Σύμφωνα με τον ίδιον όλος αυτός ο καταιγισμός ειδήσεων από διάφορα κατεστημένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν είχε καμία επίπτωση στους απλούς ανθρώπους.

Το γεγονός ότι καταρρέουν τα χρηματιστήρια δεν έχει καμία συνταρακτική επίπτωση για όλους εμάς, που δεν έχουμε σχέση με αυτόν τον οίκο της αμαρτίας.

Το πρόβλημα της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μάλλον πρόβλημα κάποιον άλλων και όχι της πλειοψηφίας των εργαζομένων, αυτής της χώρας και άλλων χωρών και με αυτή τη λογική σκέφτηκε και ο λαός της Αγγλίας και γι’ αυτό έφερε το αποτέλεσμα που έφερε παρά την εκστρατεία τρομοκρατίας, που ήταν ανάλογη με την εκστρατεία τρομοκρατίας το ελληνικό δημοψήφισμα.

Ο κύριος Μαυρουδέας έστρεψε τα βέλη του και στην ανακοίνωση του Ποταμιού το οποίο μάλιστα χαρακτήρισε ανόητο, και την έκκληση του  στην γενιά του Erasmus, καλώντας την να ξεσηκωθεί, λέγοντας ότι η γενιά του Erasmus, οι νέοι που έχουν κυκλοφορήσει, έχουν γνώσεις και πτυχία δεν έχουν δουλειά εξαιτίας αυτής της Ευρώπης, είναι αυτοί που μεταναστεύουν και πηγαίνουν στο εξωτερικό,  που οι συνθήκες δεν είναι καλύτερες, βρίσκεις δουλειά αλλά δεν είναι καλή δουλειά σε κάθε περίπτωση είναι όλοι αυτοί που έχουν χάσει το μέλλον τους, καθώς αυτή γενιά γενιά του Erasmus που το κόμμα του πρώην εστιάτορα κύριου Θοδωράκη Σταύρου τους καλεί να ξεσηκωθούν είναι η γενιά που αν θα ξεσηκωθεί θα ξεσηκωθεί ακριβώς επειδή έχει χάσει το μέλλον της εξαιτίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών της.

Σύμφωνα με τον ίδιον η ευρωπαϊκή ενοποίηση έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά δεν είναι μία αφηρημένη ιδέα.

Κατά καιρούς έχει κυκλοφορήσει αυτή ιδέα από διάφορες μεριές, ας μην ξεχνάμε, ανέφερε  ότι πρώτη της εκδοχή στη νεότερη ιστορία ήταν από το ναζισμό,  είχε ένα πρόγραμμα της ενωμένης Ευρώπης υπό τη ναζιστική ηγεμονία όταν είχε καταλάβει όλη την Ευρώπη και μάλιστα διοικητικοί παράγοντες του υπουργείου εξωτερικών, που στη συνέχεια δεν πειράχτηκαν με την κατάρρευση του ναζισμού, έπαιξαν πολύ μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση των συνθηκών και των διαδρομών  στην δημιουργία της Ε.Ε.

Το να λέει κανείς ότι Ευρώπη είναι μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή, έχει κοινά πολιτικά στοιχεία- αν και αυτό είναι αρκετά συζητήσιμο- και άρα πρέπει  να είναι ενωμένοι αυτό είναι μια καλή αφηρημένη ιδέα αλλά η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή ενοποίηση έτσι όπως υλοποιήθηκε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μέχρι τις μέρες μας έχει συγκεκριμένα συμφέροντα και συγκεκριμένες ισορροπίες.

Είναι μια ενοποίηση που κυριαρχούν κάποιες χώρες και κάποιες άλλες έχουν το ρόλο του υποτελούς, επίσης σε αυτές τις χώρες υπάρχουν διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, που έχουν το πάνω χέρι για να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα και άλλες που πληρώνουν συνήθως τη λυπητερή.

Ναι με  αυτή την έννοια αν υπήρχε πολιτική ενοποίηση, θα ήταν ακόμα πιο βαθιά αντιδημοκρατική και αντιλαϊκή από αυτή που υπάρχει τώρα. Αυτό που ήδη παρατηρούμε σε μικρότερες χώρες σαν την δική μας,  είναι ότι δεν έχεις ήδη μία σειρά κοινωνικών δικαιωμάτων, έρχεται ο άλλος και σου λέει ότι η Βουλή η δική σου που εκφράζει υποτίθεται  την δική σου γνώμη θα ψηφίσει εκείνο που θέλουν οι ίδιοι και αν δεν το ψηφίσει θα έχεις επιπτώσεις και αν ψηφίσει αλλιώς να αλλάξεις τον νόμο σου, αυτό είναι μια γελοιότητα Δημοκρατίας, με τους λαούς να το  καταλαβαίνουν, καθώς  δεν είναι χαζοί.

 

Ο καθηγητής Σταύρος Μαυρουδέας στον Prisma 91,6: Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨ 25 Jun 2016, 20:26

http://www.prismaradio.gr/o-kathigitis-stavros-mavroudeas-ston-prisma-916-i-imera-tou-vrexit-ine-mia-exeretiki-imera-gia-tous-laous-tis-evropis%c2%a8/616b45ec88d2843f02873bb95cefc9f6_M

Ο καθηγητής Σταύρος Μαυρουδέας στον Prisma 91,6: Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨

Ο καθηγητής οικονομικών και περιφερειακών σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Σταύρος  Μαυρουδέας μίλησε στο απογευματινό μαγκαζίνο  του Prisma  91,6 για την απόφαση των Βρετανών να εγκαταλείψουν  την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η ημέρα του Βrexit είναι μια εξαιρετική ημέρα για τους λαούς της Ευρώπης¨» υπογράμμισε και νομίζω ότι μπορεί να συνεχίσουν να έρχονται και μερικές ευχάριστες ειδήσεις σ’ αυτή τη μίζερη κατάσταση που βρισκόμαστε.

Σύμφωνα με τον ίδιον όλος αυτός ο καταιγισμός ειδήσεων από διάφορα κατεστημένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν είχε καμία επίπτωση στους απλούς ανθρώπους.

Το γεγονός ότι καταρρέουν τα χρηματιστήρια δεν έχει καμία συνταρακτική επίπτωση για όλους εμάς, που δεν έχουμε σχέση με αυτόν τον οίκο της αμαρτίας.

Το πρόβλημα της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μάλλον πρόβλημα κάποιον άλλων και όχι της πλειοψηφίας των εργαζομένων, αυτής της χώρας και άλλων χωρών και με αυτή τη λογική σκέφτηκε και ο λαός της Αγγλίας και γι’ αυτό έφερε το αποτέλεσμα που έφερε παρά την εκστρατεία τρομοκρατίας, που ήταν ανάλογη με την εκστρατεία τρομοκρατίας το ελληνικό δημοψήφισμα.

Ο κύριος Μαυρουδέας έστρεψε τα βέλη του και στην ανακοίνωση του Ποταμιού το οποίο μάλιστα χαρακτήρισε ανόητο, και την έκκληση του  στην γενιά του Erasmus, καλώντας την να ξεσηκωθεί, λέγοντας ότι η γενιά του Erasmus, οι νέοι που έχουν κυκλοφορήσει, έχουν γνώσεις και πτυχία δεν έχουν δουλειά εξαιτίας αυτής της Ευρώπης, είναι αυτοί που μεταναστεύουν και πηγαίνουν στο εξωτερικό,  που οι συνθήκες δεν είναι καλύτερες, βρίσκεις δουλειά αλλά δεν είναι καλή δουλειά σε κάθε περίπτωση είναι όλοι αυτοί που έχουν χάσει το μέλλον τους, καθώς αυτή γενιά γενιά του Erasmus που το κόμμα του πρώην εστιάτορα κύριου Θοδωράκη Σταύρου τους καλεί να ξεσηκωθούν είναι η γενιά που αν θα ξεσηκωθεί θα ξεσηκωθεί ακριβώς επειδή έχει χάσει το μέλλον της εξαιτίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών της.

Σύμφωνα με τον ίδιον η ευρωπαϊκή ενοποίηση έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά δεν είναι μία αφηρημένη ιδέα.

Κατά καιρούς έχει κυκλοφορήσει αυτή ιδέα από διάφορες μεριές, ας μην ξεχνάμε, ανέφερε  ότι πρώτη της εκδοχή στη νεότερη ιστορία ήταν από το ναζισμό,  είχε ένα πρόγραμμα της ενωμένης Ευρώπης υπό τη ναζιστική ηγεμονία όταν είχε καταλάβει όλη την Ευρώπη και μάλιστα διοικητικοί παράγοντες του υπουργείου εξωτερικών, που στη συνέχεια δεν πειράχτηκαν με την κατάρρευση του ναζισμού, έπαιξαν πολύ μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση των συνθηκών και των διαδρομών  στην δημιουργία της Ε.Ε.

Το να λέει κανείς ότι Ευρώπη είναι μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή, έχει κοινά πολιτικά στοιχεία- αν και αυτό είναι αρκετά συζητήσιμο- και άρα πρέπει  να είναι ενωμένοι αυτό είναι μια καλή αφηρημένη ιδέα αλλά η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή ενοποίηση έτσι όπως υλοποιήθηκε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μέχρι τις μέρες μας έχει συγκεκριμένα συμφέροντα και συγκεκριμένες ισορροπίες.

Είναι μια ενοποίηση που κυριαρχούν κάποιες χώρες και κάποιες άλλες έχουν το ρόλο του υποτελούς, επίσης σε αυτές τις χώρες υπάρχουν διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, που έχουν το πάνω χέρι για να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα και άλλες που πληρώνουν συνήθως τη λυπητερή.

Ναι με  αυτή την έννοια αν υπήρχε πολιτική ενοποίηση, θα ήταν ακόμα πιο βαθιά αντιδημοκρατική και αντιλαϊκή από αυτή που υπάρχει τώρα. Αυτό που ήδη παρατηρούμε σε μικρότερες χώρες σαν την δική μας,  είναι ότι δεν έχεις ήδη μία σειρά κοινωνικών δικαιωμάτων, έρχεται ο άλλος και σου λέει ότι η Βουλή η δική σου που εκφράζει υποτίθεται  την δική σου γνώμη θα ψηφίσει εκείνο που θέλουν οι ίδιοι και αν δεν το ψηφίσει θα έχεις επιπτώσεις και αν ψηφίσει αλλιώς να αλλάξεις τον νόμο σου, αυτό είναι μια γελοιότητα Δημοκρατίας, με τους λαούς να το  καταλαβαίνουν, καθώς  δεν είναι χαζοί.

24-6-2016 Παρέμβαση στον Prisma 96.1 για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit

 

11696022_680911965386448_8453554186033947606_n

 

 

 

Παρέμβαση στον Prisma 96.1 για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit

24-6-2016: παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ-OPEN για το εξαιρετικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit

 

 

22-6-2016: παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ-OPEN για το εξαιρετικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit

 

 

22-6-2016: παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ-OPEN για το Brexit

logo_182x72

 

 

22-6-2016: παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ-OPEN για το Brexit

 

5ff8a9ca69a3d802c5bbd7021bbee108_M

«Ανοίγουμε τη συζήτηση για το αναγκαίο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο» – Ενωτική Πρωτοβουλία Παρέμβασης και Διαλόγου, τάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Τετάρτη 29/6, 19:30 στο Art-Garage (Σολωμού 13)

Η Ενωτική Πρωτοβουλία Παρέμβασης και Διαλόγου, τάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,

καλεί σε εκδήλωση με θέμα » Ανοίγουμε τη συζήτηση για το αναγκαίο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο»

την Τετάρτη 29/6, 19:30 στο Art-Garage (Σολωμού 13) .

Συζητούν :

  • Σπύρος Αλεξίου, ΕΠΠΔ, Μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  • Παντελής Βασιλείου, Ένωση των Δικαίων
  • Τάσος Κατιντσάρος, Μέλος ΠΕ ΝΑΡ, ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  • Σταύρος Μαυρουδέας, ανένταχτος
  • Δημήτρης Παπαζαχαρίας, Ανασύνθεση ΟΡΝΑ
  • Έφη Τριάντη, μέλος ΛΑΕ

Η κρίση της ΕΕ, το Brexit και η Αριστερά – Στ. Μαυρουδέας ΠΡΙΝ 18-6-2016

logo-prin

 

 

 

ΠΡΙΝ

Κυριακή 19 Ιουνίου, φ.1287

 

Η κρίση της ΕΕ, το Brexit και η Αριστερά

 

Σταύρος Μαυρουδέας

 

Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν «ο μεγάλος ασθενής». Σήμερα ο τίτλος αυτός ταιριάζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το εγχείρημα ξεκίνησε μεταπολεμικά σαν διαδικασία ανοικοδόμησης και σταθεροποίησης των δυτικο-ευρωπαϊκών καπιταλισμών απέναντι στην εξωτερική απειλή του πάλαι ποτέ Ανατολικού μπλοκ και στην εσωτερική απειλή της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος. Φυσικά όλα αυτά υπό την Αμερικανική ηγεμονία. Βασικό του στοιχείο ήταν αφενός η εξομάλυνση – αλλά όχι η ανέφικτη κατάργηση – των ανταγωνισμών μεταξύ των ηγεμονικών καπιταλισμών της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία) και αφετέρου το ξεδόντιασμα του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς.

Ευθύς εξ αρχής – και αντίθετα με τα φληναφήματα όλων των τύπων συμβιβασμένης «ροζ αριστεράς» – ήταν και παραμένει ένα εγχείρημα καταστατικά εχθρικό απέναντι στον κόσμο της εργασίας (ακόμη και όταν χρειάζεται να κάνει παραχωρήσεις για να διατηρήσει την ηγεμονία του). Στόχος του είναι η αναπαραγωγή της καπιταλιστικής κυριαρχίας και της εκμετάλλευσης της εργασίας υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες και τους συσχετισμούς δύναμης μεταξύ τάξεων και μεταξύ κρατών που διαμορφώνονται στον ευρωπαϊκό χώρο. Επιπλέον, συγκροτεί έναν από τους βασικούς μεταπολεμικούς διεθνείς ιμπεριαλιστικούς πόλους που σε συνεργασία αλλά και ανταγωνισμό με τους υπόλοιπους όμοιους τους εκμεταλλεύεται άλλες περιοχές και λαούς και συγκροτεί την ιεραρχημένη πυραμίδα του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος. Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό του διαμορφώνονται – ιδιαίτερα μετά τις διαδοχικές διευρύνσεις της – διαφορετικά κατηγορίες χωρών όπου οι ισχυρότερες και πιο αναπτυγμένες εκμεταλλεύονται τις πιο αδύναμες και λιγότερο αναπτυγμένες. Ουσιαστικά, οι χώρες του ευρω-κέντρου αποτελούν τους ηγεμονικούς ιμπεριαλισμούς της ενοποίησης ενώ οι χώρες της ευρω-περιφέρειας αποτελούν υπο-ιμπεριαλισμούς. Οι τελευταίες είναι χώρες που εξασκούν οι ίδιες δραστηριότητες ιμπεριαλιστικής οικονομικής εκμετάλλευσης σε βάρος άλλων χωρών και λαών (συνήθως ασταθείς και αδύναμες) αλλά ταυτόχρονα υπόκεινται και οι ίδιες σε τέτοιες διαδικασίες εκμετάλλευσης από ισχυρότερες χώρες.

Η ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική ενοποίηση πέρασε από διάφορες φάσεις στην μέχρι σήμερα διαδρομή της. Στην αρχή το αποτύπωμα της αμερικανικής ηγεμονίας ήταν σαφώς ισχυρότερο. Επίσης, η ενοποίηση κινήθηκε με τον τότε επικρατούντα κεϋνσιανισμό (δηλαδή παρεμβατικό κράτος και προσπάθεια ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος μέσω αναδιανεμητικών πολιτικών). Η παγκ. καπιταλιστική κρίση του 1974 έκανε τον νεοφιλελευθερισμό (δηλαδή τον περιορισμό του ρόλου του κράτους στους αναγκαίους κρίσιμους τομείς και την ολομέτωπη επίθεση στο εργατικό κίνημα) την νέα ορθοδοξία. Η κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ στη δεκαετία του 1990 ενίσχυσε τον νεοφιλελευθερισμό ανοικτής οικονομίας (την «παγκοσμιοποίηση») καθώς άνοιξε τις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ στα δυτικά κεφάλαια. Ταυτόχρονα, χαλάρωσε την αμερικανική ηγεμονία και άνοιξε την όρεξη στους ηγεμονικούς καπιταλισμούς της ευρωπαϊκής ενοποίησης για μία ενδεχόμενη διεκδίκηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Οι διαδοχικές διευρύνσεις της ευρωπαϊκής ενοποίησης, το θεσμικό βάθεμα της (με την δημιουργία της ΕΕ) και το κοινό νόμισμα αποτέλεσαν κρίσιμα βήματα στην κατεύθυνση αυτή.

Ταυτόχρονα όμως, ιδιαίτερα από την στιγμή που άνοιξε τον διασκελισμό της, αντιμετωπίζει αυξανόμενες δυσκολίες. Οι διευρύνσεις αύξησαν την ανομοιογένεια και την ανισομετρία στο εσωτερικό της. Η θεσμική και πολιτική εμβάθυνση ταλαιπωρείται τόσο από τους ενδο-ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς των ηγεμονικών χωρών όσο και από την αυξανόμενη λαϊκή απέχθεια απέναντι στο τερατούργημα της ΕΕ. Όσον αφορά την τελευταία, καθώς οι κεϋνσιανές συνταγές έχουν παραμερισθεί και συγχρόνως οι καπιταλιστικές κρίσεις έχουν ενταθεί (πρώτα του 1974 και ακολούθως του 2007-8), το κεφάλαιο έχει ολοένα και λιγότερη διάθεση για να πουλήσει «καθρεπτάκια» στους εργαζόμενους και οι πολιτικές στυγνής αντιλαϊκής λιτότητας γίνονται σήμα κατατεθέν της ΕΕ. Αυτό, σε συνδυασμό με τον εξόφθαλμα ολιγαρχικό και αντι-δημοκρατικό χαρακτήρα της και την απροκάλυπτη καταπάτηση εθνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, έχει οδηγήσει στην απόρριψη όλων σχεδόν των θεσμικών αλλαγών της ΕΕ όπου τέθηκαν σε λαϊκή ψήφο. Στα προβλήματα αυτά συνέβαλλαν και οι ανταγωνιστικοί ιμπεριαλισμοί, και ιδιαίτερα ο αμερικανικός, ακριβώς για να υποσκάψουν τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της ΕΕ.

Η παγκ. καπιταλιστική κρίση του 2007-8 αποτελεί καθοριστική καμπή στη διαδρομή της ΕΕ. Στην αρχή πυροδότησε φιλοδοξίες ευρωπαϊκής παγκόσμιας ηγεμονίας καθώς το ευρω-ιερατείο διακήρυξε ότι η κρίση είναι μόνον αμερικανική. Συντομότατα αυτό αποδείχθηκε ευσεβής πόθος και η κρίση πτωτικής τάσης της κερδοφορίας εκδηλώθηκε και στην Ευρώπη. Ακολούθως, και μέσα στη γενική εγκατάλειψη των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και την χρησιμοποίηση δεξιών νεο-κεϋνσιανών πολιτικών (δηλαδή αντικυκλικής χαλαρής νομισματικής και επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής) από όλους τους μεγάλους πόλους του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος (προεξαρχόντων των ΗΠΑ), η ΕΕ προσπάθησε να κάνει την «πονηρή». Χρησιμοποίησε τέτοιες πολιτικές πολύ λιγότερο και για μικρότερο χρονικό διάστημα από τους υπόλοιπους εκτιμώντας ότι οι αντικυκλικές πολιτικές δεν λύνουν την κρίση υπερσυσσώρευσης αλλά απλά την ετεροχρονίζουν και την κάνουν οξύτερη. Αυτό είναι ορθό αλλά υπολόγιζε χωρίς τους ανταγωνιστές της, που δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν την ΕΕ να «πάρει κεφάλι» σε βάρος τους. Για παράδειγμα, η στρατηγική της ΕΕ προβλέπει την μετατροπή της ευρω-περιφέρειας σε «τριτοκοσμική» ζώνη (δηλαδή οικονομίες φθηνών μισθών, περιουσιακών στοιχείων και χαμηλής τεχνολογικής εξειδίκευσης). Η αμερικανική πίεση για διαγραφή χρέους υπονομεύει αυτή την στρατηγική – φυσικά όχι από αλληλεγγύη στην ευρω-περιφέρεια.

Εκτός όμως από τα προβλήματα πολιτικής, η κρίση του 2007-8 έδειξε την εξάντληση της διεθνοποίησης του κεφαλαίου (της «παγκοσμιοποίησης») σαν μηχανισμού αντιρρόπησης της φθίνουσας κερδοφορίας. Ο μηχανισμός αυτός, που λειτούργησε για μερικές δεκαετίες, έφθασε στα όρια του και πλέον γίνεται βαρίδι καθώς κάνοντας τις καπιταλιστικές οικονομίες πιο ανοικτές και πιο διασυνδεδεμένες τις κάνει ταυτόχρονα και πιο ασταθείς. Η ΕΕ, είναι μία αδύναμη και ανολοκλήρωτη περιφερειακή ενοποίηση που της λείπουν βασικές αναγκαίες λειτουργίες (πολιτική ενότητα, δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση κλπ.). Το ξέσπασμα της κρίσης την βρήκε στο χειρότερο σημείο: δεν είναι μία πλήρης ενοποίηση (τύπου ΗΠΑ) και δεν είναι μία περιορισμένη ενοποίηση (ώστε να έχει αντιπυρικές ζώνες και επαρκείς δικλείδες ασφαλείας).

Το συνδυαστικό αποτέλεσμα είναι η ΕΕ από επίδοξος σουλτάνος να γίνεται ο «μεγάλος ασθενής». Όπως και στον προκάτοχο της οι ανταγωνιστές διεκδικούν μέρος των ιματίων της αλλά ταυτόχρονα φοβούνται την ακαριαία καταστροφή λόγω του στρατηγικού κενού που θα προκύψει. Η περίπτωση του Brexit είναι χαρακτηριστική. Ο βρετανικός καπιταλισμός, γνωστό σκυλάκι των ΗΠΑ, βάζει συστηματικά εμπόδια στην εμβάθυνση της ΕΕ. Ταυτόχρονα, τμήματα του φοβούνται ολοένα και περισσότερο την αυξανόμενη γερμανική ηγεμονία. Ο δε λαϊκός παράγοντας βλέπει – παρά τις καμπάνιες της εξευτελισμένης εγχώριας «ροζ αριστεράς» – ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την αντιλαϊκή ΕΕ. Ο συνδυασμός οδήγησε μάλλον στο να χαθεί ο έλεγχος του παιχνιδιού και να προκύψει το δημοψήφισμα. Στην πλευρά των νενέκων όμως πλέον στρατεύονται ανοικτά και οι ΗΠΑ καθώς θέλουν μεν μία αδύναμη αλλά απεύχονται μία διαλυμένη ΕΕ. Από την άλλη όμως η δυναμική της αντιπαράθεσης μπορεί να οδηγήσει σε εξελίξεις ανεξέλεγκτες από όλες τις πλευρές του ιμπεριαλιστικού σκυλοκαυγά. Ένα Brexit – ή ακόμη και ένα οριακό αποτέλεσμα – μπορεί να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για την ΕΕ.

Η Αριστερά και ο κόσμος της εργασίας δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από το άνοιγμα αυτών των ασκών. Το αντίθετο: το ξήλωμα της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης θα ανοίξει δυνατότητες για το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

* Ο Στ. Μαυρουδέας είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Παν. Μακεδονίας

 

bb

‘The Great Financial Meltdown Systemic, Conjunctural or Policy Created?;, Subasat Turan (ed.), Edward Elgar

9781784716486

The Great Financial Meltdown

Systemic, Conjunctural or Policy Created?

Edited by Turan Subasat, Department of Economics, Mugla Sitki Kocman University, Turkey

The Great Financial Meltdown reviews, advocates and critiques the systemic, conjunctural and policy-based explanations for the 2008 crisis. The book expertly examines these explanations to assess their analytical and empirical validity. Comprehensive yet accessible chapters, written by a collection of prominent authors, cover a wide range of political economy approaches to the crisis, from Marxian through to Post Keynesian and other heterodox schools.
Contributors:
E. Bakir, R. Bellofiore, A. Campbell, R. Desai, B. Fine, D. Fouskas, A. Freeman, D. Harvey, A. Kaltenbrunner, E. Karacimen, D. Kotz, S. Mavroudeas, S. Mohun, O. Orhangazi, M. Roberts, T. Subasat, J. Toporowski, J. Weeks

Contents:

PART I INTRODUCTION
1. The Crisis in Context
Turan Subasat

2. Roots of the Current Economic Crisis: Capitalism, Forms of Capitalism, Policies, and Contingent Events
David M. Kotz

PART II CRISIS AND PROFITABILITY
3. Crisis Theory and the Falling Rate of Profit
David Harvey

4. Monocausality and Crisis Theory – A Reply to David Harvey
Michael Roberts

5. Booms, Depressions, and the Rate of Profit: A Pluralist, Inductive Guide
Alan Freeman

PART III THE CRISIS IN ECONOMIC AND SOCIAL REPRODUCTION
6. A Global Approach to the Global Financial Crisis
John Weeks

7. The Incubator of the Great Meltdown of 2008: The Structure and Practices of US Neoliberalism as Attacks on Labor
Al Campbell and Erdogan Bakir

8. The Value of History and the History of Value
Radhika Desai

9. The Systemic Failings in Framing Neo-Liberal Social Policy
Ben Fine

10. The Policy-Based and Conjunctural Causes of the 2008 Crisis
Turan Subasat

11. The Systemic Causes of the 2008 Crisis – An Alternative Theoretical Perspective
Turan Subasat

PART IV CRISIS AND FINANCE
12. Inequality, Money Markets and Crisis
Simon Mohun

13. The Crisis of Finance and the Crisis of Accumulation: It Was Not a ‘Lehman Brothers Moment’
Jan Toporowski

14. Contradictions of Capital Accumulation in the Age of Financialization
Özgür Orhangazi

15. Which Crisis, of Which Capitalism? A Marxian and Financial Keynesian Interpretation of Neoliberalism and the Great Recession
Riccardo Bellofiore

16. The Contested Nature of Financialization in Emerging Capitalist Economies
Annina Kaltenbrunner and Elif Karacimen.

PART V THE CRISIS UNFOLDS
17. The Greek Crisis: Structural or Conjunctural?
Stavros D. Mavroudeas

18. Greece, Global Fault-lines and the Disintegrative Logics of Germany’s Primacy in Europe.
Vassilis K. Fouskas

19. Conclusions
John Weeks

Index

‘What caused the 2007–09 global financial crisis and Great Recession? Why was the «recovery» from this crisis period anemic or, in many countries, such as Greece, non-existent? Orthodox economists have almost completely drawn a blank in providing useful answers. By contrast, The Great Financial Meltdown provides a rich array of alternative – and frequently conflicting – perspectives from the Marxian, Post Keynesian and related heterodox traditions. All serious students of real-world economics will have their minds opened by studying this impressive collection.’
– Robert Pollin, University of Massachusetts-Amherst, US‘This book offers fresh insights across the ultimate causes and the long-term implications of the current crisis. It also critically examines the policy alternatives currently on the table, advancing constructive forms of engagement both among the heterodoxy, and with mainstream economics. There is simply no better starting-point to understand the ongoing predicament of advanced as well as “emerging” economies.’
– Alfredo Saad-Filho, SOAS, University of London, UK

Extent: c 384 pp
Hardback Price: £95.00 Web: £85.50
Publication Date: 2016
ISBN: 978 1 78471 648 6
1-13073

18ο Συνέδριο Ελλήνων Ιστορικών Οικονομικής Σκέψης – Τμήμα Οικονομικών ΕΚΠΑ, 10-11 Ιουνίου

Πρόγραμμα 18ου Συνεδρίου Ελλήνων Ιστορικών Οικονομικής Σκέψης

Η ετήσια συνάντηση των Ελλήνων Ιστορικών Οικονομικής Σκέψης διοργανώνεται φέτος:

  • Πότε; στις 10 και 11 Ιουνίου (Παρασκευή και Σάββατο) 2016
  • Που; στις εγκαταστάσεις του Οικονομικού Τμήματος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθήνας που βρίσκονται στο Γρυπάρειο Μέγαρο, Σοφοκλέους 1, 4ος Όροφος, Αίθουσα 416.

EconomicCartoon

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/06/2016

10.15 – 11.00  ΚΑΦΕΣ-ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ

11.00 – 12.00  Σταύρος Μαυρουδέας: Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής της τρόικας για την Ελλάδα: Γιατί αποτυγχάνουν συστηματικά;

12.00 – 13.00  Νίκος Στραβελάκης: Μαρξιστική θεωρία των κρίσεων. Μια οικονομική θεωρία χωρίς στέγη

13.00 – 14.00  Λευτέρης Τσουλφίδης και Δημήτρης Παϊταρίδης: Monetary Expressions of Labour Time: Theory and Evidence from China, Japan and Korea

14.00 – 15.00  ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ-ΕΛΑΦΡΟ ΓΕΥΜΑ

15.00 – 16.00  Λευτέρης Τσουλφίδης, Χριστίνα Παρασκευοπούλου και Περσεφόνη Τσαλίκη: Άνιση ανταλλαγή ή Απόλυτο Κόστος; Θεωρητική και Εμπειρική Διερεύνηση.

16.00 – 17.00  Χρήστος Μπαλόγλου: Ο Αριστοτέλης και ο Απόστολος Παύλος περί Οικονομκής Κρίσεως

17.00 – 18.00  Θεόδωρος Μαριόλης: Δύο προτάσεις στην Αριστοτελίζουσα Θεωρία της Ανταλλακτικής Αξίας.

18.00 – 19.00  Κώστας Πασσάς: Productive and Unproductive Labor in the History of Economic Thought.

19.00 – 20.00  Βλάσης Μισσός: Σημειώσεις για την  Άνιση Κατανομή του Εισοδήματος στην Ελλάδα.

20.00 – 21.00  Απόστολος Δεδουσόπουλος: Μεθοδολογικές Προσεγγίσεις στην Κρίση: Η διεπιστημονική Προσσέγγιση.

ΣΑΒΒΑΤΟ 11/06/2016

9.30-10.00  ΚΑΦΕΣ

10.00-11.00  Στεφανής Γεώργιος: Διαφορές και ομοιότητες μεταξύ της μικροθεμελίωσης της νεοκλασικής σύνθεσης και της νέας νεοκλασικής σύνθεσης: Επετεύχθη ο στόχος της ενοποιήσης της Μικροοικονομικής με την Μακροοικονομική;

11.00 – 12.00  Γιώργος Ξυράφας: Η Φιλοσοφία της Δράσης ως πεδίο έρευνας της Φιλοσοφίας των Οικονομικών: Βιβλιογραφική ανασκόπηση της πενταετίας 2010-2015

12.00 – 13.00  Βασίλης Ρουσόπουλος:  Walter Euken: Η μεγάλη αντινομία μεταξύ ιστορικής και θεωρητικής προσέγγισης της οικονομικής πραγματικότητας.

13.00 – 14.00  Ιωάννα Σαπφώ Πεπελάση και Μάρα Βιδάλη: The Company in History: Exploring the relationship between Joint StockCompany Births and GDP in Greece, 1840-1939.

14.00 – 15.00 Σταύρος Δρακόπουλος: Comparisons in Economic Thought: Economic Inerdendancy Reconcidered, Routledge 2016

H διαρκής Oργανωτική & Επιστημονική Eπιτροπή:

Σταύρος Δρακόπουλος, ΜΙΘΕ, ΕΚΠΑ

Μιχάλης Ζουμπουλάκης,  ΟΕ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Νίκος Θεοχαράκης,  ΟΕ, ΕΚΠΑ

Θεόδωρος Μαριόλης, ΔΔ, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Περσεφόνη Τσαλίκη, ΟΕ, ΑΠΘ

Λευτέρης Τσουλφίδης, ΟΕ, ΠαΜακ

Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, ΟΕ, ΕΚΠΑ