Μερικοί στίχοι του Β.Μπίρμαν εξαιρετικά αφιερωμένοι στον Κ.Λαπαβίτσα

 

Μερικοί στίχοι του Β.Μπίρμαν εξαιρετικά αφιερωμένοι στον Κ.Λαπαβίτσα

 

Το να μιλάς επικριτικά για ανθρώπους με τους οποίους είχες στενές προσωπικές, πολιτικές και επιστημονικές σχέσεις στο παρελθόν δεν είναι το πιο ευχάριστο ασχέτως των λόγων διάρρηξης τους. Όμως ορισμένα πράγματα ξεπερνούν τα εσκαμμένα.

Τον Κώστα Λαπαβίτσα γνωρίζω από παλιά όταν ακόμη θεράπευε σεμνά και παραγωγικά την Μαρξιστική Πολιτική Οικονομία και περιδιάβαινε στην Επαναστατική Αριστερά. Έκτοτε οι δρόμοι μας χώρισαν όταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αποφάσισε να ακολουθήσει άλλες ατραπούς. Πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, εγκατέλειψε και τα δύο προαναφερθέντα πεδία για να κολυμπήσει στα «χλοερά λιβάδια» της αστικής Ετεροδοξίας και του ρεφορμισμού. Αντίστοιχα, θεωρώ ατελέσφορη τόσο τεχνικά όσο και πολιτικά την πρόσφατη – και αμετροεπώς αυτοδιαφημιζόμενη ως την αρτιότερη – πρόταση του για έξοδο από το ευρώ. Ιδιαίτερα θεωρώ σαν αδιέξοδη μισο-λύση την πρόταση περί εξόδου από την ΟΝΕ αλλά όχι συνολικής αποδέσμευσης από την ΕΕ. Όμως αυτό είναι μια μακριά συζήτηση που δεν έχει θέση εδώ.

Για όσους όμως από εμάς έχουμε θητεύσει στα απαιτητικά λιβάδια της ελληνικής κομμουνιστικής Αριστεράς υπάρχουν ορισμένα απαράβατα ζητήματα προσωπικής ηθικής. Δεν μπορείς αβρόχοις ποσίν να εντέλεις και να εγκαλείς άλλους να αναλάβουν ευθύνες και ρόλους και εσύ εκεί που θίγεσαι να αποδεικνύεσαι ολιγόψυχος. Ο Λαπαβίτσας ζει και εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στη Βρετανία. Στην αντιπαράθεση στο πρόσφατο δημοψήφισμα για Brexit απέφυγε επιμελώς να πάρει οποιαδήποτε θέση. Πόσο μάλλον απέφυγε να στηρίξει την μικρή αλλά έντιμη προσπάθεια του μόνου άξιου του ονόματος του τμήματος της βρετανικής Αριστεράς που οργάνωσε την καμπάνια του Lexit (δηλαδή της αριστερής καμπάνιας για αποδέσμευση από την ΕΕ). Τις προάλλες, μετά την παρουσίαση της πρότασης του περί εξόδου από την ΟΝΕ, έτυχε να ακούσω την συνέντευξη του στο BlueSky TV. Σε ερώτηση της παρουσιάστριας τι ψήφισε στο δημοψήφισμα για το Brexit ο κατά τα άλλα λαλίστατος Κώστας έσκυψε το κεφάλι και είπε το αμίμητο «ότι ψήφισα είναι μεταξύ εμού και της κάλπης». Όχι φίλτατε, δεν είναι καθόλου έτσι. Αν έχεις την απαίτηση μάλιστα να ηγηθείς μαζικού πολιτικού ρεύματος που απαιτεί αγώνες και θυσίες από άλλους δεν μπορείς στα του οίκου σου να ποιείς την νήσσα. Υπάρχει ένας παλιός στίχος του Β.Μπίρμαν που λέει ότι «αυτούς που από άλλους ζητάν παλληκαριές και οι ίδιοι έχουν λερωμένα τα βρακιά τους έχω σιχαθεί». Απ’ ότι φαίνεται παραμένει πάντα επίκαιρος.

Σταύρος Μαυρουδέας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s