Category Archives: Uncategorized

‘The Conundrum of the EU-IMF Economic Adjustment Programmes for Greece’: a lecture by S.Mavroudeas, Dipartimento di Economia Politica, Universita di Siena 29/9/2017

‘The Conundrum of the EU-IMF Economic Adjustment Programmes for Greece’: a lecture by S.Mavroudeas, Dipartimento di Economia Politica, Universita di Siena

Mercoledì, 27 Settembre, 2017 – 16:00

Aula R.Goodwin


Magnificent office view


‘The Conundrum of the EU-IMF Economic Adjustment Programmes for Greece’: a lecture by S.Mavroudeas in the Centro P.Sraffa, Friday 29/9/2017

Conferences and seminars

The Centro Sraffa, in its activity of promotion and support of research, organizes seminars, workshop and conferences on all themes that are relevant for its aims, and particularly:

– analysis and interpretation of the work of Sraffa and Classical economists;

– history, analysis and critique of the neoclassical theories of prices and distribution;

– development of the modern Classical approach;

– exchange and debate with other currents of contemporary economic analysis;

– analysis of economic realities and policies, and of the historical and institutional context regarded as an essential part of economic events.


For full list of Past Conferences and Seminars please go to Past Events



In collaboration with Dipartimento di Economia, Università Roma Tre

The Conundrum of the EU-IMF Economic Adjustment Programmes for Greece

Stavros Mavroudeas (University of Macedonia)

Dipartimento di Economia – Via Silvio D’Amico 77, Roma

h 15:00 – room 16


Friday 29 September 2017

Centro di Ricerche e Documentazione ‘Piero Sraffa’

via S. D’Amico, 77

00145 – Roma (Italy)


Tel: +39 06 57335662

Fax: +39 06 57335772



Intervention in PressTV News (10-9-2017) on whether Greece is going to get out of the troika austerity programmes

The video of a short intervention in PressTV News (10-9-2017) on whether Greece is going to get out of the troika austerity programmes.


A more extended comment follows.

Is Greece on track to get out of the straitjackets of the troika programmess in 2018?

Stavros Mavroudeas

Professor of Political Economy

University of Macedonia

In several recent public communications officials of the SYRIZA-ANELL government (the prime minister A.Tsipras among them) have touted that Greece is going to get out of the austerity bail out programmes in 2018.

This is a far-fetched declaration that echoes similar declarations by the previous ND-PASOK government. All governments implementing the unpopular troika Economic Adjustment Programmes (EAPs) are keen to promulgate their end and thus get rid of the political stigma associated with them.

However, there is a long road still till the Greek economy gets out of the woods.

In order for Greece to get out from the EAPs it is necessary to be able to borrow in international markets. Of course, even this would not end the Greek crisis, which is not a debt crisis but a structural one. Its deep rooted structural problems – to a great extent created or exacerbated by the participation in the European integration – cause the twin deficits (fiscal and current account deficits) that bankrupted the Greek economy. Being able to return to borrowing from the international markets would simply facilitate debt service.

The troika and all recent Greek governments have agreed – through the EAPs – that a return to the markets can take place when the debt/GDP ratio falls to 120% (an unsubstantiated scientifically argument that was made for political reasons). The last EAP (signed by the previously anti-austerity SYRIZA-ANELL government) set 2020 as the milestone for achieving this target. In paving this course some preliminary probing issues of Greek debt have to be made. The previous government made one and recently the SYRIZA-ANELL government made an identical one. Both of them were limited (small amounts of debt), entirely orchestrated by the foreign lenders (through backroom deals), of small time span and with a pricey interest rate. Tellingly, none of them surpassed the horizon of the existing conditionality (the iron guardianship exerted by the troika); which denotes that international markets are not willing to venture outside it. Thus, this solitary probing moves are almost insignificant.

The target of 120% debt/GDP ratio in 2020 is unachievable, as even the IMF has accepted in its recent dogfights with the EU. Actually, all these years and thanks to the pro-cyclical austerity policies of the EAPs, this ratio has increased from 129% in 2009 to 173% in 2016.

In order for the debt/GDP ratio to start decreasing the Greek GDP has to exhibit an unrealistically high and persistent boom. As many studies have shown, there is no current example of a country achieving such targets.

An anemic and probably unsustainable growth of the Greek GDP is possible (after the unnatural period of 8 years collapse with a total loss of approximately 26% of GDP). However, so long as the structure of the Greek economy remains the same (e.g. an GDP increase requires an increase in imports) then this rebound is destined to be weak and short-lived. Last but not the least, even such a rebound would not get the great majority of Greek people out of their current misery. Unemployment would remain high, wages would remain low, working conditions barbaric and job insecurity high.

For all these reasons, a Greek ‘success story’ is highly improbable. Behind the political facades and hypocrisies, there are two possible scenarios for the future that are currently being contemplated in the dark backrooms of the establishment. The first is a 4th EAP (that is a new bail out with additional conditionality and supervision) that would begin after the expiration of the current one in 2018. The second scenario – favoured by the EU as the IMF is probably leaving the troika – is a 4th EAP masqueraded as a precautionary credit line by ESM (European Stability Mechanism). This credit line would offer funds in Greece if needed but would carry with it conditionality and supervision.

Concluding, at the hands of the Greek establishment and its international patrons there is no end near for the tragedy of the Greek people.

‘Troika’s Economic Adjustment Programmes for Greece: Why Do They Systematically Fail?’ in Marangos (ed.) ‘The Internal Impact and External Influence of the Greek Financial Crisis’

J.Marangos’ (ed.) ‘The Internal Impact and External Influence of the Greek Financial Crisis’ has just been published by Palgrave:

In this collective volume I have contributed a chapter with the telling title ‘Troika’s Economic Adjustment Programmes for Greece: Why Do They Systematically Fail?’ (Pages 23-45).

The following abstract offers a brief description of my chapter.



 The current Greek crisis – together with crises of the other euro-periphery economies – is at the epicenter of European Union’s (EU) structural problems. In order to overcome this crisis, the EU in agreement with successive Greek governments has applied three Economic Adjustment Programmes (EAPs), entailing successive loans to Greece in order to avoid default and linked to conditionality delineating the recipient’s obligations. These Programmes despite their successive reviews and modifications failed dismally to overcome the Greek crisis and achieve their own milestones. This paper explores the causes of this blatant failure. The first part presents the historical timeline of the Greek EAPs and pinpoints their failures. The next part analyses the origins of these programmes and the peculiarities of the Greek EAPs. The last part explains the political economic reasons of the systematic failures.


Ένα σχόλιο για τα ναυτιλιακά ομόλογα

Ένα σχόλιο για τα ναυτιλιακά ομόλογα

Στ. Μαυρουδέας

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την ίδια ώρα που φορτώνει νέα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων και της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ο πιστότερος υπηρέτης των εφοπλιστών. Την ίδια ώρα που φορτώνει περικοπές και νέα φορολογικά βάρη στους πρώτους, όχι μόνο προστατεύει με νύχια και με δόντια την ασύδοτη φοροδιαφυγή των εφοπλιστών αλλά προσπαθεί να τους διευκολύνει στο να βρουν «φθηνό χρήμα» για τις ιδιωτικές δουλειές τους.

Η ναυτιλία αντιμετωπίζει προβλήματα από τους χαμηλούς ναύλους στην παγκ. ναυλαγορά (ιδιαίτερα στα χύδην φορτίου πλοία που έχει κυρίως το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο).


Εξαιτίας των χαμηλών ναύλων που οδήγησε στη χρεωκοπία αρκετές ξένες (π.χ. γερμανικές, Hanjin) αλλά και ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες, οι τράπεζες διεθνώς είναι διστακτικές στη χορήγηση δανειακών κεφαλαίων προς τη ναυτιλία.


Οι Έλληνες εφοπλιστές δεν φαίνεται στην πλειοψηφία τους να εμφανίζουν προβλήματα ρευστότητας καθώς έχουν συσσωρεύσει από το παρελθόν μεγάλα ίδια κεφάλαια και έχουν αγοράσει πάρα πολλά πλοία κοψοχρονιά από χρεωκοπημένες ξένες ναυτιλιακές. Επίσης οι «μεγάλοι» του κλάδου εξακολουθούν να μπορούν να δανείζονται με καλούς όρους στις διεθνείς χρηματαγορές. Ταυτόχρονα όμως αντιλαμβάνονται ότι μεσοπρόθεσμα αν δεν μπορέσουν να αντλήσουν ικανή ποσότητα δανειακών κεφαλαίων θα πρέπει να μειώσουν τον κύκλο των εργασιών τους τουλάχιστον σε ότι αφορά την ποντοπόρο ναυτιλία. Ιδιαίτερα οι μικρότερες ναυτιλιακές εταιρείες νιώθουν αυτή την απειλή εντονότερα.


Από αυτή την άποψη οποιαδήποτε πηγή φθηνών δανειακών κεφαλαίων είναι ευπρόσδεκτη για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Η πρόσφατη επιτυχία έκδοσης εταιρικών ομολόγων (Μυτιληναίος, Γερμανός) άνοιξε τις σχετικές ορέξεις.


Στην περίπτωση της ελληνικής κεφαλαιαγοράς όμως η άντληση δανειακών κεφαλαίων είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο και αμφίβολης αποδοτικότητας εγχείρημα. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι:

  • Η δομική έλλειψη δανειακών κεφαλαίων στην ελληνική χρηματαγορά που έχουν δημιουργήσει η κρίση και τα μνημόνια
  • Η ανάγκη για έγκριση από την τρόικα προκειμένου να χορηγηθούν πιστώσεις σε ικανή έκταση και ιδιαίτερα όταν πρόκειται να τις εγγυηθεί το ελληνικό δημόσιο.
  • Γι’ αυτούς τους λόγους η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά δεν είναι ικανή να προσφέρει σημαντική μόχλευση. Επιπλέον είναι δύσκολο να λειτουργήσει το μοντέλο των τιτλοποιήσεων στην ελληνική πραγματικότητα.
  • Τα ναυτιλιακά ομόλογα δεν έχουν καλή προϊστορία καθώς πολύ συχνά στο παρελθόν ναυτιλιακές εταιρείες πέτυχαν το «κούρεμα» τους.
  • Είναι δύσκολη η αποτίμηση του ενεργητικού μίας ναυτιλιακής εταιρείας (λόγω του offshore δικαίου που τις καλύπτει) και συνεπώς ένας ομολογιούχος δεν μπορεί να ξέρει καλά τι εγγυήσεις έχει σε περίπτωση προβλημάτων.
  • Οι ελληνικές τράπεζες (που πλέον έχουν περάσει σε μεγάλο βαθμό υπό ξένο έλεγχο) δεν καλοβλέπουν τα εταιρικά ομόλογα καθώς χάνουν σημαντικές καταθέσεις (μεγάλοι και αξιόχρεοι πελάτες) ενώ τα commissions που εισπράττουν δεν αντισταθμίζουν στο ελάχιστο τη ζημιά αυτή. Και όλα αυτά σε μία περίοδο που ενεδρεύει ο κίνδυνος νέων προβλημάτων (δυσκολότερα stress tests από το 2018, προβλήματα ανακεφαλαιοποίησης, bail in κλπ.).


Στην περίπτωση που πίσω από τα ναυτιλιακά ομόλογα δοθούν, με κάποιο τρόπο, εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου τότε πρόκειται περί σκανδάλου ολκής καθώς θα επιβαρυνθούν οι Έλληνες πολίτες.


  • Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να «γλύψει» το εφοπλιστικό κεφάλαιο και να δείξει ότι είναι καλύτερος υπηρέτης του από την ΝΔ.
  • Το εφοπλιστικό κεφάλαιο δέχεται χαμογελαστά το «γλύψιμο» αν και ξέρει ότι έχει μικρές δυνατότητες. Αυτές πιθανά που «καίγονται» περισσότερο να προχωρήσουν τα ναυτιλιακά ομόλογα είναι μικρότερες ναυτιλιακές εταιρείες (που θέλουν να μειώσουν ή και να αναχρηματοδοτήσουν τον υπέρογκο δανεισμό τους με φθηνότερα επιτόκια).
  • Είναι αμφίβολη η θέση της τρόικα και ιδιαίτερα της Γερμανίας στο θέμα αυτό. Η τελευταία – και δημόσια – έχει στοχοποιήσει (για τους δικούς της λόγους) το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο. Αν δεχθεί κάτι τέτοιο είναι εύλογο ότι θα ζητήσει ακριβά ανταλλάγματα.
  • Η ενδεχόμενη παροχή εγγύησης του ελληνικού δημοσίου συνεπάγεται απαράδεκτες επιβαρύνσεις για τους Έλληνες φορολογούμενους


Τι δουλειά έχει η ελληνική κυβέρνηση να εξυπηρετεί τις ιδιωτικές μπίζνες του εφοπλιστικού κεφαλαίου που μάλιστα βρίσκεται κυρίως εκτός της χώρας; Δεν έχει αρκετά άλλα προβλήματα ο ελληνικός λαός για να ασχοληθούν με αυτά όλοι αυτοί οι κρατικοί αξιωματούχοι; Δεν μπορούν οι ναυτιλιακές εταιρείες να κοιτάξουν μόνες τους τις δουλειές τους;


Η χώρα έχει χρυσοπληρώσει το εφοπλιστικό κεφάλαιο το οποίο έναντι δεν δίνει ούτε ψίχουλα και συνεχώς απαιτεί και περισσότερα. Όχι μόνο δεν χρειάζεται περισσότερες χαριστικές διευκολύνσεις αλλά πρέπει επιτέλους και να πληρώσει τα χρεωστούμενα του. Να φορολογηθεί τώρα το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

ΕΕΠΟ: ‘The value composition of GDP and its relation to the production of value: The US, UK and Greece’ , διάλεξη του V.Kasper

Η Επιστημονική Εταιρεία Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) διοργανώνει διάλεξη του Victor Kasper με θέμα The value composition of GDP and its relation to the production of value: The US, UK and Greece’ («Η αξιακή σύνθεση του ΑΕΠ και η σχέση της με την παραγωγή αξίας: Οι ΗΠΑ, το ΗΒ και η Ελλάδα»).

Ο V.Kasper είναι Αν.Καθηγητής του Buffalo State (State University of New York) με εκτεταμένο έργο στην Πολιτική Οικονομία.

Το θέμα της διάλεξης αφορά την συσχέτιση των κατηγοριών των Εθνικών Λογαριασμών με την Μαρξιστική οικονομική ανάλυση και τις έννοιες της.

Η διάλεξη θα δοθεί στα αγγλικά στις 19/7/2017 στις 6μμ σε αίθουσα της ΓΣΕΒΕΕ (Αριστοτέλους 46, Αθήνα).

Περισσότερες πληροφορίες και υλικό στην ιστοσελίδα της ΕΕΠΟ (

Επιστημονική Εταιρεία Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ)

Ημερίδα ΠΕΝΕΝ: οι μύθοι και η ασυδοσία του ελληνικού εφοπλισμού


Η ΠΕΝΕΝ καταρρίπτει τους «μύθους» του ελληνικού εφοπλισμού

Η ΠΕΝΕΝ καταρρίπτει τους «μύθους» του ελληνικού εφοπλισμού

Φωτογραφίες, βίντεο: Ν. Κόρνφορντ

Πρόθυμη εμφανίζεται η κυβέρνηση να κάνει «δώρο» την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) των ναυτεργατών στους εφοπλιστές, προχωρώντας ακόμα και σε νομοθετική ρύθμιση, χωρίς να περιμένει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και στα σωματεία του κλάδου.

Αυτό καταγγέλλει η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), η οποία κάνει λόγο για συντονισμένη επίθεση εφοπλιστών και κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – Ανεξάρτητων Ελλήνων. Σε αυτή την κρίσιμη χρονική συγκυρία, η ΠΕΝΕΝ διοργάνωσε το Σάββατο (04/03/2017), ενημερωτική ημερίδα για να διαλύσει τους «μύθους και την προπαγάνδα» του εφοπλισμού: το θεσμικό πλαίσιο της ποντοπόρου ναυτιλίας, η συμβολή στην εθνική οικονομία και η ανάπτυξη του κλάδου, η οποία συχνά ανάγεται στο επιχειρηματικό δαιμόνιο των εφοπλιστών, χωρίς να γίνεται κουβέντα για τις σκανδαλωδώς ευνοϊκές διευκολύνσεις ή για τις θυσίες –κυριολεκτικά και μεταφορικά- των εργαζομένων στα πλοία διαχρονικά, ήταν κάποια από τα ζητήματα που θίχτηκαν.

Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών εκφράζει πλέον ανοιχτά το σχεδιασμό της για κατάργηση των ΣΣΕ των Ελλήνων ναυτικών και την αντικατάστασή τους με μισθούς και εργασιακούς όρους τρίτων χωρών, στο πλαίσιο της διεθνούς σύμβασης της ITF (Διεθνής Οργάνωση Μεταφορών). Η σύμβαση της ITF διασφαλίζει τα ελάχιστα επίπεδα αμοιβής για τους ναυτικούς των Φιλιππίνων, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές κ.α., τρίτων χωρών δηλαδή όπου δεν υπάρχουν εθνικές συλλογικές συμβάσεις. Το μεγάλο αγκάθι για να προχωρήσουν οι σχεδιασμοί της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για μισθούς 600 ευρώ για τους ναυτικούς και 400 για τους ναυτόπαιδες, είναι ότι οι Εθνικές Συλλογικές Συμβάσεις υπερισχύουν αυτής της ITF.


Η ΕΕΕ ισχυρίζεται ότι αν καταργηθεί η ΣΣΕ, θα δημιουργηθούν 200.000 θέσεις εργασίας –άλλοτε μιλούν για 50.000. Όπως εξήγησε ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ, Αντώνης Νταλακογεώργος, ο αριθμός αυτός δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. «Διαφημίζουν την επιστροφή των Ελλήνων ναυτικών στην ποντοπόρο ναυτιλία και μάλιστα μιλούν για 200.000 νέους που μπορούν να επανδρώσουν την ελληνική και ελληνόκτητη ναυτιλία, ενώ σε δεύτερο πλάνο ψελλίζουν ότι οι όροι εργασίας για τα νέα ελληνόπουλα θα είναι εφάμιλλοι με τα διεθνή κρατούντα, δηλαδή με εργασιακές σχέσεις και μισθούς των χαμηλόμισθων αλλοδαπών ναυτικών του τρίτου κόσμου, που εργάζονται σήμερα στην ελληνική ναυτιλία κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 85%».

Σήμερα, δεν αντιστοιχεί ούτε 1 Έλληνας ναυτικός ανά πλοίο, ελληνόκτητο ή στο εθνικό νηολόγιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που έδωσε ο κ. Νταλακογεώργος για τον εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου. Στους συνολικά 4.500 ναυτικούς που εργάζονται στα πλοία του, οι 2.500 είναι Ινδοί, οι 850 Πακιστανοί και οι υπόλοιποι από το Μπαγκλαντές. Έλληνες είναι μόλις 7 αξιωματικοί, οι 4 μηχανικοί. Αξίζει να σημειωθεί δε, ότι διαθέτει 109 πλοία, τα οποία είναι όλα σε σημαίες ευκαιρίας και κανένα στο εθνικό νηολόγιο.

«Δαιμόνιο» ή φοροασυλία;

Οι Έλληνες εφοπλιστές βρίσκονται στην πρώτη θέση της παγκόσμιας ναυτιλίας, μία ανοδική πορεία η οποία ξεκίνησε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η οποία διαρκεί μέχρι και σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, οι Έλληνες εφοπλιστές ισχυροποίησαν τη θέση τους σε σχέση με τους συναδέλφους τους άλλων χωρών, όπως της Ιαπωνίας, της Γερμανίας κτλ.

Ο σκληρός πυρήνας των φοροαπαλλαγών των Ελλήνων εφοπλιστών είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος. Απολαμβάνουν τουλάχιστον 56 φοροαπαλλαγές, με το φορολογικό σύστημα για τη ναυτιλία στην Ελλάδα να παραμένει κατά 25% ευνοϊκότερο από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή ναυτιλία, κατά δήλωση πρώην υπουργού Ναυτιλίας της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

Το 2012, τα φορολογικά έσοδα με βάση τη χωρητικότητα και την ηλικία των πλοίων ήταν μόλις 12 εκατ. ευρώ, ενώ τα φορολογικά έσοδα από τους Έλληνες ναυτικούς ξεπέρασαν τα 56 εκατ. ευρώ!

Η «φουσκωμένη» συμβολή στην εθνική οικονομία

Η ελληνική ναυτιλία διαφημίζεται ως ο πρώτος και κύριος πυλώνας της ελληνικής οικονομίας, μαζί με τον τουρισμό, με τους εφοπλιστές να επικαλούνται στοιχεία του ΙΟΒΕ, της ΕΛΣΤΑΤ κτλ. Το ελληνικό κράτος, όμως, εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να «φουσκώνει» τους δείκτες οι οποίοι αφορούν στη ναυτιλία, επισήμανε στην ημερίδα ο οικονομολόγος – πανεπιστημιακός, Σταύρος Μαυρουδέας. Η συμβολή της ναυτιλίας στην οικονομία υπολογίζεται στο 7,5% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ή σε περίπου 17,5 δισ. ευρώ ετησίως. Τα μεγέθη, αυτά, όμως, δεν αφορούν σε καθαρές πληρωμές μέσα στη χώρα, οι οποίες είναι μισθοί ναυτεργατών και εργαζομένων στις διαχειριστικές εταιρείες, εισφορές, προμήθειες.

Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών: Ούτε 5 Έλληνες ναυτικοί σε 5.000 πλοία

Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών: Ούτε 5 Έλληνες ναυτικοί σε 5.000 πλοία

Οι καθαρές πληρωμές ανέρχονται περίπου σε 2 δισ. ευρώ ή 1% του ΑΕΠ, ανέφερε ο κ. Μαυρουδέας. Επισήμανε δε ότι με βάση τις καθαρές πληρωμές υπολογίζουν τη συμβολή της ναυτιλίας στις οικονομίες τους οι υπόλοιπες χώρες.

Πιο συγκεκριμένα για το ναυτιλιακό συνάλλαγμα, ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ διευκρίνισε ότι περίπου το 40% του εισερχόμενου συναλλάγματος επανεξάγεται από τους ίδιους τους εφοπλιστές για να καλύπτουν τις ανάγκες εκτός της χώρας σε επισκευές, μετασκευές, συντηρήσεις πλοίων, καύσιμα κτλ., επομένως δεν μένει στην ελληνική οικονομία.

Το τρίγωνο της διαπλοκής

Στη συζήτηση παρενέβη και ο διευθυντής του, Κώστας Τσιτούνας, ο οποίος μεταξύ άλλων έθιξε και το ζήτημα του λεγόμενου τριγώνου της διαπλοκής.

«Το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησε η Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια αγνόησε έναν βασικό κανόνα της Δημοκρατίας: «Μαζί στα κέρδη και μαζί στα βάρη». Αυτό δεν ίσχυσε ποτέ στην Ελλάδα και εξακολουθεί να μην ισχύει ακόμα και με… αριστερόστροφη κυβέρνηση. Στον τομέα της ναυτιλίας ισχύει το δόγμα: Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας. Όσο για το γνωστό εκβιασμό ότι θα πάρουν τα πλοία τους και θα φύγουν, αυτός είναι απόρροια του τριγώνου της διαπλοκής το οποίο ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έχει κατονομάσει. Μόνο που το αληθές τρίγωνο της διαπλοκής είναι το ακόλουθο: Εφοπλιστές – Τράπεζες – Πολιτικοί. Αυτό το γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Γνωρίζουν πώς επήλθε ο πλουτισμός των εφοπλιστών οι οποίοι είχαν τοποθετήσει στις τράπεζες δικούς τους ανθρώπους για να λαμβάνουν θαλασσοδάνεια χωρίς εγγυήσεις. Από τις ίδιες τράπεζες και τους ίδιους ανθρώπους έπαιρναν θαλασσοδάνεια και τα πολιτικά κόμματα! Ποιοι χρηματοδοτούσαν τις προεκλογικές εκστρατείες δεκάδων πολιτικών; Γίνεται λοιπόν αντιληπτό για ποιο λόγο δεν προχωράει το ζήτημα της φορολόγησης των εφοπλιστών» ανέφερε χαρακτηριστικά. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

Στην ημερίδα πήραν μέρος εκπρόσωποι κομμάτων, επιστημονικών φορέων και σωματείων παραβρέθηκαν στην ημερίδα της ΠΕΝΕΝ. Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, η Αναστασία Φρατζεσκάκη, από το Τμήμα Ναυτιλίας του κυβερνώντος κόμματος, η Έφη Χαλάτση από τη γραμματεία Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ, ο Γιάννης Τόλιος από τη Λαϊκή Ενότητα, ο Θανάσης Διαβολάκης από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυναν επίσης το ΕΠΑΜ, η Πλεύση Ελευθερίας, το Σχέδιο Β και το «Συντονισμό ενάντια στα μνημόνια». Επίσης, στη συζήτηση παρενέβησαν, μεταξύ άλλων, ο οικονομολόγος – πανεπιστημιακός Σταύρος Μαυρουδέας, ο Δημήτρης Μπελαντής (Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών), ο Γιώργος Αθανασόπουλος (Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά), ο Χρήστος Σκολαρίκος, γενικός γραμματέας του Συλλόγου υπαλλήλων του ΝΑΤ, ο διευθυντής του, δημοσιογράφος Κώστας Τσιτούνας και εκπρόσωποι σωματείων.